A MODEL OF ADMINISTRATION OF PHRAPARIYATTIDHAMMA SCHOOLS IN PALI STUDIES DIVISION BASED ON BUDDHIST PRINCIPLES OF THE THAI SANGHA SCHOOL IN THE USA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to propose a model for the administration of Phrapariyattidhamma Schools in Pli studies division based on Buddhist principles of the Thai Sangha schools in the United States. This research employed a mixed-methods approach. Quantitative data were collected via questionnaires from 297 administrators, teachers, parents, and students in Pli studies division. The research included interviews with 10 key informants and focus groups with 9 experts. The model was then piloted and evaluated by 25 research participants. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics such as means and standard deviations, and qualitative data were analyzed using content analysis.
The research results found that: The management model of Phrapariyattidhamma Schools in Pli studies division of the Thai Sangha School in the United States according to the components of the textual model, namely principles, objectives, systems, and mechanisms including activities of smart money management, creating the future, methods of operation, guidelines for evaluating conditions for success, and integrating the principles of the Four Bases of Success (Iddhipda). The results of the evaluation of the management model of Phrapariyattidhamma Schools in Pli studies division of the Thai Sangha School in the United States were at a high level overall.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
ธานินท์ ศิลป์จารุ. (2554). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
พระครูศรีอรรถศาสก์ มหาอตฺโถ. (2560). การพัฒนาประสิทธิภาพการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ ภาค 14. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2), 239-250.
พระเทพปริยัติสุธี (วรวิทย์ คงฺคปฺญฺโญ). (2545). การคณะสงฆ์และการพระศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปัญญาภรณ์ (สุชาติ ธมฺมรตโน). (2549). ประวัติความมเป็นมาของสำนักเรียนวัดปากน้ำ พุทธศักราช 2549. กรุงเทพมหานคร: สตาร์กรุ๊ป (1994).
พระมหากันตินันท์ เฮงสกุล. (2564). การบริหารการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 5(3), 719–728.
พระมหาพิพัฒน์ วฑฺฒนสิริ, พระครูกิตติญาณวิสิฐ และเผด็จ จงสกุลศิริ. (2567). แนวทางการบริหารในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี คณะสงฆ์จังหวัดนครปฐม. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 5(1), 1-14.
พระมหาอุดร อุตฺตโร (มากดี), สมชัย ศรีนอก และนิเวศน์ วงศ์สุวรรณ. (2568). การพัฒนาชุดส่งเสริมการเรียนรู้วิชาแปลไทยเป็นมคธ สำหรับสำนักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี วัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(1), 195-203.
พระศรีรัตนมุนี (ขวัญรัก เกษรบัว). (2559). รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี ในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 5. ศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา, 23(3), 69-84.
สมจันทร์ ศรีปรัชยานนท์. (2566). การจัดการเรียนรายวิชาพื้นฐานของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 20(1), 43-56.
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ). (2556). วารสารกัลยาณมิตร ฉบับพระสังฆาธิการ. กรุงเทพมหานคร: รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977).
สุรเชษฐ์ ทองแม้น. (2548). เหตุเกิดที่ประเทศไทย: กรณีคาอานาธนาธรรม. นำวิกศาสตร์, 88(3), 3.
สุวรีย์ ศิริโภคาภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. ลพบุรี: สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
