MEDIATION AND COMPROMISE IN CRIMINAL CASES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Mediation in criminal cases is a form of restorative justice. It is a method of resolving disputes in which there are steps to follow in a process with a mediator as the mediator to organize the process and help guide the parties in negotiations to be able to solve problems and find a solution that is satisfactory for both sides. Mediation is considered an alternative dispute resolution. There is an important principle as a goal: solving problems and restoring relationships and remedy the damage. This resulted in a solution to the problem that both parties were satisfied with. Therefore, it is appropriate to be used in non-serious criminal cases that can remedy the damage to the victims and create awareness among the perpetrators. By considering the penalty rate specified by law so that cases that enter into mediation are consistent with the principles of mediation in criminal cases and move in the same direction.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
โกเมศ ขวัญเมือง, พระครูธรรมธรสฐาพร ปภสฺสโร และพระครูปลัดอุดร ปริปุณฺโณ. (2564). การแบ่งประเภทของความผิดอาญา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 10(2). 404.
คณิต ณ นคร. (2551). กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ในคู่มือคำอธิบายตัวชี้วัดการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
เจิดจันทร์ แก้วอำไพ. (2558). ปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีอาญา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานศาลยุติธรรม.
ชลัท ประเทืองรัตนา. (2559). การไกล่เกลี่ยโดยคนกลาง เส้นทางแห่งการสร้างความเข้าใจร่วมกัน. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์.
นันทวัน วงษ์สุภักดี. (2562). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาในชั้นสอบสวน: ศึกษา พ.ร.บ. การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท 2562. วิทยานิพนธ์นิติศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
นิติธรวงศ์ยืน. (2548). กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ด้วยวิธีการประชุมกลุ่มครอบครัว : หลักการสำคัญโดยย่อและข้อคิดเห็นบางประการ. วารสารยุติธรรมปริทัศน์. 1(9). 152-170.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก. หน้า 21.
ศิริเพ็ญ จันทร์นิยม. (2562). แนวทางใหม่ของการจัดการความขัดแย้งในการระงับข้อพิพาทสัญญาทางปกครองศึกษาเฉพาะกรณี : การกำหนดให้นำวิธีการระงับข้อพิพาททางเลือกโดยคนกลางไกล่เกลี่ยมาใช้ในสัญญาทางปกครอง. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย. 11(1). 303.
สถาบันอนุญาโตตุลาการ (Thailand Arbitration Center: THAC). (2566). รวมข้อมูลการไกล่เกลี่ย ไกล่เกลี่ยก่อนฟ้อง, หลังฟ้อง และขั้นตอนการไกล่เกลี่ย. แหล่งที่มา https://thac.or.th/th/know-the-mediation-process/ สืบค้นเมื่อ 5 ก.ค. 2566.
สำนักงานศาลยุติธรรม. (2560). คู่มือคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพในคดีอาญา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานศาลยุติธรรม.
สำนักระงับข้อพิพาทสำนักงานศาลยุติธรรม. (2550). การจัดการความขัดแย้งกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ธนาเพรส.
สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย. (2557). หลักการและแนวคิดในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ใน เอกสารประกอบการอบรมหลักสูตรทนายความผู้ทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท. กรุงเทพมหานคร: ฝ่ายวิชาการสภาทนายความ.
สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย. (2560). หลักการและแนวคิดในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ใน เอกสารประกอบการอบรมหลักสูตร ทนายความผู้ทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทรุ่นที่ 12. กรุงเทพมหานคร: ฝ่ายวิชาการสภาทนายความ.
อนันต์ จันทรโอภากร. (2558). ทางเลือกในการระงับข้อพิพาท. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
