Khamluang Literature : Study of the Essence of Buddhism with the Study of Mental Culture and its Application in Society
Main Article Content
Abstract
This research has three objectives: 1) To study the essence of the Dhamma that appears in the Khamluang Literature, 2) To study the mental culture that appears in the Khamluang Literature, 3) To provide guidelines for applying knowledge from Khamluang Literature to apply in society. The researcher studied data from Khamluang Literature the total number of stories is 6: Mahajati Khamluang, Kap Mahajati, Lilit Chandakinnorn Jātaka Khamluang, Supreetidhammaraj Jātaka Khamluang, Nanthopananthasutta Khamluang, Malai Khamluaung. The results of the study found that Khamluang Literature provides the essence of Buddhist teachings, which offer guidance and reminders that give rise to wisdom and the ability to see ways to live in society. In terms of mental culture, it was found that Khamluang Literature reflects the spiritual culture, which is the main principle for conducting oneself to achieve happiness in life. For application in society, it was found that the essence of Buddhism and spiritual culture are suitable for people of all ages to apply in both personal and work matters, which will result in a peaceful life.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
References
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน; 2556.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมไทย ภาคฉันทลักษณ์. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน; 2550.
อรอนงค์ พัดพาดี. พระนิพนธ์ประเภทคำหลวงของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศร [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2521.
ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา. คำหลวง ใน วรรณวิทยา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2534.
โชษิตา มณีใส. วรรณกรรมร้อยกรองของไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2557.
พิสิทธิ กอบบุญ. วิชากวี : แนวคิดของ “คำหลวง” ในพระนลคำหลวง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ 2561; 2 : 200-228.
นิตยา กาญจนะวรรณ. วรรณกรรมอยุธยา. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง; 2563.
กรมศิลปากร. วรรณกรรมสมัยอยุธยา เล่ม 2. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว; 2545 ก.
กรมศิลปากร. จินดามณี ฉบับความแปลก ฉบับพระเจ้าบรมโกศ ฉบับจุลศักราช 1144. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร; 2561.
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม). นนทบุรี: ศรีปัญญา; 2544.
กรมศิลปากร. ลิลิตจันทกินร จันทกินรีคำฉันท์ จันทกินรคำกลอน. กรุงเทพฯ: บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977) จำกัด, 2557.
กรมศิลปากร. กาพย์พระมหาชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร; 2563.
สุกัญญา สุจฉายา. การสวดและการเทศน์มหาชาติ. ใน วรรณกรรมเรื่องมหาชาติในวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท ศิริชัยการพิมพ์ จำกัด; 2567.
พระวินัย วิสุทฺธสาโร. วิเคราะห์คุณค่าของหลักธรรมที่ปรากฏในมหาเวสสันดรชาดก. [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต].อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย; 2561.
พระปลัดชัยฤทธิ์ โชติวโร. การศึกษาหลักธรรมที่ปรากฏในเวสสันดรชาดกในสังคมไทยปัจจุบัน. [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต]. อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย; 2561.
อุดมพร คัมภิรานนท์. การศึกษาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในเรื่องพระมาลัยคำหลวง. [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต]. อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย; 2551.
จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ และยรรยงค์ สิกขะฤทธิ์. การวิเคราะห์เนื้อหาเรื่องนันโทปนันทสูตรคำหลวงฉบับสมุดไทยของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศร ไชยเชษฐ์สุริยวงศ์. นครปฐม: คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร; 2561.
กรมศิลปากร. วรรณกรรมสมัยอยุธยา เล่ม 3. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ครุสภาลาดพร้าว; 2545 ข.
สำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร. สุปรีติธรรมราชชาดกคำหลวง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: หจก. สินทวีกิจ พริ้นติ้ง; 2558.
กรมศิลปากร. วรรณกรรมสมัยอยุธยา เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว; 2540.