การสร้างการรับรู้แบรนด์ของธุรกิจร้านอาหารฟิวชันในจังหวัดนราธิวาส
Main Article Content
บทคัดย่อ
การสร้างการรับรู้แบรนด์ให้น่าเชื่อถือและเป็นที่จดจำของผู้บริโภคมีความสำคัญยิ่งต่อองค์กรธุรกิจบริการในปัจจุบัน งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์อัตลักษณ์แบรนด์ และ (2) วิเคราะห์วิธีการสร้างการรับรู้แบรนด์และกลยุทธ์การสื่อสารแบรนด์ของธุรกิจร้านอาหารฟิวชันในจังหวัดนราธิวาส เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการและพนักงานประจำร้านอาหารฟิวชัน จำนวน 5 ร้าน ๆ ละ 2-3 คน รวมผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 11 คน โดยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง นอกจากนี้ ผู้วิจัยวิเคราะห์การสื่อสารผ่านโลโก้ รูปภาพ สโลแกน และกราฟิกตราสินค้าของร้านอาหารฟิวชันเพื่อใช้เป็นกรณีศึกษา ผลการวิจัยพบว่า อัตลักษณ์แบรนด์ของธุรกิจร้านอาหารฟิวชัน จำแนกได้ 5 ประเภท ได้แก่ (1) Gallery Cafe' & Bistro (2) พิซซาโฮมเมดสไตล์อิตาเลียนแท้ (3) อาหารเกาหลีฮาลาล (4) อาหารเพื่อสุขภาพ และ (5) อาหารไทยร่วมสมัย ซึ่งร้านอาหารกลุ่มตัวอย่างมีวิธีการสร้างการรับรู้แบรนด์ที่คล้ายคลึงกัน คือ ใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นช่องทางหลัก มีการสร้างเนื้อหาให้น่าสนใจ เพื่อสื่อสารข้อมูลข่าวสารไปยังผู้บริโภคด้วยการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ ทั้งออนไลน์และออฟไลน์ การใช้อินฟลูเอนเซอร์มาช่วยในการโฆษณาและการวิจารณ์สินค้า รวมถึงการส่งเสริมการขายและการให้ส่วนลด โดยใช้กลยุทธ์การตลาดแบบบอกต่อบนโลกออนไลน์ที่ทรงพลังและรวดเร็วมาก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและความคิดเห็นที่แสดงในบทความ เป็นแนวคิดของผู้เขียน มิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ และคณะผู้จัดทำแต่อย่างใด
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิเทศศึกษา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิเทศศึกษา หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิเทศศึกษา ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จุฑามณี คุณชาไพร ลัสดา ยาวิละ และรัตนา สิทธิอ่วม. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ (IMC) และการบอกต่อแบบ ปากต่อปากบนสื่ออิเล็กทรอนิคส์ (e-WOM) ที่ส่งผลต่อคุณค่าตราสินค้าของผู้บริโภคที่สนใจซื้ออสังหาริมทรัพย์ในเขตจังหวัดภาคเหนือ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(2), 62-71. https://journal.pbru.ac.th/admin/upload/article/8952-2023-10-11.pdf
จุฑารัตน์ ชัยบรรหาร และทรงพร หาญสันติ. (2561). อัตลักษณ์และภาพลักษณ์ตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ Ford ประเภท Pick-Up ของผู้บริโภคในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 16(1), 229-238. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/stou-sms-pr/article/view/134549/100681
ชัชวรินทร์ พูลสวัสดิ์. (2566). การสร้างแบรนด์สินค้าให้ประสบความสำเร็จในยุคดิจิทัล. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(6), 141-152. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/IARJ/article/view/271017
ธนันท์กาญจน์ สมทรัพย์ สมเดช รุ่งศรีสวัสดิ์ และบัณฑิต ผังนิรันดร์. (2564). อิทธิพลของการสร้างแบรนด์องค์กร การตลาดเชิง กิจกรรมและนวัตกรรมที่มีผลต่อความภักดีของลูกค้าในวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในประเทศไทย. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(1), 182-192. http://www.journal.fte.kmutnb.ac.th/download/v12n1/20.pdf
นิตนา ฐานิตธนกร. (2555). อิทธิพลของการบอกต่อบนโลกอินเทอร์เน็ต. วารสารนักบริหาร, 32(1), 17-22. https://www.bu.ac.th/knowledgecenter/executive_journal/jan_mar_12/pdf/aw03.pdf
นิวัติ จันทราช และนนทิพันธ์ ประยูรหงส์. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการจัดการแบรนด์ในมุมมองของลูกค้า โดยมีคุณลักษณะของลูกค้าเป็นตัวแปรกำกับที่มีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านออนไลน์ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 629-646. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pacific/article/view/252902
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 29(2), 31-48. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/view/69461/56396
พิทยุช ญาณพิทักษ์. (2566). การสร้างคุณค่าของแบรนด์ของธุรกิจบนตลาดออนไลน์. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 275-288. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/262978/179163
