การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการผลิตชุดการเรียนรู้ของครูวิชาภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการสำหรับครูในการเสริมสร้างความสามารถในการผลิตชุดการเรียนรู้วิชาภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และ 2) ศึกษาประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรม กระบวนการวิจัยประกอบด้วย 2.1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2.2) การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม 2.3) การทดลองใช้หลักสูตรฝึกอบรม และ 2.4) การปรับปรุงแก้ไขหลักสูตรฝึกอบรม กลุ่มตัวอย่างคือ ครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 30 คน ที่ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยหลักสูตรฝึกอบรม แบบทดสอบความรู้ในการผลิตชุดการเรียนรู้ และแบบประเมินความสามารถในการผลิตชุดการเรียนรู้ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรฝึกอบรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นประกอบด้วย ปัญหาและความจำเป็น หลักการ วัตถุประสงค์ และเนื้อหาของหลักสูตร กิจกรรมฝึกอบรม สื่ออุปกรณ์ฝึกอบรม การวัดและประเมินผล และการประเมินหน่วยการเรียนรู้ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากและมากที่สุดและมีความสอดคล้องกันทุกองค์ประกอบ 2) ครูมีความรู้ในการผลิตชุดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย หลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ครูมีความรู้และความสามารถในการผลิตชุดการเรียนรู้วิชาภาษาไทยหลังการอบรมสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและความคิดเห็นที่แสดงในบทความ เป็นแนวคิดของผู้เขียน มิใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ และคณะผู้จัดทำแต่อย่างใด
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิเทศศึกษา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิเทศศึกษา หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิเทศศึกษา ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสะเต็มศึกษาบูรณาการศาสตร์พระราชาสำหรับครูระดับชั้นประถมศึกษา. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(1), 1391-1412.
กรรณิการ์ แก่นเกษ, และวราพร เอราวรรณ. (2563). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาการเขียนภาษาไทยในระดับประถมศึกษา: การวิเคราะห์อภิมาน. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(2), 77-90.
กัญญาณัฐ สุริยะ, วทัญญู ขลิบเงิน, และพิชญา สกุลวิทย์. (2564). การพัฒนาชุดการสอน เรื่องการแต่งคำประพันธ์ประเภทโคลงสี่สุภาพสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนม่วงไข่พิทยาคม. วารสารพัฒนาทักษะทางวิชาการอย่างยั่งยืน, 3(2), 14-25.
เกวลิน งามพิริยกร, และสิทธิกร สุมาลี. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(3), 1217-1226.
เจษฎา บุญมาโฮม, และคณะ. (2565). ชุดการเรียนรู้วิชาภาษาไทยเพื่อส่งเสริมการอ่านและการเขียนสระสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. นครปฐม: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ทิพยฉัตร พละพล, และสุธาทิพย์ งามนิล. (2562). การพัฒนาชุดการสอนภาษาไทยเรื่องชนิดของคำสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 14(1), 93-106.
ทิพวรรณ สุวรรณ, สุริศักดิ์ ประสานพันธ์, วารีรัตน์ แก้วอุไร, และวิเชียร ธำรงโสตถิสกุล. (2559). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์สำหรับครูวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 1-12.
ธีระภัทร ประสมสุข, สังวาร วังแจ่ม, และสุรัตน์ ศรีดาเดช. (2564). การพัฒนาหลักสูตรความสามารถ. วารสาร มมร วิชาการล้านนา, 10(1), 95-104.
ปิยณัฐ สุนทรประเสริฐ. (2558). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ “การผลิตสื่อสร้างสรรค์ประกอบการสอนภาษาไทย” สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(1-2), 150-163.
พัฒนพงศ์ สมคะเน. (2558). การพัฒนาชุดการสอนคณิตศาสตร์ที่เน้นกระบวนการเรียนรู้แบบร่วมมือแบบแข่งขันเป็นทีม (TGT) เรื่อง เลขยกกําลังสําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 5(1), 113-123.
ภูมิพงศ์ จอมหงษ์พิพัฒน์. (2564). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(7), 334-349.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษา ศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 157-165.
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. (2564). รายงานการสำรวจความต้องการจำเป็นเพื่อการจัดกิจกรรมบริการวิชาการและพัฒนาแหล่งฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของครูในพื้นที่บริการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
วาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2561). หน่วยที่ 14 ชุดการสอน. เอกสารการสอนชุดวิชาสื่อกับการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2552). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2562). ภาษาไทยสำหรับครูประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อนุชิต จันทศิลา, พจมาน ชํานาญกิจ, และภูมิพงศ์ จอมหงษ์พิพัฒน์. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สมองเป็นฐานเพื่อพัฒนาความสามารถด้านภาษาของผู้เรียนสําหรับครูระดับประถมศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(2), 31-45.
อรรถพงษ์ ผิวเหลือง, บัญชา เกียรติจรุงพันธุ์, และณัฐกิตติ์ สิริวัฒนาทากุล. (2563). สภาพการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทย: แนวทางในการแก้ปัญหา. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 8(2), 195-211.
อังคณา อ่อนธานี. (2563). มุมมองในการพัฒนาหลักสูตรผ่านแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(1), 366-380.
อิทธิพันธ์ สุวทันพรกูล, และคณะ. (2564). การศึกษาภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในสถานการณ์โควิด-19: สภาพการณ์ บทเรียน และแนวทางการพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
Beach, D. S. (1991). Personal: The management of people at work (5th ed). New York: Macmillan Publishing;
English, K., & Archbold, S. (2014). Measuring the effectiveness of an audiological counseling Program. International Journal of Audiology. 53(1), 115-120.
