แรงจูงใจที่ส่งผลต่อการตัดสินใจประกอบธุรกิจส่งออกระหว่างประเทศ ของผู้ประกอบการไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจที่ส่งผลต่อการตัดสินใจประกอบธุรกิจส่งออกและเปรียบเทียบแรงจูงใจที่ส่งผลต่อการตัดสินใจประกอบธุรกิจส่งออก กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ประกอบการที่ประกอบธุรกิจส่งออกสินค้าสำคัญของประเทศ จำนวน 400 ตัวอย่าง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้คือ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way-ANOVA)

           ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับของแรงจูงใจในการตัดสินใจและการกระทำทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.29 2) ระดับของแรงจูงใจในความต้องการจากการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.31 3) ระดับของแรงจูงใจในความต้องการของมนุษย์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.23 4) แรงจูงใจส่งผลต่อการตัดสินใจประกอบธุรกิจส่งออกของผู้ประกอบการไทยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 5) ความแปรปรวนของแรงจูงใจผู้ประกอบการมีแรงจูงใจในการประกอบธุรกิจส่งออกโดยรวมไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่า ปัจจัยผลักดัน ปัจจัยด้านความสามารถหรือปัจจัยสนับสนุน ความต้องการอำนาจ และความต้องการเติบโตก้าวหน้า มีแรงจูงใจในการประกอบธุรกิจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง   สถิติที่ระดับ.05