การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมกันและวิดีโอบล็อก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดของนิสิตครู
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมกันและวิดีโอบล็อก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดของนิสิตครู มีวัตถุประสงค์การวิจัย 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะการพูดของนิสิตครู 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานที่บูรณาการการเรียนรู้แบบร่วมมือและการใช้วิดีโอบล็อก และ 3) เพื่อศึกษาผลของการใช้รูปแบบการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นต่อทักษะการพูดของนิสิตครู การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนาโดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามเพื่อวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 329 คน และทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ ฯ กับกลุ่มตัวอย่างนิสิตครู จำนวน 14 คน การวิเคราะห์ผลข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา การวิเคราะห์สถิติ ความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า
- ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะการพูดของนิสิตครู เรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ความต้องการในการพัฒนาการลำดับประเด็นสำคัญในการพูด (PNIModified = 0.31) การใช้วิดีโอบล็อกร่วมกับการจัดการเรียนการสอน (PNIModified = 0.31) และการพัฒนาลีลาและน้ำเสียงในการพูด (PNIModified = 0.29)
- รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมกันและวิดีโอบล็อกที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ อาจารย์ นิสิตครู การศึกษาตัวอย่าง การเรียนในชั้นเรียน ผลงานของนิสิต และการประเมินผล โดยมีขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ 6 ขั้นตอน คือ อาจารย์เตรียมแผนการสอน นิสิตศึกษาตัวอย่างการพูด นิสิตฝึกเขียนบทพูดและซ้อมกับเพื่อนในชั้นเรียน นิสิตนำเสนอผลงาน เพื่อนนิสิตประเมินนิสิต และอาจารย์ประเมินนิสิต
- ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นพบว่า ทักษะการพูดของนิสิตครูหลังการทดลอง (M = 17.00, SD = 2.34) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M = 14.57, SD = 2.03) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่ารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่บูรณาการการเรียนรู้แบบร่วมมือและการใช้วิดีโอบล็อกมีประสิทธิผลในการพัฒนาทักษะการพูดของนิสิตครู รูปแบบการจัดการเรียนรู้นี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดในบริบทการศึกษาอื่นๆ ได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนบนเว็บเชิงบูรณาการระหว่างการเรียนแบบร่วมมือกับการเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมการเรียนด้วยการนำตนเองของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตคณะศึกษาศาสตร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository (CUIR). http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/20249
ดรัณภพ เพียรจัด. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนบนเว็บวิชาภาษาไทยด้วยวิธีการเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนรู้ด้วยกรณีศึกษาเพื่อสร้างค่านิยมด้านการมีเหตุผลตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository (CUIR). http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/55994
เบญจพร บริบูรณ์เกษตร. (2558). ผลการใช้การเรียนแบบไตร่ตรองที่มีต่อความสามารถทางการพูดในโอกาสต่าง ๆ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองบัว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 13(2), 153–160.
พงศกร สมมิตร. (2564). การใช้กระบวนการสร้างจินตภาพในการพูด เพื่อพัฒนาทักษะการพูดฉับพลันสำหรับนักเรียนที่มีความสามารถในการพูด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(6), 119–128.
พระมหานรินทร์ ประสมพงศ์. (2565). ศิลปะการใช้ภาษาไทยเพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 10(1), 242–255.
พระอธิการภูมิสิษฐ์ ปิยสีโล. (2564). พระสงฆ์กับการเมืองไทยในบริบทสังคมปัจจุบัน. Journal of MCU Social Development, 6(2), 33–44.
พิมพ์สิรี พุ่มพิษ. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดสื่อสารโดยใช้บอร์ดเกม Ultimate Werewolf ในรายวิชา ท21101 ภาษาไทย 1 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนกลางดงปุณณวิทยา อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารพัฒนาวิชาการอย่างยั่งยืน, 3(3), 14–24.
ลลิตตา ภักดีวานิช. (2565). รูปแบบความรู้เนื้อหาผนวกวิธีสอนและเทคโนโลยีทางภาษาศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษายุคพลิกผันดิจิทัล [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วจี ปัญญาใส. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8), 297–317.
ศุภศิริ บุญประเวศ. (2565). การพัฒนาทักษะการสื่อสารของนักศึกษาระดับปริญญาตรีโดยใช้เกมเป็นฐานร่วมกับแอปพลิเคชัน Google Classroom เพื่อให้ผลสะท้อนกลับ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 33(1), 80–93.
สรวชญ สมณวัฒนา. (2563). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับข้อมูลท้องถิ่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/3856
สุธีรา นิมิตนิวัฒน์. (2553). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดนีโอฮิวแมนนิสและการเรียนรู้ร่วมกันเพื่อพัฒนาความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository (CUIR). http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/19382
อภิภา ปรัชญพฤทธิ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0: รายงานการวิจัย. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 35(3), 101–136.
Akbota, K. (2023, April 18–21). Alchemist in science: Past experiences, present opportunities, future strategies [Conference session]. The 15th International Scientific and Practical Conference “The main directions of the development of scientific research,” Helsinki, Finland. International Science Group.
Dziuban, C., Graham, C. R., Moskal, P. D., Norberg, A., & Sicilia, N. (2018). Blended learning: The new normal and emerging technologies. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 15, 1–16. https://doi.org/10.1186/s41239-017-0087-5
Each, N., & Suppasetseree, S. (2021). The effects of mobile-blended cooperative learning on EFL students' listening comprehension in Cambodian context. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 14(2), 143–170.
Ehsanifard, E., Ghapanchi, Z., & Afsharrad, M. (2020). The impact of blended learning on speaking ability and engagement. Journal of Asia TEFL, 17(1), 253–262.
Fitriani, A. D. (2022). The use of Video Blogs (Vlogs) as a learning media to increase EFL students' speaking ability: A pre experimental study at Twelfth Grade of SMA Karya Budi Bandung [Doctoral dissertation, UIN Sunan Gunung Djati Bandung].
Huang, Y. (2021). Effects of smartphone-based collaborative vlog projects on EFL learners’ speaking performance and learning engagement. Australasian Journal of Educational Technology, 37(6), 18–40. https://doi.org/10.14742/ajet.6667
Isda, I. D., Purwati, P., & Imran, I. (2021). The effect of using blended learning model on enhancing students' speaking skills in senior high schools. Journal of Languages and Language Teaching, 9(1), 92–98.
Mandasari, B., & Aminatun, D. (2020). VLOG: A tool to improve students' English speaking ability at university level. Proceedings Universitas Pamulang, 1(1), 244–254.
Smith, B. L., & MacGregor, J. T. (1992). What is collaborative learning? In A. Goodsell, M. Maher, V. Tinto, B. L. Smith, & J. T. MacGregor (Eds.), Collaborative learning: A sourcebook for higher education (pp. 9–22). National Center on Postsecondary Teaching, Learning, and Assessment.