APPLYING BUDDHIST PRINCIPLES TO EARLY CHILDHOOD EDUCATION ADMINISTRATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to present a guideline for applying the Buddhist principles of the Threefold Training (Trisikh) to early childhood education administration. Early childhood education administration is a process of managing and laying the foundation for the holistic development of children aged 0-6 years, encompassing physical, emotional, mental, social, and intellectual aspects. Effective early childhood education administration requires an integration of science and art, covering four key components: curriculum development, learning environment arrangement, learning experience design, and developmental assessment.
Integrating the Threefold Training (Tisikkh)—morality, concentration, and wisdom—into the administrative process can concretely improve the quality of educational institutions as follows: 1) Morality (Adhisīla-sikkh) helps in supervising and organizing a safe and conducive learning environment, fostering discipline and trust among personnel, and promoting participatory management with parents and the community. 2) Concentration (Adhicitta-sikkh) enhances emotional stability in providing hands-on learning experiences for children, enabling administrators to remain mindful, unwavering in the face of obstacles, and effectively directing, coordinating, and solving immediate problems. 3) Wisdom (Adhipaññ-sikkh) is a crucial mechanism for analytical thinking to develop flexible curricula appropriate to children's development, as well as using reason in monitoring progress. Assessing child development and monitoring the performance of educational institutions, it can be concluded that integrating the Threefold Training (Trisikkh) with early childhood education administration is a mutually reinforcing and inseparable application. This results in educational institutions being able to provide quality education, create balance, and achieve the goal of developing early childhood children to their full potential, happily, and sustainably.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2562). ปฐมวัยหัวใจหลักของการศึกษา รากฐานสำคัญช่วงชีวิตในวัยเด็ก. แหล่งที่มา https://www.eef.or.th/ สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2568.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2554). หลักสถิติ. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรษา ตระกูลบางคล้า. (2566). หลักการและกระบวนการบริหารจัดการสถานศึกษาปฐมวัย. แหล่งที่มา https://bsru.net/ สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2568.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีในการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2555). หลักการพัฒนาจิตตามแนวไตรสิกขา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2562). ธรรมะกับการพัฒนาตนในโลกปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2552). ธรรมะที่ควรศึกษาเพื่อความสุขในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพมหานคร: ธรรมทาน.
ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ และวิบูลย์ โตวณะบุตร. (2542). หลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2546). การบริหารการศึกษา: นโยบายและยุทธศาสตร์ เพื่อการบรรลุผล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ทิพย์วิสุทธิ.
ศันสนีย์ จะสุวรรณ์ และกุลปรียา มากวัฒนสุข. (2562). การบริหารสถานศึกษาอย่างมืออาชีพ. แหล่งที่มา http://ea.grad.ssru.ac.th/ สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2568.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ธรรมดาเพรส.
Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (2013). Educational Administration: Theory, Research, and Practice 9th ed. New York: McGraw-Hill.
Maslow, A. H. (1954). Motivation and Personality. New York: Harper & Row.
Vygotsky, L. (1987). Mind in Society The developmental of Higher Psychological process. Harvard University Press.
