THE STATE OF SCHOOL ADMINISTRATORS' COACHING IN THE DISRUPTIVE ERA UNDER THE PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to study the state of coaching by school administrators under the Primary Educational Service Area Office. This quantitative research design utilized questionnaires administered to a sample group of 397 school administrators and teachers. The sample size was determined using Taro Yamane's formula. Data were analyzed using descriptive statistics, including percentage, mean, standard deviation, and Priority Needs Assessment.
The research findings revealed that the actual state of coaching by school administrators in the disruptive era was overall at a high level. Meanwhile, the expected state of coaching by school administrators in the disruptive era was overall at the highest level. When ranked according to priority needs, the aspects were ordered as follows: 1) Coaching Preparation, 2) Coachee Evaluation, 3) Reflection, and 4) Coaching Implementation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ภาระงานของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติพงษ์ ใจดี. (2566). ภาวะผู้นำเชิงโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 19(2), 45–60.
เจริญ ภูวิจิตร์. (2565). แนวทางการพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาในยุค Next Normal. แหล่งที่มา https://www.nidtep.go.th/2017/publish/doc/20220308-4.pdf สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2567.
ณัฐกานต์ ศรีสวัสดิ์. (2567). การประเมินเพื่อพัฒนาในกระบวนการโค้ชครู: แนวทางและผลลัพธ์เชิงประจักษ์. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 24(1), 88–102.
ทรงศรี ตุ่นทอง และคณะ. (2558). โครงการวิจัยและพัฒนากระบวนการพัฒนาครูด้วยระบบหนุนนำต่อเนื่องที่ส่งเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนในจังหวัดลพบุรี. รายงานวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับมัธยมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธีรวัฒน์ พรมมา. (2566). ปัจจัยความสำเร็จของการโค้ชในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการพัฒนาการศึกษาไทย, 15(3), 112–128.
ปาริชาติ บุญส่ง และสุเมธ แก้วคำ. (2563). รูปแบบการโค้ชเพื่อพัฒนาครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(4), 134–149.
พรชัย อินทร์ฉาย. (2565). สมรรถนะสำคัญของครูในโลกยุค VUCA. แหล่งที่มา https://www.ipst.ac.th/news/32885/20220914-vuca-smt.html สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2567.
พรชัยอินทร์ฉาย. (2565). สมรรถนะสำคัญของครูในยุคVUCA. ใน การประชุมวิชาการโรงเรียนคุณภาพวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์และเทคโนโลยีตามมาตรฐาน สสวท. ประจำปี 2565. กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
วราภรณ์ อินทร์ทอง. (2565). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 18(1), 73–89.
ศิริพร จันทร์สุข. (2564). การใช้การประเมินเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูผ่านกระบวนการโค้ช. วารสารครุศาสตร์, 49(3), 25–41.
สมพร ทองดี, บุญเลิศ พานทอง และอภิชาติ รุ่งเรือง. (2564). การบริหารแบบโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา, 17(2), 1–15.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2565). แผนปฏิบัติราชการ 66 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2562). คู่มือแนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ.2563-2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สิราวิชญ์ วัชรกาฬ. (2562). รูปแบบการพัฒนาทักษะการโค้ชสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 14(2), 165-166.
สุวรรณา มิทเชล. (2561). 4 ข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุดในการโค้ช. แหล่งที่มาhttps://coachnapoleonhill.com/blog/coaching/4-top-coaching-mistakes/ สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2567.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. พิมพ์ครั้ง 17. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อติเทพ ไข่เพชร. (2562). การพัฒนาสมรรถนะครูวิชาชีพเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อรทัย ศรีสุข, มนัสวี ศักดิ์ดี และพิชญา แสงทอง. (2565). ผลของการสะท้อนคิดในกระบวนการนิเทศแบบโค้ชต่อการพัฒนาครู. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 20(2), 101–118.
