อิทธิพลของสมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจบริการขนส่งสินค้าทางถนนในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ความได้เปรียบทางการแข่งขัน, ธุรกิจบริการขนส่งสินค้าทางถนน, สมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์และความได้เปรียบทางการแข่งขัน และ 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของสมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจบริการขนส่งสินค้าทางถนนในประเทศไทย เป็นการวิจัย เชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารระดับสูง ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ ผู้จัดการฝ่ายโลจิสติกส์หรือฝ่ายขนส่ง และเจ้าของกิจการของธุรกิจบริการขนส่งสินค้าทางถนน 213 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบง่ายจากรายชื่อประชากรด้วยวิธีจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และทดสอบสมมติฐานด้วย การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีระดับสมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ โดยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทั้ง 4 ด้าน โดยเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่
(1) ด้านการมุ่งเน้นการหมุนเวียนงาน (2) ด้านตระหนักเกี่ยวกับระบบพี่เลี้ยง (3) ด้านการให้คำปรึกษาอย่างต่อเนื่อง และ (4) ด้านการฝึกสอนอย่างจริงจัง และมีระดับความได้เปรียบทางการแข่งขัน อยู่ในระดับมาก
2) สมรรถนะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ 3 ด้าน (ด้านการฝึกสอนอย่างจริงจัง ด้านการให้คำปรึกษาอย่างต่อเนื่อง และด้านตระหนักเกี่ยวกับระบบพี่เลี้ยง) มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันในระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการวิจัยนี้สามารถใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้ประกอบการในการพัฒนานโยบายทรัพยากรมนุษย์เพื่อยกระดับศักยภาพพนักงานและความสามารถแข่งขันของธุรกิจ
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานโลจิสติกส์ของประเทศไทย ประจำปี 2566. สืบค้น 10 มิถุนายน 2567, จาก https://www.nesdc.go.th/download/logistics/report/ LogisticsReport TH.pdf
ณอร แสงชนินทร์, ภาศิริ เขตปิยรัตน์, และศิริกานดา แหยมคง. (2565). ความได้เปรียบทางการแข่งขันที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการของธุรกิจขนส่งโลจิสติกส์ในจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(1), 1-14.
ปิยะนุช สถาพงศ์ภักดี. (2567). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรมปี 2567-2569: บริการขนส่งสินค้าทางถนน. สืบค้น 10 มิถุนายน 2567, จาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/logistics/road-freight-transportation/io/road-freight-transportation-2024-2026
พินิจ แกล้วเกษตรกรณ์ และวิชุตา นาคเถื่อน. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในธุรกิจอุตสาหกรรมจังหวัดปทุมธานี. Journal of Integration Social Sciences and Development, 5(1), 249-258.
วิมล พะสะเทือน, นรพล จินันท์เดช, ณัฐสพันธ์ เผ่าพันธุ์ และเกรียงไกรยศ พันธุ์ไทย. (2562). อิทธิพลของปัจจัยที่ส่งผลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของบริษัทตัวแทนขนส่งสินค้าทางอากาศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 9(3), 830-844.
ศศิธร จันทร์ปลูก. (2566). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ภายใต้ระบบราชการ 4.0 ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในองค์กรบริหารส่วนตำบล เขตอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารนิสิตวัง, 25(2), 110-120.
สมุดหน้าเหลืองออนไลน์. (2567). บริการขนส่งสินค้า. สืบค้น 12 มิถุนายน 2567, จาก https:// www.yellowpages.co.th/ heading/บริการขนส่งสินค้าทางบก
หฤษฎ์ ศรีสมาน, รัฐบุรุษ คุ้มทรัพย์ และพิเชษฐ์ ภู่เฉลิมตระกูล. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของธนาคารยูโอบี. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์,) 1(2), 61-71.
อนิวัช แก้วจำนงค์, ชุติมาวรรณ แก้วจำนงค์ และนนทพัทน์ นวลนิ่ม. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ต่อการพัฒนาเป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาย่อมที่มีผลการปฏิบัติงานสูงในจังหวัดสงขลาเพื่อรองรับอุตสาหกรรม 4.0. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 15(2), 1-20.
อาจยุทธ เนติธนากูล. (2567). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทรรศน์ไทย, 13(1), 195-202.
Allen, T. D., Eby, L. T., Poteet, M. L., Lentz, E., & Lima, L. (2004). Career benefits associated with mentoring for protégés: A meta-analysis. Journal of Applied Psychology, 89(1), 127–136.
Armoti, A. A., Ameri, S. A., & Hammadi, J. A. (2023). The impact of strategic human resource development on organizational growth. Journal of Asian Business Strategy, 13(1), 1-13.
Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Bauer, T. N. & Erdogan, B. (2016). The Oxford Handbook of Leader-Member Exchange. United Kingdom: Oxford University Press.
