DEVELOPMENT OF LEARNING RESOURCES IN EDUCATIONAL INSTITUTIONS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to synthesize concepts related to development and learning resources by linking fundamental principles with educational administration and the application of modern technology. A review of the literature reveals that the essence of sustainable development is “human development,” which must begin by fostering inner strength in terms of behavior, mind, and intellect, in accordance with the principle of Tri-Sikkha (threefold training). Human development in the context of education requires access to effective “learning resources,” which refers to environments, resources, and technological media that enable learners to continuously construct their own knowledge.
The article presents approaches to school administration that emphasize the organization and development of diverse learning resources, both inside and outside the school, to support active learning. Moreover, it discusses “deep learning,” an artificial intelligence technology inspired by the human brain, as a key tool of the future that can significantly revolutionize learning processes and access to information from various learning resources. The expected outcome is the creation of a complete learning ecosystem that can develop learners to their fullest potential and prepare them for an ever-changing world.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กมล โพธิเย็น. (2021). Active Learning: การจัดการเรียนรู้ที่ตอบโจทย์การจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(1), 11-28.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2542). จิตวิทยาการฝึกอบรมบุคลากร. เชียงใหม่: ภาควิชาจิตวิทยาคณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ญาณิศา ดวงสีทอง. (2561). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนหนองใสพรเจริญวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ณัฐรฎา พวงธรรม. (2552). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพฯ สำนักงานเขตดุสิต กรุงเทพฯ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
นาวา วงษ์พรม. (2560). แหล่งเรียนรู้ในชุมชน. อุดรธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
นิรุต กลีบจันทร์. (2559). แนวทางการใช้แหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาท. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ประภาศิริ สุรพันธ์. (2550). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ส่งผลต่อมาตรฐานด้านการบริหาร และการจัดการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดเทศบาลภูมิภาคตะวันออก. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์ . (2563). การจัดการห้องเรียนและแหล่งเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พรรณเพ็ญ วัฒนมงคลลาภ. (2560). แนวทางในการพัฒนาชุมชนในเขตอำเภอเมืองแพร่ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน. การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตโต). (2561). แนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2561). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
มนทิพย์ ทรงกิติพิศาล. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับมัธยมศึกษาในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิช. (2560). Thailand 4.0: ทิศทางและนัยเชิงนโยบาย. แหล่งที่มา https://tdri.or.th. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2568.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แนวทางการนำมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุภัทรา เอี่ยมสังข์ทอง และในตะวัน กำหอม. (2021). การจัดการสภาพแวดล้อมต่อการ บริหารแหล่งเรียนรู้ของครูและบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนอนุบาลเทศบาล อ้อมน้อย 2. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 5(2), 60-73.
อุดมศักดิ์ บุตรอินทร์. (2561). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนอนุบาลศรีสุทโธ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Amity solutions. (2568). สรุปมาให้แล้ว AI Deep Learning คืออะไร. แหล่งที่มา https://www.amitysolutions.com/th/blogs/ai-deep-learning#:~:text . สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2568.
