การพัฒนาชุดฝึกอบรมตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้เป็นฐานร่วมกับกลยุทธ์การสื่อสาร ของครูวิทยาศาสตร์ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Main Article Content

ภูษณิศา สุวรรณศิลป์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดฝึกอบรมตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้เป็นฐานร่วมกับกลยุทธ์การสื่อสาร และ 2) ศึกษาความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้เป็นฐานร่วมกับกลยุทธ์การสื่อสารที่ได้รับการฝึกอบรม ซึ่งประกอบด้วย 2 องค์ประกอบ คือ ความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ และความสามารถในการจัดการเรียนรู้ การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ ประกอบด้วย ระยะที่ 1 การพัฒนาชุดฝึกอบรมตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และระยะที่ 2 การศึกษาความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้เป็นฐานร่วมกับกลยุทธ์การสื่อสาร กลุ่มที่ศึกษา คือ ครูวิทยาศาสตร์ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 15 คน โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย ชุดฝึกอบรมตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ แบบประเมินความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ และแบบประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้ ผลการศึกษาพบว่า 1) ชุดฝึกอบรมมีค่าเฉลี่ย ( ) ความเหมาะสมของการนำไปใช้ เท่ากับ 4.68 (S.D. = 0.56) และมีลักษณะเป็นขั้นตอน ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1) ขั้นเตรียมการ 2) ขั้นการจัดการเรียนรู้ และ 3) ขั้นปรับปรุงและสรุป และ 2) ครูมีระดับความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับสูง มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 1.64 (S.D. = 0.56) และมีระดับความสามารถในการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับสูง มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 1.62 (S.D. = 0.53)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนิตา รักษ์พลเมือง และคณะ. (2560). การศึกษาสภาพและปัญหาการผลิต การใช้ และการพัฒนาครูการศึกษา

ขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับความต้องการในอนาคต. วารสารครุศาสตร์, 45(3), 17-33.

ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ, กีรติ นันทพงษ์, ธนเทพ ศิริพัลลภ และกุสาวดี คุณแก้ว. (2566). การพัฒนาหลักสูตร

ฝึกอบรมครูเพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ด้วยรูปแบบ GPAS 5 Steps ของครูและบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเขตพื้นที่ภาคตะวันออก. วารสารราชนครินทร์, 20(2), 72-90.

ทิพวรรณ เดชสงค์. (2561). การพัฒนาชุดฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างบทบาทการเป็นครูที่ปรึกษาโครงงาน

วิทยาศาสตร์ สำหรับนิสิตนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์. (ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร:บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปรมะ แก้วพวง. (2563). การพัฒนาชุดฝึกอบรม เรื่อง การจัดการเรียนรู้เชิงรุก สําหรับครูมัธยมศึกษาโรงเรียน

ในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารชุมชนวิจัย, 14(4), 76-89.

ประสาท เนืองเฉลิม. (2558). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

พิชญา ดีมี และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2560). การพัฒนาแนวทางการประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม

ของผู้เรียนตามแนวคิดการประเมินผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(2), 139-153.

ภูษณิศา สุวรรณศิลป์. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้การสืบเสาะหาความรู้เป็น

ฐานร่วมกับกลยุทธ์การสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์ ของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ. (ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เรวณี ชัยเชาวรัตน์. (2556). กระบวนการเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนของ

นักศึกษาปฏิบัติการวิชาชีพครูตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ: การวิจัยกรณีศึกษา. (ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ลลิตา คงภักดี และสิทธิศักดิ์ จุลศิริพงษ์. (2561). การพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูใน

สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดนครราชสีมาเพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้ของผู้เรียนแห่งศตวรรษที่ 21 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารชุมชนวิจัย, 12(1), 139-153.

ลือชา ลดาชาติ และลฎาภา ลดาชาติ. (2561). ความรู้เดิมของนักเรียน: อุปสรรคหรือทรัพยากร. วารสารหน่วย

วิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้, 9(2), 324-339.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ:

สุวีริยาสาส์น.

วิภา อาสิงสมานันท์, สิรินภา กิจเกื้อกูล และวนินทร สุภาพ. (2563). มุมมองของครูวิทยาศาสตร์ต่อการจัดการ

เรียนรู้ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 235-247.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2561). คู่มือการใช้หลักสูตรรายวิชาวิทยาศาสตร์ระดับชั้น

มัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรังปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. แหล่งที่มา: https://www.ipst.ac.th/curriculum

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). รายชื่อโรงเรียนในสังกัด สพฐ.

แหล่งที่มา: http://www.bopp.go.th/?page_id=878

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC ชุมชนการ

เรียนรู้ทางวิชาชีพสู่สถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ. (2561). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการ

พัฒนาท้องถิ่นระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579). คณะกรรมการส่วนกลางมหาวิทยาลัยราชภัฎ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๖๐-๒๕๗๙. กรุงเทพฯ:

พริกหวานกราฟฟิค.

อรไท แสงลุน. (2564). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโดยใช้

การศึกษาชั้นเรียนผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). พิษณุโลก: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.

Burns, M. (2013). Staying or Leaving? Designing for Persistence in an Online Educator Training

Programme in Indonesia. Open Learning, 28(2), 141-152.

Lehtinen, A., Lehesvuori, S., & Viiri, J. (2017). The Connection Between Forms of Guidance for Inquiry-Based Learning and the Communicative Approaches Applied—a Case Study in the Context of Pre-service Teachers. Research in Science Education, 49(6), 1547-1567.

Longnecker, N., & Gondwe, M. (2014). Graduate Degree Programes in Science Communication:

Educating and Training Science Communicators to Work with Communities. In L. Tan Wee Hin & R. Subramaniam (Eds.), Communicating science to the public (pp. 141–160).

OECD. (2018). The Future of Education and Skills Education 2030. https://www.oecd.org/education/

-project/contact/E2030%20Position%20Paper%20(05.04.2018).pdf

Rothwell, W.J. (1996). Beyond Training and Development: State-of-Art Strategies for Enhancing Human

Performance. New York: American Management Association.

Senger, J. (2012). Students Evaluation: Tripod of Learning Portfolio Assessment–Self Assessment,

Peer–Assessment and Teacher–Assessment. Creative Education, 3(1), 155-163.

Supeno, S., Prihandono, T., Mahardika, I.K., Sudarti, S., & Nuraini, L. (2022). Improving the Instructional

Abilities of Science Teacher Candidates Through Lesson Study. Journal Penelitian Pendidikan IPA, 8(6), 2778–2784.

Thomas, G., Martin, D., & Pleasants, K. (2011). Using Self-and Peer-Assessment to Enhance Students’

Future-Learning in Higher Education. Journal of University Teaching & Learning Practice, 8(1), 1-16.

Zaragoza, A., Seidel, T., & Hiebert, J. (2021). Exploring Preservice Teachers' Abilities to Connect

Professional Knowledge with Lesson Planning and Observation. European Journal of Teacher Education, 1–20.