ระบบการกระจายสินค้าสีเขียวสู่ชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษาหมู่บ้านหนองห้าตะวันตก อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

Panjaporn Jantawong

Authors

Panjaporn Jantawong -Lecturer, Department of Logistics and International Business, Faculty of Management Sciences, Lampang Rajabhat University.

Keywords:

Distribution System, Green Logistics, Sustainable Transportation

Abstract

This study aims to analyze the distribution system for community-based goods and to design a sustainable green distribution system in case of Nong Ha Tawan Tok Village, Mueang Lampang. A purposive sampling method was employed to select key stakeholders across supply chain. Data collection tools included in-depth interviews, participant and non-participant observation, focus group, SCOR Model and green logistics principles. The findings indicate that the distribution system should integrate green logistics communication to minimize environmental impact. This involves the strategic use of information and communication technologies to manage data and facilitate real-time communication. Inventory planning should be driven by customer demand data across time periods to reduce waste and better manage demand fluctuations. Moreover, the system should emphasize renewable energy, recycling, and systematic waste management, along with energy-efficient route planning and the use of environmentally friendly vehicles. Emphasis should also be placed on the distribution of local products and the development of regional logistics networks connecting local producers and retailers. Eco-friendly packaging should be prioritized throughout the product lifecycle from production to use. The green distribution system developed in this study can serve as a guideline to reduce transportation and inventory management costs, decrease emissions and packaging waste and create collaborative networks among producers, distributors, and consumers, thereby enabling the community to achieve more sustainable distribution system.

References

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2566). รายงานสถานการณ์สิ่งแวดล้อมประเทศไทย พ.ศ. 2566. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2564). ชุมชนยั่งยืนด้วยตนเอง. http://www.kriengsak.com/Self%E2%80%93Sustained-Community%3ASSC

บุญโชค บุญมี และธนัสถา โรจนตระกูล. (2564). การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาเทศบาลตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 6(3), 133-141.

พชรพจน์ นันทรามาศ สุปรีย์ ศรีสำราญ และสุคนธ์ทิพย์ ชัยสายัณห์. (2565). Green Logistics เมื่อบริบทโลกเปลี่ยนไป การขนส่งสินค้าทางถนนไทยต้องเปลี่ยนตาม. https://krungthai.com/Download/economyresources/EconomyResourcesDownload_477Green_Logistic.pdf

สัญญา ยิ้มสิริ แววมยุรา คำสุข และมรกต กำแพงเพชร. (2562). ตัวแบบสมการโครงสร้างของการจัดการโซ่อุปทานสีเขียวผลการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อม และผลการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหารในประเทศไทย [รายงานฉบับสมบูรณ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

สหประชาชาติ ประเทศไทย. (2566). เมืองและชุมชนที่ยั่งยืน. https://thailand.un.org/th/sdgs/11

สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2565). รายงานสถานการณ์สิ่งแวดล้อมของประเทศไทย พ.ศ. 2565. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

สุเทพ นิ่มสาย ณัฐพล รังสฤษฏ์วรการ และสหรัตถ์ อารีราษฏร์. (2563). โซ่อุปทานสีเขียว: นวัตกรรมเพื่อสร้างศักยภาพการแข่งขันที่ยั่งยืน. https://progreenecon.files.wordpress.com/2019/04/green-logistics-suthep-et-al-version-6-dec.pdf

Aem-On, K., Setamani, S.-O., Chandrachai, A., & Sinthupinyo, S. (2024). Empowering supply chain resilience in high-growth SMEs: Integrating SCOR model with resilience strategies. TEM Journal, 13(2), 1331–1344. https://doi.org/10.18421/TEM132-47

Alkandi, I., Almulihi, A., Alrizq, M., Alghamdi, A., & Saidatulakmal, M. (2024). Green supply chain management, business performance, and future challenges: Evidence from emerging industrial sector. Sustainability, 17(1), Article 29. https://doi.org/10.3390/su17010029

Anil, K. (2015). Green logistics for sustainable development: An analytical review. IOSRD International Journal of Business, 1(1), 7-13.

Anna, Y. D., Ram, D. G., & Ram, R. (2014). Value chains in IT-enabled services: Towards a reference model. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/252023193_Value_Chains_in_IT-enabled_Services_Towards_a_Reference_Model

Council of Supply Chain Management Professional. (2010). CSCMP Supply chain management definitions and glossary. https://cscmp.org/CSCMP/Academia/SCM_Definitions_and_Glossary_of_Terms/CSCMP/Educate/SCM_Definitions_and_Glossary_of_Terms.aspx?hkey=60879588-f65f-4ab5-8c4b-6878815ef921

Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). SAGE Publications.

David, W. (2020). Logistics vs. supply chain management: What’s the difference?. https://jindal.utdallas.edu/blog/logistics-vs-supply-chain-management/

Fu, X., Lin, C., & Ma, X. (2024). Research on the application of green supply chain management based on SCOR model: A case study of Apple Inc. Advances in Economics, Management and Political Sciences, 79, 140–150.

Gupta, P., Sharma, Y., Chauhan, A., Parewa, B., Rai, P., & Naik, N. (2025). Investigation of green supply chain management practices and sustainability in Indian manufacturing enterprises using a structural equation modelling approach. Scientific Reports, 15(1), Article 12345. https://doi.org/10.1038/s41598-025-95940-9

Kramarz, M., Kmiecik, M., & Wierzbicka, A. (2025). Logistics network features supporting coordination by 3PL. Sustainability, 17(17), Article 7994. https://doi.org/10.3390/su17177994

Krzysztof, Z. (2020). Green Logistics: The way to environmental sustainability of logistics. Empirical evidence from Polish SMEs. European Journal of Sustainable Development, 9(4), 231-240.

Kusrini, E. et al. (2019). Supply chain performance measurement using Supply Chain Operation Reference (SCOR) 12.0 Model: A case study in a leather SME in Indonesia. IOP Conference Series: Materials Science and Engineering 697, 1-10.

Li, X., Zhang, Y., & Chen, J. (2022). Green last-mile delivery: An optimization model integrating electric vehicles and energy-efficient routing. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 109, Article 103318. https://doi.org/10.1016/j.trd.2022.103318

Li, Z., Liu, X., & Zhang, Y. (2025). Consumer environmental awareness and competition in two-stage supply chains. Journal of Environmental Management, 300, Article 113700. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2021.113700

Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). SAGE Publications.

Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2019). Creating shared value. Harvard Business Review, 89(1/2), 62–77.

Sayam, R., Meena, L., & Suthep, M. (2022). Green logistics (GL) for environmental sustainability: A review in search of strategies for Thailand’s GL management. ABAC Journal, 42(2), 293-319.

Seroka-S., O., & Ociepa-K., A. (2019). Green logistics and circular economy. Transportation Research Procedia, 39, 471–479.

Singh, R., Sharma, P., & Kumar, S. (2021). Bio-based packaging and renewable energy in sustainable food supply chains: Evidence from India. Sustainable Production and Consumption, 27, 151–162. https://doi.org/10.1016/j.spc.2020.10.012

United Nations. (2023). Fast facts – What is sustainable development? https://www.un.org/sustainabledevelopment/blog/2023/08/what-is-sustainable-development/

Zhang, Y., Liu, W., Yu, Y., & Wang, Y. (2021). A multi-objective optimization model for sustainable logistics network design considering carbon emissions. Sustainable Production and Consumption, 25, 217–229. https://doi.org/10.1016/j.spc.2020.09.015