การพัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
การพัฒนาการจัดการเรียนการสอน, การออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน, เทคโนโลยีสารสนเทศบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ จังหวัดศรีสะเกษ และ 2) เพื่อประเมินผลความพึงพอใจการพัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and development) โดยใช้กระบวนการ PDCA กลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารระดับคณะ อาจารย์ บุคลากรสายสนับสนุน ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านการพัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ วิธีการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 14 คน และนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ จำนวน 88 คน ดำเนินการในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์ โดยวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) พัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ จังหวัดศรีสะเกษ โดยใช้กระบวนการ PDCA พบว่า ความพึงพอใจในภาพรวมของกิจกรรมฯ อยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.59,S.D.=0.25) (93.20%) ความพึงพอใจมากที่สุด คือ หลักสูตรเอื้ออำนวยต่อการเรียนรู้และพัฒนาความสามารถของท่าน (= 4.78, S.D.=0.25) ความรู้หลังการฝึกอบรม (= 4.76,S.D.=0.24) (95.40%) ความสามารถในการถ่ายทอด/สื่อสาร/ความเข้าใจ (= 4.74, S.D.=0.25) ซึ่งกิจกรรมสามารถถ่ายทอด/สื่อสาร/ความเข้าใจ และการพัฒนากระบวนการจัดการการเรียนการสอนการออกแบบแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือชุมชน ด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นกิจกรรมที่ดี มีขั้นตอนการพัฒนาตามหลักการ แนวคิดทฤษฎี มีองค์ประกอบของแนวทางสามารถนำไปใช้และปฏิบัติได้จริง
เอกสารอ้างอิง
Arayajaru, S. (2013). The study and the natural-dye cotton fabric handicraft product development based on sustainable product philosophy for Ban Thapkhlai’s ancient weaving pattern group, Uthai Thani province. Nakhon Phantom: Graduate School, Silpakorn University.
Bhrammanachote, W. (2021). Chomthong Hand-Made Cotton and Value-added Approaches for Product Enhancement in the Modern Market: A Qualitative Research. Journal of Yala Rajabhat University, 16(1), 1-10.
Chuaseeda, S., & Soodsang, N. (2017). Development of Strategic Planning to Create a fashion brabd from handwoven textile by thilue amphoe Chiangkong, Chiangrai. Art and Architecture Journal Naresuan University, 8(2), 120-131.
Deming, W.E. (1990). Journal of the American Statistical Association, 89(426), 365-366.
Educational Council Office. (2021). the study of historical teaching conditions in basic education. Retrievedon 18 April 2023. http://www.onec.go.th/th.php/book/
Grace. S.T., & Fridah, T. (2016). Factors affecting value addition to tea by buyers within the Kenyan tea trade value chain, International Journal of Humanities Social Sciences and Education (IJHSSE), 3(2), 133-142.
Husen, T., & Postlethwaite, T.N. (1994). The International Encyclopedia of Education (2nd ed.). Great Britain: Pergamon Press.
Kanoksinlapatham, H., Patphol, M., Wongyai, W., & Wattananarong, A. (2020). Development of Factors and Behaviors Indicating Historical Thinking of Secondary School Students. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University, 14(2), 194-214.
Keeves, J. P. (1988). Model and Model Building in Education Research, Methodology and Measurement an International Handbook. Oxford: Pergamon Press.
Laksana, K. (2016). Historical thinking development: Thinking about historical significance. Journal of Liberal Arts, Ubon Ratchathani University, 12(2), 136-158.
Phayakprakon, M. (2017). Design and development of contemporary Holphro silk patterns. Khon Kaen: Faculty of Architecture, Khon Kaen University
Phon-Ngam, P. (2009). A Development of Potential and Standard of One Tambol One Product A case Study in a local hand-made clothes group Ban Nadong Na Dong District Loei Province. Loei: Loei Rajabhat University
Poolchan, A. (2020). Development of local textile products design activities using sustainable design for undergraduate students. Bangkok: Faculty of Education, Chulalongkorn University
Puangpanya, B., Kenaphoom, S. &Yupas, Y. (2016). Management approach for enhancing the cultural commodity. Bailan Journal, Ubon Ratchathani Rajabhat University, 1(1), 80-101.
Sanjaroensuk, P., & Phon-ngam, P. (2017). The Research and Development of Local Fabric Products of the Native Weving Ban Kut Du Groups in Nong Bua Lam Phu Province. The Golden Teak : Humanity and Social Science Journal, 25(1), 187-202.
Somkiat Suttinakorn. (2017). Developing innovative management models that affect the value creation of community enterprise products. Bangkok: Graduate School, Silpakorn University.
Wanichakorn, A. (2013). The Development of Pottery Souvenir Productto Value Creation at Koh Kret, Nonthaburi. Fine Arts International Journal, Srinakharinwirot University, 17(2), 134-143.
Warapitayut, K. (2007). Brand identity. Bangkok: Faculty of Communication Arts, University of the Thai Chamber of Commerce.
Zhi-jun, W., & Cheng-Ai, N. (2006). Application of Traditional Culture Symbol in Modern Product Design. Computer-Aided Industrial Design and Conceptual Design, 2006.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
