GUIDELINES FOR INCLUSIVE EDUCATION MANAGEMENT BASED ON THE FOUR ARIYASACCA PRINCIPLES OF THE BAN KRAWT SCHOOL GROUP 2, UNDER THE BURIRAM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were: 1) to study the conditions of inclusive education management; 2) to study the methods of inclusive education management based on the Four Ariyasacca principles (The Four Noble Truths); and 3) to propose guidelines for inclusive education management based on the Four Ariyasacca principles. This study employed a mixed-methods research design. Quantitative data were collected via questionnaires from a sample of 112 teachers and analyzed using descriptive statistics: frequency, percentage, mean, and standard deviation. Qualitative data were collected through in-depth interviews with 7 key informants and analyzed using content analysis.
The research findings revealed that: 1) The overall conditions of inclusive education management was at a high level. 2) The methods of inclusive education management applying the Four Ariyasacca principles as developmental guidelines consist of four aspects: (1) Dukkha (The Problem): Learners with special educational needs have not yet received appropriate individualized services or care; (2) Samudaya (The Cause): Resolving the problem requires serious participation from all relevant sectors; (3) Nirodha (The Goal): Inclusive education management achieves equality and quality; (4) Magga (The Path): The process starts with listening to the problems and needs of teachers, parents, and the community, along with appointing an inclusive education committee at the school cluster level to systematically drive the operations. 3) The guidelines for inclusive education management based on the Four Ariyasacca principles consist of four aspects: (1) Participation: Inclusive education can only be successful through the cooperation of all sectors, including teachers, learners, parents, the community, and educational personnel; (2) Teaching and Learning Model: Utilizing a multi-grade classroom model where one teacher designs and organizes appropriate activities for each group of learners; (3) Flexibility for Children with Special Needs: Since these children have varying abilities, teachers must adapt the content, teaching methods, and learning tools to ensure equitable access to education for all; (4) Implementation Goals: School administrators can apply these guidelines along with the SEAT framework in core schools to maximize the efficiency of inclusive education management between regular students and students with special needs.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กิจสุพัฒ บังวรรณ. (2566). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรวมด้วยกิจกรรมเสริมหลักสูตร : ห้องเรียนเสมอภาค เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะพลเมืองเข้มแข็ง สำหรับนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ญาณวรุตม์ ติระพัฒน์. (2564). การจัดการเรียนรวมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เตือนจิต มูลอินทร์. (2562). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาแบบเรียนรวม สำ หรับสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในจังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นงค์รักษ์ เคนไชยวงศ์. (2562). กลยุทธ์การจัดการศึกษาแบบเรียนรวมอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พระครูปลัดศักดิ์ มหาวีโร (โกศลสุภวัฒน์). (2563). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามหลักอริยสัจ 4 สำหรับนักเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชญ์สินี เลิศวิริยานันต์. (2564). การนำหลักอริยสัจ 4 มาใช้ในการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวม. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 12(1), 45–60.
ภาวิณี เทมียโก. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2542). รัตนพินิจนิทิศการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2545). ทฤษฎีการเรียนรู้และการพัฒนาทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Abbas, F., Zafar. A. and T. Naz. (2016). Footstep towards Inclusive Education. Journal of Education and Practice, 7(1), 35.
Buysse, V., Wesley, P. and L. Keyes. (1998). Implementing early childhood inclusion: Barrier and support factors. Early Childhood Research Quarterly, 13(1), 69-84.
Conbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Krejcie, R.V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Kuyini, A.B. and I. Desai. (2009). Providing Instruction to Students with Special Needs in Inclusive Classrooms in Ghana: Issues and Challenges. International Journal of Whole Schooling, 4(1), 22-38.
Likert, R. (1967). Management styles and the human component. New York: Amacom.
Melanie Nind and Shereen Benjamin. (2004). Methodological Challenges in Researching Inclusive School Culture. Education review, 56(3), 259-270.
Miller, Susan C. (2006). Improvement of Special Needs Students on the Mathematics Massachusetts Comprehensive Assessment System (MCAS): Perceptions of Secondary Mathematics Teachers and Administrators SK Miller-Cochran. RL Rodrigo Computers and Composition, 23(1), 91-107.