Campion, M. A., Cheraskin, L., & Stevens, M. J. (1994). Career-related antecedents and outcomes of job rotation. The Academy of Management Journal, 37(6), 1518–1542.
Chen, C. J. & Huang, J. W. (2009). Strategic human resource practices and innovation performance: The mediating role of knowledge management capacity. Journal of Business Research, 62(1), 104–114.
Chita, P., Cruickshank, P., & Richards, K. (2020). Agile implementation and expansive learning: Identifying contradictions and their resolution using an activity theory perspective. In A. Sillitti, M. Hoda, M. Paasivaara, & X. Wang (Eds.), Agile Processes in Software Engineering and Extreme Programming – XP 2020 (pp. 3–19). Cham: Switzerland
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches (4th ed.). California: Sage.
Dillman, D. A., Smyth, J. D., & Christian, L. M. (2014). Internet, Phone, Mail, and Mixed-Mode Surveys: The Tailored Design Method (4th ed.). New Jersey: John Wiley & Sons.
Ellinger, A. D. (2004). The concept of self-directed learning and its implications for human resource development. Advances in Developing Human Resources, 6(2), 158–177.
Ely, K., Boyce, L. A., Nelson, J. K., Zaccaro, S. J., Hernez-Broome, G., & Whyman, W. (2010). Evaluating leadership coaching: A review and integrated framework. The Leadership Quarterly, 21(4), 585-599.
Fletcher, C. & Bailey, C. (2021). The importance of strategic planning in employee job rotation programs. Journal of Organizational Effectiveness: People and Performance, 8(2), 123–136.
Foroutan, T., Safavi, H. P., & Bouzari, M. (2021). The ugly side of job rotation. International Journal of Hospitality Management, 95, 102929.
Garavan, T. N., Morley, M. J., Gunnigle, J., Eammon., Thomas, N., Michael., Patrick., & CollinsCollins. (2001). Human Capital Accumulation: The Role of Human Resource Development. Journal of European Industrial Training, 25(4), 48-68
Garavan, T. N. (2007). A strategic perspective on human resource development. Advances in Developing Human Resources, 9(1), 11–30.
Gilley, J. W. & Maycunich, A. (2000). Organizational learning, performance, and change: An introduction to strategic human resource development. Cambridg: Perseus Publishing.
Grant, R. M. (2016). Contemporary strategy analysis: Text and cases edition (9th ed.). Cambridg: John Wiley & Sons.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). New York: Pearson.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M. & Sarstedt, M. (2017). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) (2nd ed.). California: Sage Publications.
Hannan, M. T. & Freeman, J. (1984). Structural inertia and organizational change. American Sociological Review, 49(2), 149–164.
Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81–112.
Jones, G. & Spooner, K. (2006). Coaching high achievers. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 58(1), 40–50.
Kram, K. E. (1985). Mentoring at work: Developmental relationships in organizational life. United States: Scott Foresman.
London, M. (2003). Job feedback: Giving, seeking, and using feedback for performance improvement. Mahwah. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
McCracken, M. & Wallace, M. (2000). Exploring Strategic Maturity in HRD – Rhetoric, Aspiration or Reality?. Journal of European Industrial Training, 24(8), 425–467.
Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
López, A. O, Moriones, A. B, & Kintana, M. L. (2010). The relationship between new work practices and employee effort. Journal of Industrial Relations, 52(2), 219–235.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
Nunan, J. L. R, Ebrahim, A. B., & Stander, M. W. (2023). Mentoring in the workplace: Exploring the experiences of mentor–mentee relations. SA Journal of Industrial Psychology, 49, a2067.
Santos, R. de S., Baldassarre, M. T., da Silva, F. Q. B., de Magalhaes, C. V. C., Capretz, L. F., & Correia-Neto, J. (2019). Work design and job rotation in software engineering: Results from an industrial study. In 2019 IEEE/ACM 12th International Workshop on Cooperative and Human Aspects of Software Engineering (CHASE (pp. 139–146). Canada: QC.
Stray, V. G., Memon, B., & Paruch, L. (2020). A systematic literature review on agile coaching and the role of the agile coach. In M.
Morisio et al. (Eds.), Product-Focused Software Process Improvement (PROFES 2020, LNCS Vol. 12562 (pp. 3–19). Switzerland: Springer.
Werner, J. M. & DeSimone, R. L. (2012). Human resource development (6th ed.). Ohio: South-Western Cengage Learning.
Wernerfelt, B. (1984). The Resource-Based View of the Firm. Strategic Management Journal, 5(2), 171-180.
Wright, P. M., Dunford, B. B., & Snell, S. A. (2001). Human resources and the resource-based view of the firm. Journal of Management, 27(6), 701–721.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
