The The influence of sustainability disclosure in the environmental dimension on the performance of listed companies on the Stock Exchange of Thailand.

Authors

  • Rasa Chueaimani Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan.
  • Somjai Boonmuenwai Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan.
  • Nualprang Chaepthaisong Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan.

Keywords:

Sustainability disclosure, Environmental costs, Performance

Abstract

This study examines the influence of sustainability disclosure in the environmental dimension on the performance of listed companies on the Stock Exchange of Thailand. Performance indicators used included environmental expenses, return on assets (ROA), return on equity (ROE), and enterprise value ratio (Tobin’s Q).The sample comprised 312 companies listed on the Stock Exchange of Thailand that disclosed environmental information and reported environmental expenses from 2021 to 2023, excluding financial companies and mutual funds. Data were collected from secondary sources, including annual reports, Form 56-1, sustainability reports, and the SETSmart database. The data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics through multiple regression analysis.

The findings indicated that the disclosure of environmental sustainability information has a significantly positive relationship with the return on equity (ROE) but a significantly negative relationship with the firm's value (Tobin's Q). This suggests that disclosing environmental sustainability information can create both positive and negative corporate images. A positive corporate image can enhance operational performance through stakeholder confidence and strengthen the organization’s competitiveness sustainably. However, high environmental expenses, expressed in monetary terms, such as electricity costs, fuel and oil expenses, and water usage costs, can negatively impact the corporate image. This may be due to the high environmental expenses reflecting substantial usage of natural resources. Therefore, organizations should operate with a strong awareness of their social responsibility to environmental conservation and prioritize the efficient use of natural resources. Proper water resource management, reduction of greenhouse gas emissions, and efficient energy use should be consistently emphasized to ensure sustainable development.

 

Author Biographies

Somjai Boonmuenwai, Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan.

Assistant Professor Dr. , Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan

Nualprang Chaepthaisong, Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan.

Lecturer, Ph.D., Department of Accounting, Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Isan

References

กัญญาณัฐ กาญจนพันธุ์. (2562). การศึกษาผลกระทบของการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนต่อภาพลักษณ์องค์กรในอุตสาหกรรมพลังงานในประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 37(3), 45–60.

จิราวัฒน์ แสงเป๋า และคณะ. (2566). ความสำคัญของการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และธรรมาภิบาล เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 107-119.

ชลธิชา พงศ์ศิริ, จารุวรรณ จตุรพิธพร, และวราภรณ์ ตระกูลโชคดี. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนกับผลการดำเนินงานของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการเงิน, 12(2), 25–40.

ชื่นกมล สินบางหว้า. (2561). การบัญชีสังคมและความรับผิดชอบต่อสังคมที่มีต่อความยั่งยืนของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 10(1), 248–260.

ณัฐชาพรรณ วงศ์ชัย, นันทิยา เผ่าอ้าย, นวลสิริ หมั่นไร่, อาทร หนานสาม และอรวรรณ เชื้อเมืองพาน. (2567). การเปิดเผยข้อมูลด้านการจัดการความยั่งยืนที่มีผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารบัญชีปริทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 9(1), 115–135.

ณัฐวุฒิ ทรัพย์สมบัติ, กชกาญจน์ ใส่ท้ายดู, ฑิตยากร เกียรติศักดิ์โสภณ, ปณภรณ์ มานะบุตร, สรวิชญ์ จันทสุรวงศ์, สุรภา ปุนหาวงค์ และอารีวัลย์ สุบิน. (2567). ผลกระทบของการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่มีต่อผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในกลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร. Journal of Roi Kaensarn Academi. 9(11), 1252–1267.

ณัฐวุฒิ สุวรรณวัฒน์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมกับผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ. 12(3), 89–102.

ดรุชา รัตนดํารงอักษร, ณัฐพงษ์ เรือนทอง และ กุมินธา ออมสิน. (2565). การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของผู้ประกอบการธุรกิจจําหน่ายสินค้าที่ระลึกในชุมชนบ้านหัตถกรรมร่มบ่อสร้าง อําเภอสันกําแพง จังหวัดเชียงใหม่ ในช่วงวิกฤติการแพร่ระบาดไวรัสโควิด-19. Journal of Industrial Business Administration, 5(1), 30-42.

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2566). กฎเกณฑ์และการกำกับบริษัทจดทะเบียน. https://www.set.or.th/th/rules-regulations/regulations.

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. 2565. แนวทางการจัดทำรายงานความยั่งยืนสำหรับบริษัทจดทะเบียน. https://www.set.or.th/th/sustainability.

ธนปภัส ตติยทิติมา และวอนชนก ไชยสุนทร. (2560). ความภักดีในการใช้บริการด้านสินเชื่อของกลุ่มลูกค้าอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อมของธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารการบริหารและการจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. 7(1), 1–15.

