การพัฒนาผู้บริหารท้องถิ่นตามทุติยปาปณิกสูตรขององค์การบริหารส่วน ตำบลสาลิกา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นต่อการพัฒนาผู้บริหารท้องถิ่นตามทุติยปาปณิกสูตร 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางการประยุกต์ทุติยปาปณิกสูตรเพื่อพัฒนาผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลสาริกา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ดำเนินการโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 386 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และ F-test ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับความคิดเห็น: โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ($\bar{x} = 3.46$) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านพัฒนาสติปัญญามีค่าเฉลี่ยสูงสุด ($\bar{x} = 3.55$) รองลงมาคือด้านพัฒนาทางกาย และด้านพัฒนาจิตใจมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ตามลำดับ
2) ผลการเปรียบเทียบ: ประชาชนที่มี เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการพัฒนาผู้บริหารท้องถิ่นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
3) แนวทางการประยุกต์: ประกอบด้วย 3 หลักการสำคัญ คือ (1) จักขุมา (มีวิสัยทัศน์) หมายถึง ผู้บริหารต้องจัดทำแผนพัฒนาที่โปร่งใสและตอบสนองความต้องการของประชาชน (2) วิธูโร (มีสมรรถนะ) หมายถึง มุ่งเน้นการสร้างผลงานที่เด่นชัด ดำเนินงานตามยุทธศาสตร์เศรษฐกิจ และพร้อมรับการตรวจสอบ และ (3) นิสสยสัมปันโน (มีมนุษยสัมพันธ์) หมายถึง สร้างความสัมพันธ์ที่ดีและแสดงความจริงใจต่อประชาชนทุกกลุ่ม แม้จะเป็นกลุ่มที่เห็นต่างทางการเมือง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แสงสารพันธ์, (2548) “การศึกษากาวะผู้นำกับการบริหารคุณภาพทั้งองค์การของโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย” วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐชัย อินทรายและอติพร เกิดเรือง. (2562) การบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง, วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6 (10), 5286-5304.
ปัณณธร เธียรชัยพฤกษ์. (2561). ทิศทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทยในอนาคต, วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์ 3 (2), 183-196.
พระมหาวัฒนะชัย ชยวฑฺฒโน. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำตามหลักทุติยปาปณิกสูตรของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม จังหวัดหนองคาย, วารสารวิจัยศรีล้านช้าง. 8 (2), 1-13.
พิชญ์ณิฐา พรรณศิลปะและคณะ. (2561). บทบาทของผู้บริหารท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21, วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 3 (2), 146-161.
พิศาล จันทะสงเคราะห์. (2564) ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความขัดแย้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเลย, วารสารวิจัยศรีล้านช้าง. 1 (2), 1-10.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียน โพธินันทะ. (2567). เมธีตะวันออก. นนทบุรี : บริษัท สำนักนักพิมพ์ศรีปัญญา จำกัด.
Stogdill, R.M., (1974). Handbook of leadership: A survey of literature. New York: Free press. 1974.
Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
