การพัฒนาเศรษฐกิจหมุนเวียนและพื้นที่สร้างสรรค์ของชุมชนผู้ประกอบการ โอ่งมังกรราชบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อพัฒนาระบบเศรษฐกิจหมุนเวียน 2) เพื่อพัฒนาพื้นที่สร้างสรรค์ของผู้ประกอบการโอ่งมังกรราชบุรี วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาข้อมูลการวิจัยแบบผสมผสานของการวิจัย 3 ประเภท คือ การวิจัยเชิงสํารวจโดยใช้แบบสอบถาม จำนวนประชากร 22 คน การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ จำนวนประชากร 12 คน และการวิจัยเชิงปฏิบัติการ จำนวนประชากร 60 คน โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน และสรุปผลการวิจัยจัดทำข้อมูลให้เป็นหมวดหมู่เพื่อเชื่อมโยงกับวัตถุประสงค์ที่ได้ทำการวิจัย
ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยภาพรวม ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง การประยุกต์ใช้ระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนกับภูมิปัญญาที่เป็นทุนความรู้ดั้งเดิมในการผลิตโอ่งมังกรราชบุรีตามแนวคิด 3R คือ Reduce (ลดการใช้) การใช้ทรัพยากรดินอย่างคุ้มค่า โดยนำดินจากโอ่งที่มีการชำรุดในกระบวนการผลิตแต่ยังไม่เผา สามารถนำโอ่งเหล่านั้นไปเข้ากระบวนการหมักดินใหม่ และนำเข้าสู่กระบวนการผลิตตามลำดับได้อีก Reuse (การนำกลับมาใช้ใหม่) โอ่งมังกรราชบุรีที่ผ่านกระบวนการเผาแล้ว หากไม่สมบูรณ์ จะถูกขายเป็นเกรดต่ำลงมา หรือซ่อมแซมหรือปรับปรุงผลิตภัณฑ์ใหม่ เช่น กระถางบอนไซ โต๊ะ เก้าอี้ ที่นอนสุนัข-แมว กระถางต้นไม้สวย และอื่นๆ Recycle (การรีไซเคิล) วัตถุดิบที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ผลิตใหม่ได้ สามารถนำไปรีไซเคิลในรูปแบบอื่น เช่น บดให้ละเอียดใช้ผสมกับดินปลูกต้นไม้ หรือถมที่ดิน
การพัฒนาพื้นที่สร้างสรรค์เพื่อการเรียนรู้ มีความเข้าใจบริบทของโอ่งมังกรราชบุรี เพื่อรักษาภูมิปัญญาดั้งเดิมและเรียนรู้ศิลปร่วมสมัยให้เกิดการกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่ให้หันมาสนใจ โดยพัฒนาให้เป็น 1. พื้นที่ทางกายภาพ 2. พื้นที่ทางความคิด 3. พื้นที่ทางสังคม 4. พื้นที่ทางสื่อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติภูมิ มีประดิษฐ์. (2565). การใช้เศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อพัฒนาประเทศชาติและสังคมไทย”. การประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 5 มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม ประจำปี 2565. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม.
ขัตติพงษ์ ด้วงสำราญ. (พฤษภาคม-สิงหาคม 2562). การออกแบบพื้นที่สร้างสรรค์ กรณีศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออกวิทยาเขตอุเทนถวาย. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 4(2), 253-266.
จิตรพล ชุมเกตุ,เกศสิริ เจริญวิศาล. ปัทมน พลรอง. (กรกฎาคม – กันยายน 2565). การประยุกต์แนวคิดเศรษฐกิจชีวภาพ เศรษฐกิจหมุนเวียน และเศรษฐกิจสีเขียวกับกิจกรรมต่างๆ. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1406-1422.
จีรนันท์ นาคสมทรง. (กรกฎาคม-กันยายน 2563). เศรษฐกิจหมุนเวียนหนทางสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน และบทบาทของการบัญชี. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12 ( 3 ), 157-172.
นันทนิต เอิบอิ่ม,ญาณิศา พวนโพธิ์,ฤดี เสริมชยุทธ. กำธร แจ่มจำรัส. (กรกฎาคม - กันยายน 2565). การยกระดับและเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกของสถานที่ท่องเที่ยว สัมผัสเสน่ห์วิถีชีวิตเมืองเก่าจังหวัดพระนครศรีอยุธยา”. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1585-1603.
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง. (2562). การจัดทำคำขอขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ สินค้าโอ่งมังกรราชบุรี, ภายใต้โครงการส่งเสริมและคุ้มครองสินค้าสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ไทย ปีงบประมาณ พ.ศ.2562. ราชบุรี: กรมทรัพย์สินทางปัญญา.
สมาคมเครื่องเคลือบดินเผาราชบุรี. (2554). โอ่งมังกรราชบุรี ภูมิปัญญาสามแผ่นดิน,พิมพ์ครั้งที่ 1. ราชบุรี: บริษัทธรรมรักษ์การพิมพ์ จำกัด.
สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. (2563). แนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรมไทยตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม.
อาหาหมัด มามะ และคณะ. (2564). รูปแบบการสร้างพื้นที่สร้างสรรค์กลุ่มเยวชน ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี ด้วยกิจกรรมจิตอาสา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. ปัตตานี: โครงการวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนายุวนักวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาผลกระทบจากเหตุความไม่สงบในจังหวัดชายแดนใต้ .
