การพัฒนาความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคม ให้ได้รับความเป็นธรรมในการเข้าถึงทรัพยากร และบริการทางสังคมที่มีคุณภาพ มีความเข้มแข็งพึ่งพาตนเองได้

ผู้แต่ง

  • สัญญา สดประเสริฐ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี
  • สงคราม จันทร์ทาคีรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี
  • วีรพงศ์ พิชัยเสนาณรงค์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี

คำสำคัญ:

ความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคม, การพึ่งพาตนเอง, ความเข้มแข็งของชุมชน, อิทธิบาท 4

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อศึกษาการเข้าถึงทรัพยากรและบริการทางสังคมอย่างเป็นธรรม อันนำไปสู่ความเข้มแข็งและการพึ่งพาตนเองของชุมชนตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมโดยบูรณาการหลักพุทธธรรม เพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิต ความเข้มแข็ง และการพึ่งพาตนเองของชุมชนตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่คัดเลือกแบบเจาะจง 25 ท่าน และสนทนากลุ่ม จำนวน 10 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา นำเสนอเชิงพรรณนาด้วยเทคนิคการเล่าเรื่อง

          ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนตำบลวังกะยังเผชิญปัญหาความไม่มั่นคงด้านรายได้ ความยากจน และความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงทรัพยากรและบริการของรัฐ โดยเฉพาะกลุ่มชาติพันธุ์และกลุ่มเปราะบางทางสังคม อย่างไรก็ตาม ชุมชนยังมีทุนทางสังคมและวัฒนธรรมที่เข้มแข็ง เช่น ความสามัคคี ความสัมพันธ์แบบเครือญาติ วัฒนธรรมมอญ และภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งเป็นฐานสำคัญในการพัฒนาชุมชน นอกจากนี้ การรวมกลุ่มในรูปแบบวิสาหกิจชุมชน กลุ่มออมทรัพย์ และกลุ่มอาชีพ ช่วยให้ประชาชนสามารถเข้าถึงแหล่งทุนและสร้างรายได้มากขึ้น แนวทางการพัฒนาควรมุ่งเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก การสร้างการมีส่วนร่วม การส่งเสริมอาชีพ และการบูรณาการหลักอิทธิบาท 4 ได้แก่ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา เพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ ความเพียร ความรับผิดชอบ และการใช้ปัญญาในการพัฒนาชุมชน อันจะนำไปสู่ความเข้มแข็งและการพึ่งพาตนเองของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

Chaskin, R. J. (2001). Building community capacity: A definitional framework and case studies from a comprehensive community initiative. Urban Affairs Review, 36(3), 291–323.

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. New York, NY: World Development.

Midgley, J. (1995). Social development: The developmental perspective in social welfare. London: Sage Publications.

Office of the National Economic and Social Development Board. (2017). The Twelfth National Economic and Social Development Plan (2017–2021). Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board. (in Thai)

Phra Brahmagunabhorn (P.A. Payutto). (2016). Buddhadhamma: Expanded Edition. Bangkok: Phlithamm Publishing. (in Thai)

Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton, NJ: Princeton University Press.

Sen, A. (1999). Development as Freedom. New York: Knopf.

Todaro, M. P., & Smith, S. C. (2015). Economic development. (12th ed.). Boston, MA: Pearson Education.

United Nations Development Programme [UNDP]. (1994). Human development report 1994. New York, NY: Oxford University Press.

________. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. New York, NY: United Nations.

________. (2019). Human development report 2019. New York, NY: United Nations Development Programme.

Wang Ka Subdistrict Administrative Organization. (2019). Basic Information and Local Development Plan of Wang Ka Subdistrict. Kanchanaburi: Wang Ka Subdistrict Administrative Organization. (in Thai)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-04-2023

รูปแบบการอ้างอิง

สดประเสริฐ ส., จันทร์ทาคีรี ส. ., & พิชัยเสนาณรงค์ ว. . (2023). การพัฒนาความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคม ให้ได้รับความเป็นธรรมในการเข้าถึงทรัพยากร และบริการทางสังคมที่มีคุณภาพ มีความเข้มแข็งพึ่งพาตนเองได้. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(2), 185–194. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/256141

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย