ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมทางการเมือง 2) เพื่อศึกษาการเปรียบเทียบการมีส่วนร่วม และ 3) นำเสนอปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนโดยการวิจัยใช้แจกแบบสอบถาม ตัวอย่าง 399 คน และวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นใน อำเภออัมพวา จังหวัดสุมทรสงคราม พบว่า โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( =3.30, S.D.= 0.74) 2) การเปรียบเทียบการมีส่วนร่วม พบว่า เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือน มีปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมือง โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05 ความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรม 7 โดยรวมแตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) นำเสนอ พบว่า ประชากรบางส่วนยังไม่ค่อยให้ความสนใจความร่วมมือในการเข้ามามีส่วนร่วมยังเล็กน้อยไปจนถึงปานกลาง ขาดความสนใจ และใส่ใจในการเข้าร่วมเนื่องด้วยประชาชนบางส่วนมีภาระในการดำเนินการทำมาหากินเลี้ยงชีพจึงไม่สะดวกต่อการเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองการปกครองส่วนท้องถิ่นได้อย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่องกันไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
สถาบันพระปกเกล้า , ความรู้เบื้องต้นการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข, (กรุงเทพมหานคร : สถาบันพระปกเกล้า, ๒๕๖๕), หน้า ๗ - ๘.
วัชรา ไชยสาร, การมีส่วนร่วมในทางการเมืองกับการเมืองภาคประชาชน, (กรุงเทพมหานคร : รัฐสภาสาร, ๒๕๔๕), หน้า ๔๔.
สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐, (กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, ๒๕๖๐), หน้า ๑๓ - ๗๗.
ณรงค์ พึ่งวานิช และคณะ, “การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนใน จังหวัดตาก”, วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, ปีที่ ๕ ฉบับที่ ๑ (มกราคม - มิถุนายน ๒๕๖๒) : ๑๗๑.
Weiner Myron, “Political Participation: Crisis of The Political Process”, Crises and Sequences in Political Development, (New Jersey : Princeton University Press),p 164.
ประภัสสร ทองยินดี, “ประชาธิปไตย : แนวคิดและหลักการเบื้องต้น”, วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, ปีที่ ๕ ฉบับที่ ๓ (กันยายน-ธันวาคม, ๒๕๕๘), หน้า ๑๑-๑๒.
จักษ์พันธ์ชูเพชร, การเมืองการปกครองไทย จากยุคสุโขทัยสู่สมัยทักษิณ , พิมพ์ครั้งที่ ๕, (กรุงเทพมหานคร : พั้นช์กรุฟ, ๒๕๔๙), หน้า ๖๒.
ณรงค์ สินสวัสดิ์, การเมืองการปกครองของไทย, (กรุงเทพมหานคร : แพร่พิทยา, ๒๕๕๐), หน้า ๔๐.
เอกวิทย์ มณีธร, ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการบริหาร, (ชลบุรี: ภาครัฐศาสตร์ คณะมนุษย์ศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลับบูรพา, ๒๕๕๑), หน้า ๑๘๐-๑๘๒.
อมร รักษาสัตย์และคณะ, กฎว่าด้วยการบริหารการเมืองการเศษฐกิจและชีวิตสมัยใหม่, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์บพิธการพิมพ์, ๒๕๔๔), หน้า ๔๒๗ – ๔๒๙.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสงคราม , สภาพและข้อมูลพื้นฐาน, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://shorturl.asia/cpd2Z [๑๒ พฤษภาคม ๒๕๖๗].
สำนักงาน กกต. จังหวัดสมุทรสงคราม,ข้อมูลข่าวสาร,[ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://shorturl.asia/cpd2Z[๑๒ พฤษภาคม ๒๕๖๗].
องฺ.สตฺตก. (ไทย) ๒๓/๒๑/๓๑-๓๒.
Taro Yamane, Statistics : An Introductory Analysis, 3rd Edition, (Tokyo: Aoyama Gakuin University, 1973), p.726.