การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรมการให้ความช่วยเหลือเด็กและเยาวชน กลุ่มเสี่ยง
สุรัตน์ สาเรือง
คำสำคัญ:
การให้ความช่วยเหลือเด็กและเยาวชน , การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรม, เด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยงบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ Module โปรแกรมในการช่วยเหลือเด็กและเยาวชน และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชนในการให้คำปรึกษาและช่วยเหลือเด็กและเยาวชน กลุ่มเป้าหมายคือ เด็กและเยาวชนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ประชาชนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน ผลการวิจัย พบว่า Module ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมี 3 Module ได้แก่ 1) Module-Child เป็น Module เพื่อให้เด็กและเยาวชนที่เข้าร่วมกิจกรรมได้ลงทะเบียนเข้าเป็นสมาชิกในระบบโปรแกรม JUDA 2) Module-Help เป็น Module ที่มีลักษณะเป็นพื้นที่ Chat Bot ให้นักเรียนที่สมาชิกเป็นสมาชิกที่ผ่านการประเมินตนเองแล้วเลือกผู้ให้คำปรึกษา (Hero) ในด้านการป้องกันอาชญากรรม และด้านอื่นๆ 3) Module-Hero เป็น Module ที่ให้บุคลากรในกระบวนการยุติธรรม นักกฎหมาย นักวิชาการ และผู้ที่มีองค์ความรู้ในการให้คำปรึกษาแก่เด็กและเยาวชในด้านอื่นๆ ลงทะเบียนเป็นสมาชิกโปรแกรม JUDA ผลการวิจัย พบว่า เด็กและเยาวชนส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะตกเป็นเหยื่อระดับน้อย มีพฤติกรรมรุนแรงในระดับเล็กน้อย และมีพฤติกรรมการใช้สารเสพติดระดับเล็กน้อยเช่นกัน สำหรับเด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยงที่ควรเฝ้าระวัง ได้แก่ มีการใช้สารระเหย และกัญชาในสถานศึกษา ส่วนใหญ่ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับยาเสพติด แต่มีส่วนรู้เห็นและมีเพื่อนที่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด และทราบว่ามีใครเสพบ้าง โดยยาเสพติดที่เด็กและเยาวชนทราบว่ามีการใช้อยู่ในชุมชน คือ ยาบ้า ไอซ์ ยาอี กัญชา สารระเหย และยาเสียสาว เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
พร้อมเลิศ หล่อวิจิตร. (2555). คู่มือเขียนแอพ Android สำหรับผู้เริ่มต้น. โปรวิชั่น : กรุงเทพฯ.
เปมิกา สนิทพจน์. (2565). การพัฒนารูปแบบการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการดำเนินคดีเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี. ปรัชญาดุษฎีนิพนธ์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุชาดา กีระนันทน์. (2557). คําถามคำตอบเกี่ยวกับการทำเหมืองข้อมูลเบื้องต้น. สืบค้นเมื่อ 24 กันยายน 2557. จาก http://web.kku.ac.th/wichuda/Knowlage/6DataMining /Datamining _Suchada.pdf.
สุรัตน์ สาเรืองและคณะ. (2565). การพัฒนาประสิทธิภาพโปรแกรมประยุกต์สำหรับการรวบรวมข้อมูลการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนในระดับสถานีตำรวจ. กรุงเทพฯ : สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2565). เปิดสถิติคดีเด็กและเยาวชนกับโอกาสที่หวังให้กลับตัวเป็นคนดีคืนสังคม. 11 สืบค้น 12 สิงหาคม 2565. จาก https://www.springnews.co. th/feature/828366.
อลิสา สุขแก้ว (2561). Mobile Application คืออะไร และมีประโยชน์อย่างไร. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2564. จาก https://www.mindphp.com/forums/viewtopic.php?f=198&t=45583.
Arseneault, Tremblay, Boulerice, S覵in และ Jean-Franæ. (2011) . Minor physical anomalies and family adversity as risk factors for violent delinquency in adolescence. Reviewed from www.ajp.psychiatryonline.org /doi/full/ 10.1176/appi.ajp.157.6.917.
Debbie J. Goodman and Ron Grimming. (2016). Juvenile Justice: A Collection of True-Crime Cases 1st Edition. English : Pearson; 1st edition (October 4, 2007).
Hossain. E. (2011). Juvenile delinquency is a problem. Retrieved July 5, 2012, Reviewed from http://emonhossain.hubpages.com./hub/Juvenile-Delinquency-is-a-problem.
Louis Howell. (2015). Causes of Juvenile Delinquency. English : GRIN Verlag (November 30, 2015).
Priyanka Yadav. (2016). Juvenile Delinquency as a Behavioural Problem. The International Journal of Indian Psychology Volume 4, Issue 1, No. 76.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 โรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและการเมืองการปกครอง ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ห้ามผู้ใดนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรจากโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นอกจากนี้ เนื้อหาที่ปรากฎในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์

