การศึกษาการเผารมควันจากภูมิปัญญาดั้งเดิมเพื่อพัฒนาเทคนิค ตกแต่งในงานออกแบบเครื่องปั้นดินเผาร่วมสมัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาเทคนิคการควบคุมการเผารมควันที่ได้จากภูมิปัญญาในเทคนิคการทำงานเครื่องปั้นดินเผาดั้งเดิม เพื่อประยุกต์ใช้ในงานตกแต่งเครื่องปั้นดินเผาแบบร่วมสมัยจากการศึกษาข้อมูลทางประวัติศาสตร์และเทคนิคการเผาแบบดั้งเดิมของชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พบว่ารูปแบบของการทำเครื่องปั้นดินเผาในอดีตยังคงมีบทบาทสำคัญต่อวิถีชีวิตของคนในสังคมอย่างต่อเนื่องผู้วิจัยทำการศึกษามิติต่าง ๆ ด้วยการทดลองจากปัจจัยที่อาจเป็นสาเหตุของการเกิดเขม่าควันที่เกิดติดบนพื้นผิวเครื่องปั้นดินเผา ทั้งจากพฤติกรรมของการเกิดเปลวไฟและการกดทับของขี้เถ้าจากการเผา โดยการควบคุมปัจจัยด้านวัตถุดิบเชื้อเพลิงหรือการจัดวางสัดส่วนของช่องลมผนังเตาและทำการแสดงให้เห็นถึงผลการควบคุมโดยการประยุกต์ใช้กับงานเครื่องปั้นดินเผาในแบบร่วมสมัย จากผลการทดลองพบว่าการเกิดเขม่าควันบนพื้นผิวมีปัจจัยเรื่องคุณสมบัติของวัตถุดิบในการเผาและระยะเวลาการลุกไหม้ของวัตถุดิบภายในเตาหรือปัจจัยที่เกิดจากการทับถมของขี้เถ้าหลังการเผาซึ่งเป็นไปตามระดับการทรุดตัวอันเป็นผลจากการทำปฏิกิริยากับอากาศที่เข้ามาช่วยในการเผาไหม้ของวัตถุดิบ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
สุขุมาล เล็กสวัสดิ์. เครื่องปั้นดินเผา พื้นฐานการออกแบบและปฏิบัติงาน.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2548.
คนธาภรณ์ เมียร์แมน. เครื่องปั้นดินเผาไม่มีเคลือบ. เชียงใหม่: เจริญวัฒน์การพิมพ์. 2556.
อายุวัฒน์ สว่างผล. วัตถุดิบที่ใช้แพร่หลายในงานเซรามิกส์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. 2543.
สมศักดิ์ ชวาลาวัณย์. เซรามิกส์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. 2549.