รูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ ของสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คำสำคัญ:
รูปแบบการประกันคุณภาพภายใน, ยุคใหม่, การประกันคุณภาพภายในสภานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา 2) สร้างรูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ 3) ทดลองใช้รูปแบบ และ 4) ประเมินรูปแบบ การศึกษาวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสม โดยมีการวิจัย 4 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน การประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา เขตตรวจราชการที่ 14 จำนวน 350 คน ระยะที่ 2 สร้างรูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 12 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ระยะที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารและครูโรงเรียนบ้านแก่งดูกใส จำนวน 15 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง และระยะที่ 4 ประเมินรูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 27 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบประเมิน และแบบบันทึก สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.15, S = 0.29) ด้านการกำหนดมาตรฐานการประกันคุณภาพภายในโดยรวมอยู่ในระดับมาก และด้านการจัดทำรายงานการศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) รูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ ที่พัฒนาขั้นซึ่งรูปแบบมีความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมาก และมีความเป็นไปได้โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) การทดลองใช้รูปแบบ ก่อนทดลองใช้รูปแบบอยู่ในระดับพอใช้ และหลังทดลองใช้รูปแบบอยู่ในระดับดี และ 4) รูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษายุคใหม่ มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์โดยรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
สมนึก ภัททิยธนี. (2544). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กาฬสินธุ์:ประสานการพิมพ์.
ไมตรี บุญทศ. (2554). การพัฒนารูปแบบการบริหารเพื่อการประกันคุณภาพภายในที่ส่งผลต่อคุณภาพโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี. รัฐธรรมนูณแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 134 ตอนที่ 40 ก, น. 32-46 (6 เมษายน 2560).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไข เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3 ) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561 - 2580). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติ.
สุวิมล ว่องวานิช. (2546). ทิศทางใหม่และมาตรฐานของการประเมินผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ตำราและ เอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาศาส์น.
สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ. (2561). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติขั้นพื้นฐาน (o-net). เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2564.http://www.newonetresult.niets.or.th/announcementweb
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและการบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา. (พิมพ์ครั้ง ที่ 4). กรุงเทพมหานคร: แอล.ที.เพรส.
สมชัย จรรยาไพบูลย์. (2555). รูปแบบการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี.
พงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2560). การยกระดับคุณภาพสถานศึกษาด้วยระบบประกันคุณภาพ. อุบลราชธานี: บริษัท ยงสวัสดิ์ อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ตำราและเอกสาร วิชาการวิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สมาน อัศวภูมิ. (2550). การบริหารการศึกษาสมัยใหม่: แนวคิด ทฤษฎีและการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). อุบลราชธานี: อุบลกิจออฟเซทการพิมพ์.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2550). ทฤษฎีและกลยุทธ์การพัฒนาสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์ชัย ภู่เจริญ. (2553). การสร้างรูปแบบการพัฒนาลักษณะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดคณะกรรมการการศึกษาพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
Joyce, B. & Weil, M. (2000). Models of Teaching. (6th ed). Massachusetts: Allyn & Bacon.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.