ภาวิณี โสธายะเพ็ชร. (2567, 12 มกราคม). “อาหาร” พื้นฐานการผลิตคนมีคุณภาพ. กรุงเทพธุรกิจ. https://www.bangkokbiznews.com/health/social/1108014
รอยนวล. (2556, 1 พฤศจิกายน). จุดฟินแห่งฟิวชันฟู้ด. โพสต์ทูเดย์. https://www.posttoday.com/travel/256483
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2565, 25 ตุลาคม). มูลค่าธุรกิจร้านอาหารขยายตัวในปี 2565-2566 ท่ามกลางโจทย์ท้าทายด้านต้นทุนและการรักษากำไรของผู้ประกอบการ (กระแสทรรศน์ ฉบับที่ 3352). https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-econ/business/Pages/restaurant-z3352.aspx
สานิตย์ หนูนิล. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบรูปแบบการดำเนินชีวิตของคนรุ่นใหม่ในสังคมชนบทของประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(1), 169-193. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/12909/10623
สุนทรีย์ สองเมือง. (2566). ผลกระทบของอิทธิพลทางสื่อออนไลน์และการรับรู้ตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย ราชพฤกษ์, 9(1), 104-118. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/267843/177393
สุภัททา ปิณฑะแพทย์. (2564). การสัมภาษณ์เพื่อการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 1(3), 1-3. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/Journalbid/article/view/110/37
แสงตะวัน เพชรสุวรรณ. (2564). อิทธิพลของการรับรู้ตราสินค้าและความไว้วางใจต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมของผู้บริโภคผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/3964/1/61602329.pdf
อาทิตยา ดาวประทีป. (2559). การรับรู้ตราสินค้าและผู้มีอิทธิพลต่อตราสินค้าบนสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางเกาหลีของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. http://dspace.bu.ac.th/jspui/bitstream/123456789/3028/3/artitaya_daop.pdf
ฮัมเดีย มูดอ และสากีเราะ แยนา เบ็ญฮารูน. (2566). การวิเคราะห์วัฒนธรรมมลายูผ่านอัตลักษณ์ตราสินค้าของร้าน Bagus Chicken ปัตตานี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 18(2), 112-121. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/258864/179322
Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand name. New York: Free Press.
Huete-Alcocer, N. (2017). A literature review of word of mouth and electronic word of mouth: Implications for consumer behavior. Frontiers in Psychology, 8(1256), 1-4. https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fpsyg.2017.01256/ full
Indriarti, R., Hurriyati, R., Dirgantari, D. P., & Harisandi, P. (2024). Future directions in strategic brand management research using bibliometric analysis: A decade review. Jurnal Riset Multidisiplin dan Invovasi Teknologi, 2(1), 375-385. https://doi.org/10.59653/jimat.v2i01.510
Krungthai Compass. (2566, 11 กันยายน). จับตา 5 เทรนด์ธุรกิจร้านอาหารในยุคหลังโควิด ฝ่ามรสุมการแข่งขันและต้นทุนที่พุ่งขึ้น. https://aec10news.com/contents/special-report/228748/
Macdonald, E. K., & Sharp, B. M. (2000). Brand awareness effects on consumer decision making for a common, repeat purchase product: A replication. Journal of Business Research, 48(1), 5-15. https://doi.org/10.1016/S0148-2963(98)00070-8
Nugraha, N. A. S., Putra, I. B. U., & Amerta, I. M. S. (2023). The role of brand awareness in the influence of Instragram advertising and viral marketing on culinary purchase decisions. International Journal of Social Science and Education Research Studies, 3(2), 280-286. https://doi.org/10.55677/ijssers/V03I2Y2023-08
Sarioglan, M. (2014). Fusion cuisine education and its relation with molecular gastronomy education (Comparative course content analysis). International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 5(3), 64-70. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED565855.pdf
Stahl, N. A., & King, J. R. (2020). Expanding approaches for research: Understanding and using trustworthiness in qualitative research. Journal of Development Education, 44(1), 26-28. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1320570.pdf
Yang, F. X. (2017). Effects of restaurant satisfaction and knowledge sharing motivation on eWOM intentions: The moderating role of technology acceptance factors. Journal of Hospitality & Tourism Research, 41(1), 93-127. https://doi.org/10.1177/1096348013515918