การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรมการให้ความช่วยเหลือเด็กและเยาวชน กลุ่มเสี่ยง
คำสำคัญ:
การให้ความช่วยเหลือเด็กและเยาวชน , การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรม, เด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยงบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ Module โปรแกรมในการช่วยเหลือเด็กและเยาวชน และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชนในการให้คำปรึกษาและช่วยเหลือเด็กและเยาวชน กลุ่มเป้าหมายคือ เด็กและเยาวชนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ประชาชนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน ผลการวิจัย พบว่า Module ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมี 3 Module ได้แก่ 1) Module-Child เป็น Module เพื่อให้เด็กและเยาวชนที่เข้าร่วมกิจกรรมได้ลงทะเบียนเข้าเป็นสมาชิกในระบบโปรแกรม JUDA 2) Module-Help เป็น Module ที่มีลักษณะเป็นพื้นที่ Chat Bot ให้นักเรียนที่สมาชิกเป็นสมาชิกที่ผ่านการประเมินตนเองแล้วเลือกผู้ให้คำปรึกษา (Hero) ในด้านการป้องกันอาชญากรรม และด้านอื่นๆ 3) Module-Hero เป็น Module ที่ให้บุคลากรในกระบวนการยุติธรรม นักกฎหมาย นักวิชาการ และผู้ที่มีองค์ความรู้ในการให้คำปรึกษาแก่เด็กและเยาวชในด้านอื่นๆ ลงทะเบียนเป็นสมาชิกโปรแกรม JUDA ผลการวิจัย พบว่า เด็กและเยาวชนส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะตกเป็นเหยื่อระดับน้อย มีพฤติกรรมรุนแรงในระดับเล็กน้อย และมีพฤติกรรมการใช้สารเสพติดระดับเล็กน้อยเช่นกัน สำหรับเด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยงที่ควรเฝ้าระวัง ได้แก่ มีการใช้สารระเหย และกัญชาในสถานศึกษา ส่วนใหญ่ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับยาเสพติด แต่มีส่วนรู้เห็นและมีเพื่อนที่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด และทราบว่ามีใครเสพบ้าง โดยยาเสพติดที่เด็กและเยาวชนทราบว่ามีการใช้อยู่ในชุมชน คือ ยาบ้า ไอซ์ ยาอี กัญชา สารระเหย และยาเสียสาว เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
พร้อมเลิศ หล่อวิจิตร. (2555). คู่มือเขียนแอพ Android สำหรับผู้เริ่มต้น. โปรวิชั่น : กรุงเทพฯ.
เปมิกา สนิทพจน์. (2565). การพัฒนารูปแบบการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการดำเนินคดีเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี. ปรัชญาดุษฎีนิพนธ์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุชาดา พลาชัยภิรมย์ศิล. (2554). แนวโน้มการใช้โมบายแอพพลิเคชั่น. วารสารนักบริหาร, 31(4), 110-115.
สุรัตน์ สาเรืองและคณะ. (2565). การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรมประยุกต์สำหรับการรวบรวมข้อมูลการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนในระดับสถานีตำรวจ. กรุงเทพฯ : สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2565). เปิดสถิติคดีเด็กและเยาวชนกับโอกาสที่หวังให้กลับตัวเป็นคนดีคืนสังคม. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2565 จาก https://www.springnews.co.th/feature/828366
อลิสา สุขแก้ว (2561). Mobile Application คืออะไร และมีประโยชน์อย่างไร. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2564 จาก https://www.mindphp.com/forums/viewtopic.php?=198&t=45583.
Arseneault, L., Tremblay, R.E., Boulerice, B., S覵in, J.R., and Saucier, J.F. (2000). Minor physical anomalies and family adversity as risk factors for violent delinquency in adolescence. National Library of Medicine, 157(6), 917-923.
Debbie, J.G. and Ron, G. (2016). Juvenile Justice: A Collection of True-Crime Cases 1st Edition. English: Pearson.
Louis, H. (2015). Causes of Juvenile Delinquency. English: GRIN Verlag.
Priyanka, Y. (2016). Juvenile Delinquency as a Behavioural Problem. The International Journal of Indian Psychology, 4(1), 293-309.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 โรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและการเมืองการปกครอง ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ห้ามผู้ใดนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรจากโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นอกจากนี้ เนื้อหาที่ปรากฎในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์

