การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ตามแนวคิดอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ที่ส่งเสริมการบูรณาการเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนประถมศึกษา : การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ความรู้ จากบทความวิจัยทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศเกี่ยวกับการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ตามแนวคิดอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ที่ส่งเสริมการบูรณาการเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยใช้กระบวนการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) กำหนดหัวข้อและวัตถุประสงค์ 2) กำหนดเกณฑ์การคัดเลือก 3) กำหนดวิธีการสืบค้นเอกสาร 4) กำหนดการประเมินคุณภาพบทความ 5) วิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูล 6) การรายงานผล เกณฑ์การคัดเลือกประกอบด้วย 1) บทความวิจัยที่ตีพิมพ์ในฐานข้อมูลในประเทศและต่างประเทศ 2) บทความวิชาการที่ตีพิมพ์ในระยะเวลา 5 ปี พ.ศ. 2564 ถึง พ.ศ. 2568 3) บทความวิจัยที่เกี่ยวข้องผลการสังเคราะห์องค์ความรู้ พบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ตามแนวคิดอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ส่งเสริมการบูรณาการเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา มี 4 องค์ประกอบ คือ 1) ด้านรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) ด้านองค์ประกอบของกิจกรรม 3) ด้านสื่อและแหล่งเรียนรู้ 4) ด้านการวัดและประเมินผล การจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ตามแนวคิดอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมควรถูกมองในฐานะกรอบการเรียนรู้เชิงบูรณาการ ที่เชื่อมโยงทุนทางวัฒนธรรม กระบวนการสร้างสรรค์และการเรียนรู้เชิงมีส่วนร่วมเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ ข้อค้นพบนี้ช่วยยกระดับความเข้าใจจากการจัดกิจกรรมรายกรณีไปสู่การพัฒนาองค์ความรู้เชิงแนวคิด ซึ่งสามารถใช้เป็นฐานในการต่อยอดการวิจัยและการพัฒนาทฤษฎีด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปศึกษาในบริบทพหุวัฒนธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิระเดช นุกูลโรจน์. (2567). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ [ปริญญานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชาริน สุวรรณวงศ์. (2567). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบในการวิจัยทางการศึกษา. วารสารการวัดประเมินผลสถิติและการวิจัยทางสังคมศาสตร์, 5(2), 1–20.
ฐิติกาญจน์ อัศตรกุล. (2562). หนึ่งทศวรรษทฤษฎีที่ใช้ในหลักสูตรการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างผู้สูงอายุและเด็ก. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 63–83.
ณัฏฐธิดา จันเทร์มะ. (2560). การสร้างอัตลักษณ์อีสานผ่านภาพยนตร์สั้นในเทศกาลภาพยนตร์อีสาน. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมนิด้า, 4(2), 1–8.
ทิวาพร อรรคอำนวย, สุรีรัตน์ จีนพงษ์, และชนัตถ์ พูนเดช. (2567). การศึกษาความต้องการในการพัฒนาห้องเรียนนาฏศิลป์โดยใช้รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ของครูนาฏศิลป์ระดับประถมศึกษา. วารสารราชพฤกษ์, 22(1), 65–79.
ไทยรัฐออนไลน์. (2567, 12 มกราคม). วันเด็ก 2567 ผลสำรวจเด็กไทย อยากได้อะไรจากระบบการศึกษา. https://www.thairath.co.th/news/society/2754754
เบญจา ศรีทองสุข และกฤษณีกร เจริญกุศล. (2567). การเล่าเรื่องและการสะท้อนอัตลักษณ์ความเป็นอีสานของผู้กำกับอุเทน ศรีริวิ
ในภาพยนตร์ผู้บ่าวไทบ้าน. วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์, 28(1), 31–39.
พัฒนภาณุ ทูลธรรม. (2563). การพัฒนาแนวทางการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในการสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นผ่านเรื่องเล่ากรณีศึกษา ตำบลบ้านหนุน อำเภอสอง จังหวัดแพร่. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 9(2), 78–90.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. พริกหวานกราฟฟิค. https://shorturl.asia/ntDcM
อรวิภา มงคลดาว และอาชัญญา รัตนอุบล. (2565). แนวทางการส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ระหว่างวัยของปราชญ์ชุมชนเยาวชนและผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาชุมชนผ้าไหมและผ้าฝ้ายทอมือ. วารสารศึกษาศาสตร์, 33(1), 65–79.
