A MANAGEMENT MODEL FOR ENCHANCING STUDENT SAFETY BASE ON BUDDHIST PRINCIPLES IN PRIMARY SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF SUPHANBURI PRIMARY EDUCATIONAL SEVICE AREA 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to propose a management model for enhancing student safety based on Buddhist principles for primary schools under the Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 2. This study employed a multiphase mixed-methods research design divided into three phases; Phase 1: Surveying a sample of 326 administrators and teachers using questionnaires. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the Priority Needs Index (PNI). Phase 2: Developing the model through interviews with 17 experts and a focus group discussion with 9 experts, with data analyzed using content analysis. Phase 3: Implementing and evaluating the model with a sample of 30 participants. Data were analyzed using mean and standard deviation.
The research findings revealed that the developed management model for enhancing student safety based on Buddhist principles for primary schools under the Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 2 consists of four main structural components: 1) Introduction and objectives, aiming to build immunity, promote multi-sectoral participation, elevate care and assistance, and create an organizational safety culture; 2) Five scopes of safety operations, covering the safety of buildings and structures, school grounds, overall environment, tools and equipment, and student transportation; 3) Driving mechanisms based on the Four Sammappadhāna (Right Exertions) principles; and 4) Management and Evaluation Guidelines, emphasizing collaboration among multi-sectoral working committees. The synthesized body of knowledge from this research is summarized as the "BASIC" model.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ. (2560). แนวปฏิบัติในการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายและจำเลย. กรุงเทพมหานคร: กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2564). รายงานสถานการณ์ความรุนแรงและการรังแกกันในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา.
ธำรงค์ จั่นฤทธิ์ และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยในสถานศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(9), 778-792.
พระครูพิจิตรวรเวท (มานัส มารยาท). (2565). การประยุกต์ใช้หลักสัมมัปปธานเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมของชาติ. วารสารวิจยวิชาการ, 5(1), 273.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก. (19 สิงหาคม 2542).
พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546. (2546). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอนที่ 95 ก. (2 ตุลาคม 2546).
มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก. (2564). รายงานสถานการณ์การละเมิดสิทธิเด็กในประเทศไทย ประจำปี 2564. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก.
มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล. (2565). รายงานสถานการณ์ความรุนแรงต่อเด็กและเยาวชนในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2544). จิตวิทยาพัฒนาการเด็กและวัยรุ่น. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2. (2566). รายงานสรุปผลการดำเนินงานด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566. สุพรรณบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการดำเนินงานด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2562). พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุมน คณานิตย์. (2558). รูปแบบการวางแผนกลยุทธ์ด้านความปลอดภัยในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (online), 3(2), 21–31.
