การศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวเมืองรองในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยว, ความต้องการ, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, เมืองรองบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการเที่ยวเมืองรองในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 201 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.94 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test ANOVA และวิเคราะห์ความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธี Scheffe Analysis การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวมีความต้องการในด้านประสบการณ์ที่ดี ด้านความคุ้มค่า ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านการสื่อสารภาพลักษณ์เมืองรอง ตลอดจนการอนุรักษ์และต่อยอดเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม เพื่อสร้างความแตกต่างและดึงดูดนักท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ดังนั้น แนวทางการส่งเสริมเมืองรองควรยึดความต้องการของนักท่องเที่ยวเป็นศูนย์กลางโดยผสานการตลาด การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน การสร้างประสบการณ์ที่มีคุณค่า และการมีส่วนร่วมของชุมชนจะช่วยสร้างความน่าสนใจให้เมืองรองและมีการกระจายรายได้ไปสู่ท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถิตินักท่องเที่ยว. https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=411.
จิรัสย์ นิพัทธ์โยธิน และศิริญญา วิรุณราช. (2563). ความต้องการของนักท่องเที่ยวในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวของกองทัพเรือในเขตอำเภอสัตหีบจังหวัดชลบุรี. https://incbaa.kku.ac.th/img/files/articles/63e77-17.d3.pdf.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). การกระจายรายได้จากการท่องเที่ยว: บทเรียนจากเมืองรอง. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/article-2024sep16.html.
นวนันทน์ ศรีสุขใส, ชมพูนุช จิตติถาวร,จิรานุช โสภา และศศิธร ผลแก้ว (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดของนักท่องเที่ยวที่ใช้บริการธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศรองรับการท่องเที่ยววิถีใหม่. วารสารวิจัยและพัฒนา, 14(3), 83-92. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/253491/176568.
ปภัสมน ทองศรี. (2563). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อตลาดน้ำคลองลัดมะยม. [สารนิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Papatsamon.Tho.pdf.
พิมพวรรณ สุ่มขำ.(2566). ปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเมืองรองจังหวัดน่าน. [วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว] มหาวิทยาลัยกรุงเทพ https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/266459/183878.
มานะศิลป์ ศรทนงค์.(2563). แนวทางการพัฒนาและการส่งเสริมการท่องเที่ยวเมืองรองจังหวัดเชียงราย. [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวและโรงแรม]. มหาวิทยาลัยพะเยา https://updc.up.ac.th/items/405842ee-4c5d-4a29-836a-e29e5b3e5774.
เว่ยเชิน เค. (2024, 29 พฤษภาคม). การพยากรณ์ความต้องการท่องเที่ยวและการวิจัยแนวโน้มตลาดในอนาคต. Advances in Politics and Economics, 7(2). https://www.researchgate.net/publication/380986590_Tourism_Demand_Forecast_and_Future_Market_Trend_Research.
อุษณีษ์ เสวกวัชรี (2566). การประยุกต์ใช้กลยุทธ์ทางการตลาด 4C’S ที่นำไปสู่ความพึงพอใจของลูกค้าร้านหนังสือ. มนุษยสังคมสาร (มสส.) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 21(2), 261–278. https://doi.org/10.14456/jhusoc.2023.25.
เผิง รุ่ยชิว. (2564). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเมืองรองในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวจีนกรณีศึกษาจังหวัดเชียงราย. [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. http://dspace.bu.ac.th/bitstream/123456789/4774/3/peng_ruiq.pdf.
พชร ประพันธ์วัฒนะ. (2566). ส่วนประสมทางการตลาดในมุมมองลูกค้า (4Cs) ที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของลูกค้าในกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์. [วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการนวัตกรรมทางธุรกิจ]. มหาลัยศิลปากร http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5222/1/631220030.pdf.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.). (2566). รายงานเศรษฐกิจและสังคมรายไตรมาส. https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/04/article_20240523091600.pdf.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal of Industrial Business Administration
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