อินทิรา พงษ์นาค. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โขนที่ส่งเสริมทักษะการบูรณาการเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา [ปริญญานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Cochran-Smith, M., Shakman, K., Jong, C., Terrell, D. G., Barnatt, J., & McQuillan, P. (2009). Good and just teaching: The case for social justice in teacher education. American Journal of Education, 115(3), 347–377. https://doi.org/10.1086/597486
Collier, M. J., & Thomas, M. (1988). Cultural identity: An interpretive perspective. In Y. Y. Kim & W. B. Gudykunst (Eds.), Theories in intercultural communication (pp. 99–122). Sage.
Cremata, R. (2017). Facilitation in popular music education. Journal of Popular Music Education, 1(1), 63–82. https://doi.org/10.1386/jpme.1.1.63_1
Farrer, R., Douse, L., & Aujla, I. (2022). Sustainable arts and health: The role of a university in facilitating an intergenerational, interdisciplinary community arts project. Journal of Higher Education Outreach and Engagement, 26(1), 89–103. https://openjournals.libs.uga.edu/jheoe/article/view/2864
Florida, R., Mellander, C., & King, K. (2015). The global creativity index 2015. Martin Prosperity Institute. https://shorturl.asia/ntWwm
Heaton, R., Low, J. H., & Chen, V. (2024). AI art education—artificial or intelligent? Transformative pedagogic reflections from three art educators in Singapore. Pedagogies: An International Journal, 19(4), 647–659. https://doi.org/10.1080/1554480X.2024.2334812
Kabylov, A., Anes, G., Kamarova, N., Burkitbaeva, A., Zhailovov, B., & Shokhayev, M. (2024). Cultural identity of public consciousness in Kazakhstan literature education. Journal of Ethnic and Cultural Studies, 11(1), 119–141. https://doi.org/10.29333/jecs/1678
Lima, J. (2018). Can college be a creative environment? Reimagining our teaching practices. Vanier Academic Voices, 2(1), 5–7.
Makridis, C. A., & Parassidis, S. (2021). Reclaiming arts and culture in education: The fundamental importance of the fine arts. Sketching a new conservative education agenda. American Enterprise Institute. https://www.aei.org/research-products/report/reclaiming-arts-and-culture-in-education-the-fundamental-importance-of-the-fine-arts/
Nilsook, P., Utakrit, N., & Clayden, J. (2014). Imagineering in education: A framework to enhance students' learning performance and creativity in thinking. Educational Technology, 54(5), 14–20.
OECD. (2023). Development Co-operation Report 2023: Debating the aid system. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/f6edc3c2-en
Pangsuma, N. S., Nurahman, A. A., Riandi, R., & Solihat, R. (2024). Innovation of ESD learning module (Education for Sustainable Development) based on Bugis local wisdom for critical thinking skills and environmental literacy. Journal of Science Learning, 7(3), 257–266. https://doi.org/10.17509/jsl.v7i3.67060
Reagan, E. M., & Goodwin, A. L. (2025). Let’s stop asking whether teachers are professionals. Let’s ask what kinds of professionals we want teachers to be. National Education Policy Center. http://nepc.colorado.edu/publication/teachers
Riley, T., McCormack, B. A., & Meston, T. (2024). Building teacher confidence through ‘storywork’: Exploring the power of the arts in classrooms. International Journal of Education & the Arts, 25(19). https://doi.org/10.26209/ijea25n19
Santos, W. M. D., Secoli, S. R., & Püschel, V. A. D. A. (2018). The Joanna Briggs Institute approach for systematic reviews. Revista Latino-Americana de Enfermagem, 26, Article e3074. https://doi.org/10.1590/1518-8345.2857.3074
Talsik, E. (2015). Investigating the classroom management profiles of in-service music teachers in Turkey. Journal of Education and Sociology, 6(1), 554–557.
Wang, N. (2023). A new model of intergenerational experiential art education: Caring for vulnerable groups, inheriting cultural heritage and realizing social responsibility. Journal of Sociology and Ethnology, 5(10), 106–114. https://doi.org/10.23977/jsoce.2023.051015
