INTEGRATED LEARNING FOR STUDENTS IN THE ERA OF ARTIFICIAL INTELLIGENCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to analyze and synthesize the paradigms of integrated learning within the context of the Artificial Intelligence (AI) era. It posits that the digital transformation has necessitated a shift in the educational paradigm from a focus on content knowledge to the development of essential competencies for learners. This shift is crucial to prepare students for a future characterized by complexity and volatility. Integrated learning, which connects various disciplines to construct holistic knowledge with practical, real-world applications, is therefore a key approach that must be promoted.
The synthesis reveals that AI technology does not serve as a replacement for teachers, but rather as a powerful tool to elevate integrated learning, making it more effective and profound through four primary models: 1) the Interdisciplinary model, where AI assists teachers in instantly creating cross-curricular content; 2) the Parallel model, where AI acts as a shared knowledge hub connecting the instruction of teachers from different subjects; 3) the Multidisciplinary model, where AI serves as a primary tool for project-based learning; and 4) the Transdisciplinary model, where AI functions as a co-tutor in solving complex, real-world problems. Therefore, the judicious application of AI in designing integrated learning experiences-coupled with teacher readiness and the promotion of essential learner skills such as critical thinking, creativity, and information literacy-is paramount to developing an education system capable of effectively confronting the challenges of the future. Consequently, preparing both educators and learners with digital competencies and AI literacy is imperative. This article concludes that the critical application of Artificial Intelligence in instructional design, assessment, and the fostering of educational equity will be the cornerstone of developing an education system that can effectively navigate the dynamics of the future.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาธิการ.(2545). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2544. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2564). การออกแบบการเรียนรู้และการสอนออนไลน์ในระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรชัย บูรณโชติ. (2545). การเรียนการสอนแบบบูรณาการ. ปทุมธานี: สถาบันราชภัฏพระนคร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2560). การศึกษาไทย 4.0 เป็นเลิศและการแก้ปัญหาฝ่าวิกฤตชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยืน ภู่วรวรรณ. (2560). Digital Literacy: การรู้เท่าทันดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้ (CCLID).
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2561). คู่มือครูรายวิชาพื้นฐาน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2552). พจนานุกรมศัพท์คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). กรอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2547). 19 วิธีจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (Needs Assessment Research). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารี สัณหฉวี. (2545). พหุปัญญา นวัตกรรมการศึกษาเพื่อพัฒนาเด็กและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์. กรุงเทพมหานคร: ไฟน์อาร์ทพับลิชชิ่ง.
