การพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของโรงเรียนวัดสว่างอารมณ์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสังคหวัตถุ 4 และ 3) นำเสนอและประเมินแนวทางการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสังคหวัตถุ 4 การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วย 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 50 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 ศึกษาแนวทางการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสังคหวัตถุ 4 โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 รูป/คน เพื่อร่างแนวทางการบริหาร และระยะที่ 3 นำเสนอและประเมินแนวทางจากผู้ทรงคุณวุฒิ 7 รูป/คน โดยใช้การวิเคราะห์แบบอุปนัย
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ทั้งในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ ด้านการวางแผน ด้านการนำไปใช้ ด้านการประเมินผล และด้านการออกแบบ 2) แนวทางการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสังคหวัตถุ 4 มีการดำเนินงานอย่างเป็นระบบตามกระบวนการพัฒนา ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การวางแผน (2) การออกแบบ (3) การนำไปใช้ และ (4) การประเมินผล โดยบูรณาการหลักสังคหวัตถุ 4 ประกอบด้วย ทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา เพื่อส่งเสริมการสนับสนุนทรัพยากร การสร้างแรงจูงใจ การพัฒนาศักยภาพครู และการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานร่วมกัน ทั้งนี้มุ่งเน้นให้ครูสามารถวิเคราะห์บริบท ใช้ข้อมูลสารสนเทศในการวางแผน ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เหมาะสม และประยุกต์ใช้เทคโนโลยีได้อย่างมีประสิทธิภาพ ควบคู่กับการเสริมสมรรถนะครูและการใช้ข้อมูลดิจิทัลในการกำกับติดตามอย่างต่อเนื่อง 3) ผลการประเมินแนวทางพบว่า ผู้ทรงคุณวุฒิเห็นว่าแนวทางมีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ มีความเป็นประโยชน์ และสามารถนำไปใช้ได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กณิชชา ศิริศักดิ์. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครู. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ชมพู แสนเสน. (2559). การพัฒนาศักยภาพครูในการจัดการเรียนรู้ผ่าน Google Apps for Education โรงเรียนมัธยมวาริชภูมิ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ชัยมงคล ขำคม. (2556). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาครูด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการเรียนรู้ โรงเรียนแวงพิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ชัยวิชญ์ เข็มปัญญา. (2562). สภาพและแนวทางการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ทัศน์ศิรินทร์ สว่างบุญ. (2563). การพัฒนาแนวทางการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ สำหรับนิสิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
โรงเรียนวัดสว่างอารมณ์. (2566). แผนปฏิบัติราชการโรงเรียนวัดสว่างอารมณ์ พุทธศักราช 2566. แหล่งที่มา https://www.swsawang.ac.th/index.php?d=page&id=32 สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2567.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). นวัตกรรมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษา เรื่อง แนวโน้มเทคโนโลยีดิจิทัลกับการศึกษาในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Andrew E. Fluck. (2003). Integration or Transformation? A Cross-National Study of Information and Communication Technology in School Education. Doctoral dissertation. University of Tasmania.