การมีส่วนร่วมของเครือข่ายทางสังคมสร้างเสริมความเข้มแข็ง ของสภาเด็กและเยาวชนในสังคมไทย

Main Article Content

วาสนา มะลินิน
นภัทร์ แก้วนาค

บทคัดย่อ

               การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยแห่งความสำเร็จของการบริหารสภาเด็กและเยาวชน และ 2) วิเคราะห์คุณลักษณะ และสังเคราะห์ระบบเครือข่ายทางสังคมสร้างเสริมความเข้มแข็งของสภาเด็กและเยาวชนในสังคมไทย ใช้วิธีการศึกษาแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 480 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และ 3) แบบสนทนากลุ่มย่อย วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้เทคนิควิเคราะห์ Triangulation Technic (การยืนยัน 3 เส้า) และเทคนิค 6’ C. Technic Analysis


ผลการวิจัย พบว่า


               1. ปัจจัยแห่งความสำเร็จของการบริหารสภาเด็กและเยาวชน คือ 1.1) การมีผู้นำสภาเด็กและเยาวชนที่เข้มแข็ง 1.2) การมีคณะบริหารสภาเด็กและเยาวชนที่เข้มแข็ง 1.3) สภาเด็กและเยาวชนได้รับการสนับสนุนเชิงสร้างสรรค์จากภาคีเครือข่ายและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และ 1.4) คณะบริหารสภาเด็กและเยาวชน ได้รับการพัฒนาอย่างเป็นระบบทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ ตามบทบาทหน้าที่โดยการริเริ่มในการคิด การนำ การปฎิบัติ และได้รับการสนับสนุน


                2. คุณลักษณะภาคีเครือข่ายทางสังคมที่จะสนับสนุนสภาเด็กและเยาวชน ประกอบด้วย 2.1) ภาคีเครือข่ายทางสังคมมีระบบโครงสร้างองค์กรและการจัดการที่ดี 2.2) ภาคีเครือข่ายทางสังคม มีระบบฐานข้อมูลเด็กและเยาวชนในพื้นที่เพื่อใช้ในการทำงานกับสภาเด็กและเยาวชน   2.3) ภาคีเครือข่ายทางสังคมมีคณะทำงานที่พร้อมให้การสนับสนุนกิจกรรมสภาเด็กและเยาวชน  2.4) ภาคีเครือข่ายทางสังคมเห็นคุณค่าและความสำคัญของสภาเด็กและเยาวชน ในการมีส่วนร่วมการทำงานด้านเด็กและเยาวชน และ 2.5) ภาคีเครือข่ายทางสังคมมีการจัดการความรู้ สนับสนุนกิจกรรมสภาเด็กและเยาวชน

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิจัย

References

กาญจนา แก้วเทพ. (2545). สื่อสารมวลชน ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศาลาแดงจำกัด.
โกวิทย์ พวงงาม, ธีรศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ, จุรีวรรณ จันพลา, และรณรงค์ จันใด. (2557). บทบาทสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งกับการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับพรรคการเมืองในการพัฒนาประชาธิปไตย : ปัญหา อุปสรรค และแนวทางแก้ไข. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 7(1), 43-61.
คณะกรรมการส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่ง ชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560–2564 (ผนวกรวมแผนปฏิบัติการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพมหานคร: เจ.เอส.การพิมพ์.
นภัทร์ แก้วนาค .(2555). เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูล (Qualitative Data Analysis Technic). เอกสารประกอบการสอนหลักสูตรการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒิประสานมิตร.
นฤมล นิราทร. (2543). การสร้างเครือข่ายการทำงาน : ข้อควรพิจารณาบางประการ. กรุงเทพมหานคร: โครงการระหว่างประเทศว่าด้วยการขจัดปัญหาการใช้แรงงานเด็ก.
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2553). โครงการติดตามการปฏิบัติงานเพื่อการคุ้มครองและพัฒนากลุ่มเป้าหมายตามกฎหมายในภารกิจกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (เอกสารอัดสำเนา),
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560. เล่ม 134 ตอนที่ 63 ก (13 มิถุนายน 2560).
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.