การสังเคราะห์กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ศาสตร์พระราชาสู่ท้องถิ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ศาสตร์พระราชาสู่ท้องถิ่น และ 2) ประเมินกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ศาสตร์พระราชาสู่ท้องถิ่น แหล่งข้อมูลคือ 1) ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ประชาชน ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ตำบลสบเมย อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จำนวน 40 คน และ 2) ผู้ร่วมสนทนากลุ่ม ได้แก่ บุคลากรภาครัฐ ครูผู้สอน จำนวน 20 คน ประเมินความถูกต้องและความเหมาะสมโดยผู้ทรงคุณวุฒิด้านการศึกษา ด้านการวัดและประเมินผล และด้านการพัฒนาท้องถิ่น รวมจำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง แบบสนทนากลุ่ม แบบประเมินความถูกต้องและความเหมาะสมของกระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้โดยสถิติเชิงพรรณนา โดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้ มี 2 กระบวนการ คือ (1) กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้
สู่ประชาชน มี 5 ขั้นตอน ได้แก่ กำหนดความต้องการในการเรียนรู้ กำหนดจุดมุ่งหมายในการเรียนรู้ กำหนดแหล่งวิทยาการเพื่อการเรียนรู้ เลือกวิธีการและกิจกรรมการเรียนรู้ และประเมินผลการเรียนรู้ (2) กระบวนการถ่ายทอดองค์ความรู้สู่นักเรียน มี 5 ขั้นตอน ได้แก่ สร้างประสบการณ์ สะท้อนผลการเรียนรู้ สรุปความคิดรวบยอด ประยุกต์ใช้องค์ความรู้ และ ประเมินผลการเรียนรู้ และ 2) ผลการประเมินกระบวนการที่ 1 มีความถูกต้อง
อยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.52) และความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก ( =4.48) กระบวนการที่ 2 ความถูกต้องอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.56) และความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก ( =4.44)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกกร จีนา, อลงกรณ์ คูตระกูล. (2561). กระบวนการถ่ายทอดความรู้จากมหาวิทยาลัยสู่ชุมชน: กรณีศึกษา
โครงการอนุรักษ์วิหารพระเจ้าพันองค์ วัดปงสนุก จังหวัดลำปาง. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์.
(1) : 59–80.
กมลทิพย์ ขลังธรรมเนียม, วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย, หทัยชนก บัวเจริญ. (2560). ประสิทธิผลของการจัดการเรียนการสอน
แบบนำตนเองเพื่อสร้างการเรียนรู้รอบด้านรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลอนามัยชุมชน: กรณีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. วารสารมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติวิชาการ. 20(40) : 41–52.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเรียนรู้แบบนำ
ตนเองและทักษะในศตวรรษที่ 21 โดยใช้สื่อแบบผสมผสานบนฐานวิถีชีวิตใหม่ สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู
มหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 23(1) : 64–77.
ต้องชนะ หมั่นบรรจง, ประภาพร คงวัดใหม่, เกษศิรินทร์ สุวรรณรุ่งโรจน์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้
เชิงประสบการณ์เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. Journal of Roi Kaensarn Academi. 7(4) : 60–81.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23).
กรุงเทพ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2566). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพ : สำนักพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญาลักษณ์ ใจเที่ยง. (2561). กระบวนการเรียนรู้และถ่ายทอดองค์ความรู้ของชุมชนสู่วิถีปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ. 2(ฉบับพิเศษ) : 315–326.
พระครูสุนทรเขมาภินันท์, พระครูสุจิตกิตติวัฒน์, พระปลัดเวชยันต์ ธิตสฺโท. (2562). ศาสตร์พระราชา:
พุทธบูรณาการแห่งนวัตกรรมศาสตร์สมัยใหม่เพื่อสังคมไทยทุกระดับ. วารสารกระแสวัฒนธรรม.
(37) : 87–101.
พิธุลาวัณย์ ศุภอุทุมพร. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์และ
แนวคิดประเด็นทางสังคมที่เกี่ยวเนื่องกับวิทยาศาสตร์เพื่อส่งเสริมการรู้สิ่งแวดล้อมสำหรับนักเรียน
มัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ศิรประภา ดีประดิษฐ์, จิราภรณ์ มีสง่า, ภาวินีย์ ธนาอนวัช. (2566). การจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน
ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี. 8(1) : 35–47.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2567). สารสนเทศตำบลต้นแบบเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต: ตำบลสบเมย
จังหวัดแม่ฮ่องสอน. แม่ฮ่องสอน : กรมการพัฒนาชุมชน.
Boud, D., & Miller, N. (1996). Working with experience: Animating learning. UK : Psychology Press.
Bradberry, L. A., & De Maio, J. (2019). Learning by doing: The long-term impact of experiential learning
programs on student success. Journal of Political Science Education. 15(1) : 94–111.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development.
Englewood Cliffs, NJ : Prentice-Hall.