LEADERSHIP IN FOSTERING INTELLECTUAL WELLNESS FOR SCHOOL ADMINISTRATORS IN THE 21ST CENTURY
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to synthesize the concepts of leadership for fostering the intellectual wellness of school administrators in the 21st century. This is examined within the volatile and complex context of a VUCA world, where traditional administrative approaches are no longer sufficient. The study compiles theoretical concepts related to leadership and intellectual wellness, the latter of which is defined as a state in which an individual lives mindfully, possesses the ability to analytically discern benefits from harm, and achieves self-awareness, leading to inner peace.
Modern school administrators must transition from the role of a 'Manager' to that of a 'Learning Leader' to create an ecosystem conducive to intellectual growth. This requires fulfilling four crucial roles: 1) Cultivating a culture of learning that promotes lifelong learning, 2) Serving as a trustworthy and respected intellectual and ethical role model, 3) Guiding stakeholders toward critical digital literacy, and 4) Creating a space of psychological safety that encourages staff and students to express themselves creatively. These actions will transform the educational institution into an 'intellectual organization,' sustainably prepared to face future challenges.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กมล ฉายาวัฒนะ. (2554). บริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดีการพิมพ์.
กวี วงศ์พุฒ. (2545). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาชีพบัญชี.
กิติ ตยัคคานนท์. (2543). เทคนิคการสร้างภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: เปลวอักษร.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). เคลื่อนลูกที่ 5 ปราชญ์สังคม. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซสมีเดีย.
โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ และนภนาท อนุพงศ์พัฒน์. (2560). สุขภาพทางปัญญา จิตวิญญาณ ศาสนาและความเป็นมนุษย์. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
เจษฎา บุญโฮม. (2546). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. นครปฐม: สถาบันราชภัฏนครปฐม.
นพพงษ์ บุญจิตราดุล. (2540). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
ประเวศ วะสี. (2551). สุขภาวะทางปัญญา จุดเปลี่ยนประเทศไทย. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ปริญญา ตันสกุล. (2543). ศาสตร์แห่งผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จิตจักรวาล.
ปรียา แก้วพิมล, สุรีย์พร กฤษเจริญ, ปราณี พงศ์ไพบูลย์, โสเพ็ญ ชูนวล และอุไรรัตน์ หน้าใหญ่. (2557). รายงานฉบับสมบูรณ์วิจัยการพัฒนาการสร้างเสริมสุขภาวะทางปัญญานักศึกษา. สงขลา: เคก๊อป.
ปาริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. (2543). กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นำ ความสำคัญต่อการพัฒนาตน พัฒนาประเทศ.กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). (2552). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพศาล วิสาโล. (2553). สุขแท้ด้วยปัญญา. กรุงเทพมหานคร: ขุมทองอุตสาหกรรมและการพิมพ์.
พิชาภพ พันธ์แพ. (2554). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
พิณนภา หมวกยอด. (2558). การพัฒนาศักยภาพนักศึกษาในการสร้างเสริมสุขภาวะทางปัญญา. ดุษฎีนิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พุทธทาสภิกขุ. (2547). ความสุข. กรุงเทพมหานคร: ตถตา พับลิเคชั่น.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพโรจน์ สิงบัน.(2552). สุขภาวะทางปัญญาของคนใต้สุขสร้างได้ด้วยปัญญา. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์สวย.
มัลลิกา ต้นสอน. (2544). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2541). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เอกสารและตำราสถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: ธนธัชการพิมพ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556) พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2556). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง. พิมพ์ครั้งที่ 3. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2538). ทฤษฎีและเทคนิคปฏิบัติสำหรับยอดหัวหน้างาน. กรุงเทพมหานคร: ชีเอ็ดยูเคชั่น.
วีระวัฒน์ ปันนิตานัย. (2543). เชาว์อารมณ์ (EQ). กรุงเทพมหานคร: ธีระป้อมวรรณกรรม.
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์. (2544). วิสัยทัศน์ขุนคลัง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ผู้จัดการ.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2550). พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ 2550. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2552). แนวทางการดำเนินงานสร้างเสริมสุขภาวะทางจิตในสถานประกอบการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: เอเชียเพรส.
สุวิมล ว่องวาณิช และนงลักษณ์ วิรัชชัย. (2545). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความเครียดของครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2553). การบริหารทักษะและการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: รุ่งเรืองการพิมพ์.