การท่องเที่ยวสีคราม (Blue Tourism) รูปแบบการท่องเที่ยวใหม่เพื่อการรองรับการเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของประเทศไทยในประชาคมอาเซียน

Article Sidebar

PDF
เผยแพร่แล้ว: ก.ย. 29, 2018
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวสีคราม ภูเก็ต ทรัพยากรประมง

Main Article Content

Oratai Krutwaysho
Suwanit Chainark

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การท่องเที่ยวสีคราม (Blue Tourism) รูปแบบการท่องเที่ยวใหม่เพื่อการรองรับการเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของประเทศไทยในประชาคมอาเซียน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดการท่องเที่ยวสีครามในฐานะรูปแบบการท่องเที่ยวใหม่จากทรัพยากรประมงเพื่อการท่องเที่ยว และเพื่อเสนอแนวทางพัฒนาแผนยุทธศาสตร์เพื่อการส่งเสริมการ การท่องเที่ยวสีคราม เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงผสมผสานประกอบด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การวิเคราะห์เอกสาร และการลงพื้นที่สังเกตตรง สำหรับวิธีการวิจัยเชิงปริมาน เป็นรูปแบบการสำรวจความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวโดยใช้แบบสอบถาม ประชากรที่ศึกษาในด้านเชิงคุณภาพมีจำนวน 21 คน จากกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจำนวน 5 ประเภท และกลุ่มตัวอย่างของนักท่องเที่ยวในการสำรวจเชิงปริมาน มีจำนวน 381 คน ผลการวิจัยพบว่านักท่องเที่ยวมีความคิดเห็นว่าทรัพยากรการประมงในจังหวัดภูเก็ตมีศักยภาพที่สามารถจัดเป็นรูปแบบการท่องเที่ยวใหม่สำหรับตลาดเฉพาะกลุ่มโดยกิจกรรมรูปแบบการท่องเที่ยวสีครามควรเน้นการเชื่อมโยงการอนุรักษ์ทรัพยากรประมงและทรัพยากรทางทะเลของจังหวัดภูเก็ต รูปแบบกิจกรรมประกอบด้วยกิจกรรมด้านการประมง กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กิจกรรมสัมผัสวิถีชีวิตชุมชนชายฝั่ง ทั้งนี้ผลการศึกษาให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการ และการสร้างการตระหนักรู้ของรูปแบบการท่องเที่ยวสีครามให้กับนักท่องเที่ยว โดยจากผลการวิจัยเสนอยุทธศาสตร์สำคัญ 2 แนวทาง คือ ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการการท่องเที่ยวสีคราม และยุทธศาสตร์การส่งเสริมการท่องเที่ยวสีคราม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Krutwaysho, O., & Chainark, S. (2018). การท่องเที่ยวสีคราม (Blue Tourism) รูปแบบการท่องเที่ยวใหม่เพื่อการรองรับการเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของประเทศไทยในประชาคมอาเซียน. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 13(2), 139–169. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/148181
ฉบับ
ปีที่ 13 ฉบับที่ 2 (2018): กรกฎาคม - ธันวาคม 2561
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ

ประวัติผู้แต่ง

Oratai Krutwaysho

*Ph.D. (Tourism), Sheffield Hallam University, UK (2006). ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำสาขา
วิชาการจัดการท่องเที่ยวทางทะเล วิทยาลัยการท่องเที่ยวนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

Suwanit Chainark

**Ph.D (Fisheries and Allied Aquacultures), Auburn University, USA (2008). ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์
สาขาวิชาเทคโนโลยีการประมง คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

เอกสารอ้างอิง

Asian Center for Planning and Poverty Reduction. (2549). Guidelines on integrated planning for sustainable tourism development. Bangkok: Asian Center for Planning and Poverty Reduction Center for Asian Studies. (2558). Thailand as ASEAN Center, Chapter 2. Center for Asian Studies, Thammasat University.

Cheng, S., Hu, J., Fox, D. and Zhang, Y. (2012). Tea tourism development in Xinyang, China, Stakeholders’ view. Tourism Management Perspectives. 2 (3), 28-34.

Hall , C.M. (2009). Degrowing Tourism: Decroissance, Sustainable Consumption and Steady-State Tourism. Anatolia.20 (1), 46-61.

Jareonlarp, T. (2550). Maritime Laws and Thailand’s Water Territorial Boundaries. Bangkok: Winyuchon Publishing. (in Thai)

Koasa-ard, M. & Auntong, A. (2558). Tourism Economy for Thailand. Bangkok: National Research Council Committee Office. (in Thai)

Komppula, R. (2001). New-Product Development in Tourism Companies-Case Studies on Nature-Based Activity Operation, 1-20: 10th Nordic Tourism Research Symposium. October 18-20, 2001, vasa, Finland.

Ministry of Tourism and Sport [MoTS]. (2558). Policy on Tourism and Sport of the MoTS. Bangkok: Ministry of Tourism and Sport. (in Thai)

Novelli, M.(ed). (2015). Niche tourism contemporary issues, trends and cases. Oxford: Butterworth-Heinemann.

Phayakvichien, P.(2555). Provincial enhancement and development of Tourism for the ASEAN Community. Seminar Project for Ministry of Interior’s Authorities.Academic Service Center, Dhurakij Pundit University. (in Thai)

Phuket Provincial Office. (2557). Operational data for Phuket Province. Phuket:Phuket Provincial Office. (in Thai)

Phuket Provincial Office. (2558).Development Plans for Phuket Province.Phuket:Phuket Provincial Office. (in Thai)

Phuket Provincial Office. (2559).Development Plans for Phuket Province. Phuket:Phuket Provincial Office. (in Thai)

Spilanis, I. & Vayani, H. (2003). Sustainable Tourism : Utopia or Necessity? The Role of New Forms of Tourism in the Aegean Islands, Journal of Sustainable Tourism. 00(0), 2003.

Stynes, J. D. & O’Halloran, C. (1987, October). Tourism Planning. Cooperative Extension Service, Michigan State University. Retrieved December 1, 2015, from: https://web1.msue.msuu.edu imp//modtd/33000005.html.

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2554). Market Trend. TAT Review. 3/2554 July-September, 67-89. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2555). SCUBA Diving. TAT Review. 2/2555 April-June, 27-39. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2556). Tourism Trends. TAT Review. 4/2556 October-December, 28-33. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2557a). ASEAN Tourist Market Study. TAT Review. 2/2557 April-June, 12-17. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2557b). Low Carbon Tourism. TAT Review. 4/2557 October-December, 62-66. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2558). Tourism Promotion Plan for year 2559 B.E. TAT Review. 4/2558 October-December, 12-17. (in Thai)

Tourism Authority of Thailand [TAT]. (2559). Tourism Trends. TAT Review. 4/2559 October-December, 56-65. (in Thai)

Tourism Recreation Research. (2005). Cyber-tourism: A New Form of Tourism Experience, Tourism Recreation Research. 30(3): 5-16.

United Nation World Tourism Organisation (UNWTO). (2004). Indicators of Sustainable Development for Tourism Destinations: A Guidebook. Madrid, Spain: World Tourism Organisation.

University of Chamber of Commerce. (2558, 5-11 January). Global economy and market. DokbiaDhurakit Newspaper, 11. (in Thai)