นิตยา โยธาจันทร์, ศศิวิมล มีอำพล และไพบูลย์ ผจงวงศ์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลรายงานความยั่งยืนกับผลการดำเนินงานของบริษัทในกลุ่ม ESG100. วารสารบรรณศาสตร์ มศว. 13(2), 12–26.

ปริษา จินดาหลวง, ชัยยศ สัมฤทธิ์สกุล, อรุณี ยศบุตร และทัดพงศ์ อวิโรธนานนท์. (2567). การเปิดเผยรายงานความยั่งยืนของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 30(2), 51-62.

ปิยาภิศักดิ์ เจียรสุคนธ์. (2567). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาลกับมูลค่ากิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตรและวิทยาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยนครพนม. 11(1), 36–56.

พรชัย ศักดานุวัฒน์วงศ์, วรนารถ แสงมณี, ชนานันต์ สมาหิโต และธีรพงษ์ ปิณจีเสคิกุล. (2561). บรรษัทบริบาล (ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร) ทำการกุศลเพื่อภาพลักษณ์องค์กรและตอบสนองประเด็นสังคม. วารสารการบริหารและการจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. 8(2), 227–237.

พิชชาภา ตั้งล้ำเลิศ, อรุณี ยศบุต, รัชนียา บังเมฆ และสัตยา ตันจันทร์พงศ์. (2566). อิทธิพลของประเภทอุตสาหกรรมที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนกับผลการดำเนินงาน: หลักฐานเชิงประจักษ์จากบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ. 5(3), 534–549.

พิมล เลิศทรัพย์อนันต์ และปริญญา มากลิ่น. (2565). อิทธิพลของการบริหารจัดการความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และการก ากับดูแลกิจการต่อความยั่งยืนทางการเงินของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. Journal of Business Administration and Languages (JBAL), 10(2), 101-122.

เพ็ญพระพักตร์ มานะปรีชาดีเลิศ และบุญญารัตน์ ฤาชา. 2566. ระดับการรายงานเพื่อความยั่งยืนที่มีต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนและผลการดำเนินงานของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจ. 2(3), 54–72.

มินัณยาร์ เพ็ชรสุด และชลธิดา เกษเพชร. (2567). การออกแบบผลิตภัณฑ์กระเป๋าจากขยะพลาสติกรีไซเคิล. วารสารดีไซน์เอคโคปี. 5(1), 42–48.

ศูนย์พัฒนาธุรกิจเพื่อความยั่งยืน. (2566). Sustainability disclosure guidelines. https://setsustainability.com/page/disclosure.

สมบูรณ สารพัด. 2565. ผลกระทบของการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนที่มีต่อผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 1(2), 56–81.

สัตยา ตันจันทร์พงศ์, พัทธ์ยศ เดชศิริ และทัดพงศ์ อวิโรธนานนท์. (2567). อิทธิพลของการเปิดเผยข้อมูลรายงานการพัฒนาความยั่งยืนที่มีต่อมูลค่ากิจการ. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 11(1), 131–144.

สัมฤทธิ์ ศิริคะเณรัตน์. (2565). ผลกระทบของการเปิดเผยข้อมูลด้านการจัดการความยั่งยืนที่มีต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทในกลุ่มเกษตรและอุตสาหกรรมอาหารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. 12(4), 161–177.

สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2566). แนวทางการเปิดเผยข้อมูล ESG สำหรับบริษัทจดทะเบียนไทย. https://www.sec.or. .th/TH/Template3/Articles/2567/190767.pdf.

สุพัฒน์ รัตนวงศ์ และกัญญา วัฒนธนวิจิตร. 2565. ผลกระทบของการรายงานความยั่งยืนต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 24(2), 45–60.

สุมาลี รามนัฏ, ธีรศักดิ์ สุขาบูลย์, เยาวลักษณ์ นาควิเชียร, สำเภา มีบุญ, ธีระยุทธ เมฆประสาท, ณฌณ วัฒนกาญจนะ และประกาศิต บุญรัตน์. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ระบบไฟฟ้า (EV) ของประชากรในจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Industrial Business Administration, 6(2), 23-40.

สุรีย์ โบษกรนัฏ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 9(2), 109–125.

C. Deegan. (2002). Introduction: The legitimising effect of social and environmental disclosures – A theoretical foundation. Accounting, Auditing & Accountability Journal, vol. 15, no. 3, pp. 282–311.

Global Reporting Initiative. 2021. Sustainability reporting standards. https://www.globalreporting.org.

KPMG.(2022). Sustainability reporting 2022. https://home.kpmg/xx/en/home/insights/2022/05/sustainability-reporting.html.

Downloads

Published

2025-12-30

How to Cite

Chueaimani, R., Boonmuenwai, S., & Chaepthaisong, N. . (2025). The The influence of sustainability disclosure in the environmental dimension on the performance of listed companies on the Stock Exchange of Thailand. Journal of Industrial Business Administration, 7(2), 105–122. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/iba/article/view/286565

Issue

Section

Research Articles