การพัฒนากระบวนการสร้างเสริมศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้สู่คุณภาพผู้เรียน ตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากระบวนการสร้างเสริมศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้สู่คุณภาพผู้เรียนตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา และ 2) ศึกษาผลของการใช้กระบวนการสร้างเสริมศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้สู่คุณภาพผู้เรียนตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูที่สมัครใจเข้าร่วมโครงการวิจัย จำนวน 12 คน จังหวัดเพชรบุรี เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบประเมินความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้และแบบสังเกตพฤติกรรมของครูในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระต่อกัน
ผลการวิจัยพบว่า
- กระบวนการสร้างเสริมศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้สู่คุณภาพผู้เรียนตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา เป็นการสร้างระบบในการทำงานร่วมกันเพื่อเสริมสร้างศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้โดยใช้โรงเรียนเป็นฐานและการชี้แนะแนวทาง ครูร่วมกันวิเคราะห์ปัญหาในโรงเรียน ระบุเป้าหมายที่พึงประสงค์ ร่วมกันออกแบบการเรียนการสอน ดำเนินการสอนสังเกตการสอน และสะท้อนผลการปฏิบัติจากการออกแบบการจัดการเรียนรู้ มีหลักการ 3 ประการ คือ 1) การมุ่งพัฒนาครูด้วยความสมัครใจ ตามสภาพปัญหาระหว่างการทำหน้าที่ตามภาระปกตินำไปสู่การปฏิบัติจริง เป็นการพัฒนาอย่างจริงจังและต่อเนื่อง 2) การชี้แนะเพื่อให้ครูเกิดกระบวนการคิดภายในและนำไปสู่การกำหนดเป้าหมายที่พึงประสงค์ในการพัฒนาตนเองและผู้เรียน และ 3) การวางแผน การสังเกตการชี้แนะอย่างกัลยาณมิตรนำไปสู่การปรับปรุงพฤติกรรมการสอนของครู และยกระดับคุณภาพมาตรฐานวิชาชีพและคุณภาพผู้เรียน โดยมีกระบวนการ 5 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 ขั้นประชุมวางแผนการพัฒนา ขั้นที่ 2 การให้ข้อมูลสารสนเทศเพื่อการพัฒนา ขั้นที่ 3 การตัดสินใจและวางแผนในการออกแบบการจัดการเรียนรู้ ขั้นที่ 4 การฝึกปฏิบัติออกแบบการจัดการเรียนรู้ตามบทบาทครูผู้อำนวยการเรียนรู้ และขั้นที่ 5 การประชุมเพื่อสะท้อนคิด
- ผลของการใช้กระบวนการสร้างเสริมศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้สู่คุณภาพผู้เรียนตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยใช้โรงเรียน
เป็นฐานและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา พบว่า ศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้หลังเข้าร่วมกระบวนการสูงกว่าก่อนเข้าร่วมกระบวนการและเมื่อพิจารณาพัฒนาการของศักยภาพครูผู้อำนวยการเรียนรู้ระหว่างการดำเนินการใช้กระบวนการจำนวน 3 ครั้ง มีพัฒนาการสูงขึ้น โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 115.08, 123.00, 129.33 ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก, หน้า 1–23.
Sinnett, C. M. (1969). 'YOU CANNOT TEACH A MAN ANYTHING--You can only help him find it within himself'. Industrial Management, 11(7).
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). ครูในศตวรรษที่ 21. เอกสารประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย”. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน (สสค.).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). บทวิเคราะห์สถานภาพการพัฒนาครูทั้งระบบและข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาครูเพื่อคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพ ฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล พ.ศ. 2558 (IMD 2015). สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ.
กุสุมาลย์ ศิริโม้, จำเนียร พลหาญ, และกฤษกนก ดวงชาทม. (2563). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของครูโดยใช้ โรงเรียนเป็นฐานสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดกาฬสินธุ์. Journal for Developing the Social and Community, 7(1), 207-224.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2555) การศึกษาการเตรียมความพร้อมด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนเพื่อรองรับการเคลื่อนย้ายแรงงานเสรี ภายใต้กรอบประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Costa, A. L., and Garmston, R. J. (1994). Cognitive coaching: A foundation for renaissance schools: ERIC.
คณิสร ต้นสีนนท์, โชคชัย ยืนยง, และจิราภรณ์ ทัพซ้าย. (2565). การวิจัยและพัฒนาเพื่อการสร้างนวัตกรรมการศึกษาของครู. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู (Online), 2(2), 155-181.
อังคณา พันธ์ศรี. (2564). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โดยใช้การวิจัยและพัฒนา (R&D). วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 13(2), 120–135.
กัญญารัตน์ ปานพุ่ม. (2562). การพัฒนาศักยภาพครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้การชี้แนะทางปัญญา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 16(2), 45–58.
Mullen, C. A. & Lick, D. W. (1999). New directions in mentoring: Creating a culture of synergy. London: Falmer Press.
กุณฑลี บริรักษ์สันติกุล. (2568) การพัฒนากระบวนการสร้างเสริมความสามารถของครูในการออกแบบการเรียนการสอนสำหรับเด็กในระยะเชื่อมต่อจากระดับอนุบาลสู่ระดับประถมศึกษาตามแนวคิดกลุ่มศึกษาทั้งคณะและแนวคิดการชี้แนะทางปัญญา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนิพรรณ จาติเสถียร. (2017). การวิจัยและพัฒนากระบวนการการฝึกอบรมครูประจำการด้านการประเมินเด็ก ปฐมวัยโดยใช้แนวคิดจิตตปัญญาศึกษาและการชี้แนะทางปัญญา. Journal of Education Studies, 45(2), 1-20.
