ความพร้อมตามมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับสถานที่ท่องเที่ยวประเภทวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความพร้อมตามมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับความพร้อมตามมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาระดับความรู้ความเข้าใจตามมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรฐาน SHA กับความพร้อมตามมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประกอบการบริเวณวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 160 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน กำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
ผลการวิจัยพบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับสถานที่ท่องเที่ยวประเภทวัดมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรฐาน SHA อยู่ในระดับมาก มีความพร้อมตามมาตรฐาน SHA อยู่ในระดับมากที่สุด ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่มีเพศ อายุ ประเภทกิจการ และระยะเวลาในการดำเนินกิจการที่แตกต่างกันมีความพร้อมตามมาตรฐาน SHA ไม่แตกต่างกัน และความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรฐาน SHA ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับวัดไม่มีความสัมพันธ์กับความพร้อมตามมาตรฐาน SHA
Article Details
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2020). รายงานประจำปี. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2024 จาก https://www.tat.or.th/th/about-tat/annual-report
เที่ยวไทยมั่นใจไปกับ SHA. (2024, กันยายน 27). เชิญชวนผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการยกระดับมาตรฐานการท่องเที่ยวไทย [Status update]. Facebook. https://www.shorturl.asia/4FGtX
นันทิกานต์ ศรีสุวรรณ์. (2021). มาตรฐานความปลอดภัยของธุรกิจโรงแรมและที่พักในจังหวัดเชียงใหม่ หลังสถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัสโควิด 19. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2024 จาก http://proceeding.ssru.ac.th/index.php/IRD-Conference2021/article/view/246
นิตยา ปินตาวงค์. (2016). ความพร้อมของนักศึกษาที่มีผลต่อแนวคิดประชาคมอาเซียนของนักศึกษา กรณีศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์ลําปาง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
ประยูร แสนสมัคร. (2022). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวไทยวิถีใหม่ของนักท่องเที่ยวชาวเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2024 จาก http://www.chefile.cmru.ac.th/curriculum/2564/manage/manage_curriculum10/SAR5/KPI5.3/5.3-1-5%20.pdf
วิโรจน์ ณ ระนอง. (2022). ไทยอยู่ตรงไหน ในรายงานการจัดอันดับดัชนีความมั่นคงด้านสุขภาพของโลก. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2024 จาก https://tdri.or.th/2022/01/ghs-index2021/
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2021). การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2024 จาก https://shorturl.asia/FOuPn
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2022). Digital Platform เพื่อการท่องเที่ยวแบบ New Normal สู่ Smart Tourism. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2024 จาก https://www.depa.or.th/th/article-view/digital-platform-new-normal-smart-tourism
อรุณี นาประดิษฐ์. (2016). ความรู้ ทัศนคติ การปฏิบัติงานตามหลักการแพร่กระจายเชื้อของบุคลากร. วารสารศูนย์การศึกษาแพทยศาสตร์คลินิก โรงพยาบาลพระปกเกล้า, 33(1), 6–19.
Batra, A. (2008). Foreign tourist’s perception toward personal safety and potential crime while visiting Bangkok. An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 19(1), 84–101.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Tourism Authority of Thailand. (2021). มาตรฐาน SHA มาตรฐานเพื่อประสบการณ์ท่องเที่ยวรูปแบบใหม่ New Normal. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2024 จาก https://thai.tourismthailand.org/Articles/sha-2
THAILANDSHA. (2020). Amazing Thailand Safety and Health Administration (SHA). Retrieved from https://web.thailandsha.com/
Thatcher, J. W. (1970). Generalized sequential machine maps. Journal of Computer and System Sciences, 4(4), 339–367.
