Knowledge management model for the development of the managerial competency of directors in the President’s Office at Ubon Ratchathani University

Main Article Content

นลินี ธนสันติ

Abstract

This study aimed to investigate the production and implementation of a knowledge management model for the development of the managerial competency of directors in the President’s Office at Ubon Ratchathani University to coach and empower others. “Coaching & empowering” is one of ten managerial competencies recognized by the Thai government as beneficial for managerial development.


The researcher employed qualitative research methodology, such as unstructured interviews, focus groups, and content analysis, to collect and analyze data from 30 participants, including administrative directors, administrative staff, and stakeholders from outside the university. The findings of the research identified eight main process to develop managerial competencies, Collaboration, Objectives, Action, Checking, Holism, Innovation, Networking, and Resultant goals. Focusing on these factors, the researcher designed a model that combined organizational systems and processes to promote the managerial competency of directors to coach and empower staff. It is anticipated that the development of such a managerial competency will lead to a culture of knowledge-sharing by staff that, via networking in the President’s Office, will establish a supportive learning organization.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ธนสันติ น. . (2018). Knowledge management model for the development of the managerial competency of directors in the President’s Office at Ubon Ratchathani University. Journal of Liberal Arts, Ubon Ratchathani University, 14(2), 158–188. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jla_ubu/article/view/242338
Section
Research
Author Biography

นลินี ธนสันติ

สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 34190

References

กรกนก ทิพรส และพิชัย ตั้งภิญโญพัฒคุณ. (2548). “KM ก้าวต่อไปของการพัฒนาหน่วยราชการ (KM: the next step of official institutions development),” จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์. 103 (มกราคม-มีนาคม 2548), 89-95.
กุณฑิกา สงวนศักดิ์ศิริ. (2554). รูปแบบการจัดการความรู้ของจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กานต์สุดา มาฑะศิรานนท์. (2546). การนำเสนอระบบการจัดการความรู้สำหรับองค์กรภาคเอกชน. วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาอุดมศึกษา : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉลาด จันทรสมบัติ (2550). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้องค์กรชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ์. (2548). “บุคลากรทางการศึกษา : ทักษะในการจัดการความรู้ (Knowledge Management Skill : KMS) ,” วารสารบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น 1 (มกราคม-มิถุนายน 2548), 11-13.
ฐิติพร ชมภูคำ. (2548). “การบริหารเพื่อจัดการความรู้,” จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์. 103 (มกราคม-มีนาคม 2547), 21-29.
โนนากะ และทาเคอุชิ ( Nonaka & Takeuchi). (2550). มนุษย์ คือ ผู้สร้างความรู้ KM คือ วิถีการดำเนินชีวิต. ประชาชาติธุรกิจ ฉบับวันที่ 29 มกราคม
พ.ศ. 2550.
บุญส่ง หาญพานิช. (2546). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตภาควิชาอุดมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พจน์ สะเพียรชัย. (2546). ผู้บริหารสถานศึกษากับการวิจัยเพื่อสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.


พร ศรียมก. (2545). ศึกษาสมรรถนะในการสอนงานของหัวหน้างานในโรงงานอุตสาหกรรมและเพื่อพัฒนารูปแบบ การจัดการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะในการสอนงานของหัวหน้างาน ในโรงงานอุตสาหกรรม” วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต ภาควิชาอุดมศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. กองแผนงาน. 2560. “รายงานประจำปี 2560.” (ระบบออนไลน์) แหล่งที่มา http://www.ubu.ac.th/web/files_up/03f2018092010210949.pdf (24 กันยายน 2561)
วิโรจน์ สารรัตนะ และอัญชลี สารรัตนะ. (2545). ปัจจัยทางการบริหารกับความเป็นองค์การ แห่งการเรียนรู้ : ข้อเสนอผลการวิจัยเพื่อการพัฒนาและการวิพากย์. กรุงเทพมหานคร : ทิพยวิสุทธิ์.
วุฒิศักดิ์ พิศสุวรรณ. (2548). “การจัดการความรู้ทางด้านธุรกิจ,” วารสาร
นักบริหาร. 1 มกราคม-มีนาคม 2548. หน้า 17-21.
สมศักดิ์ ดลประสิทธิ์. (2548). “การศึกษาคือพลังอำนาจแห่งชาติ,” วารสารการศึกษาไทย. 7 เมษายน 2548. หน้า 15-20.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2550). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถาบันศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : คณะกรรมการประกันคุณภาพภายในระดับอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2548). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. เอกสารประกอบการสัมมนาเรื่องสมรรถนะของข้าราชการ, 31 มกราคม 2548 ณ ห้องประชุม กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2548). คู่มือสมรรถนะราชการพลเรือนไทย. กรุงเทพมหานคร : พี.เอ.ลิฟวิ่ง จำกัด
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2550). คู่มือการประเมินผลการปฏิบัติราชการตามคำรับรองการปฏิบัติราชการของสถาบันอุดมศึกษา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2550. กรุงเทพมหานคร : สำนักงาน กพ.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2555). แนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ. กรุงเทพมหานคร : สำนักปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี.
Bennett, J.K., and O, Brien, M.J. (1994). The building blocks of the learning Organization. Training, 3 (June 1994), 41-49.
Duke, Daniel, L. (2004). The Challenges of Educational Change. Pearson Education, Inc.
Marquardt, M.J. (2002). Building the learning organization : A systems approach to quantum Improvement and global success. New York : McGraw-Hill.
Marquardt, M.J. and Reynolds, A. (1994). The global learning organization. New York: IRWIN.
Pedler,M., and Others. (1991). The Learning company: A strategy for sustainable development. Maidenhead: McGraw-Hill.
Senge, P.M. (1990). The fifth discipline : The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Currency Doubleday.