แนวทางการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 โรงเรียนสหวิทยาเขตปทุมเบญจา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัล 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีโดยการใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างการวิจัย จำนวน 152 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยใช้สถิติเชิงพรรณนา คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความต้องการจำเป็น และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัล อันดับที่ 1 คือ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล อันดับที่ 2 สมรรถนะ ทักษะ การใช้เทคโนโลยี อันดับที่ 3 การเสริมสร้างเจตคติที่ดีของบุคลากรเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยี อันดับที่ 4 ความรู้ ความเข้าใจ ในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 2) วิธีการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 ประกอบด้วย (1) ด้านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยี เน้นการใช้สื่อออนไลน์เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างโปร่งใส (2) ด้านสมรรถนะและทักษะการใช้เทคโนโลยี สนับสนุนการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในการประเมินผลอย่างตรงไปตรงมา (3) ด้านการเสริมสร้างเจตคติที่ดี มุ่งเน้นการสร้างทัศนคติเชิงบวกและการปรับตัวรับเทคโนโลยี และ (4) ด้านความรู้ความเข้าใจในเทคโนโลยีดิจิทัล ส่งเสริมให้บุคลากรรู้จักประเมินศักยภาพตนเองและมีวินัยในการเรียนรู้พัฒนาตนเองอย่างสม่ำเสมอ และ 3) แนวทางการพัฒนาบุคลากรยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 ของโรงเรียนสหวิทยาเขตปทุมเบญจา ประกอบด้วย (1) สัจจะ นำเทคโนโลยีมาใช้เพื่อความโปร่งใส ถูกต้อง และตรวจสอบได้ (2) ทมะ พัฒนาทักษะดิจิทัลด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องควบคู่กับการมีวินัย (3) ขันติ มีเจตคติเชิงบวกและอดทนต่ออุปสรรคในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี และ (4) จาคะ เสียสละความรู้และเวลาเพื่อเกื้อกูลเพื่อนร่วมงาน อันนำไปสู่วัฒนธรรมการเรียนรู้และการแบ่งปันที่ยั่งยืนในองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา บัวดก. (2564). สภาพการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษายุคดิจิทัลในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 1(3), 234.
กัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัมปนาท สุ่มมาตย์. (2564). การพัฒนาบุคลากร ของโรงเรียนสระยายโสมวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เกษรา เอี่ยมสะอาด. (2562). การพัฒนาบุคลากรของโรงเรียนหนองวัลย์เปรียงวิทยา. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชวนคิด มะเสนะ. (2564). การพัฒนาทรัพยากรบุคคลทางการศึกษาในทศวรรษหน้า. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 1(3), 83.
ณัฐนนท์ กล่อมเกลี้ยง, ลำพอง กลมกูล และทองดี ศรีตระการ. (2568). แนวทางการส่งเสริมประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลตามหลักฆราวาสธรรม 4 กลุ่มโรงเรียนร่มเกล้า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยา เขต 2. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(4), 297–308.
ปอยขวัญ เขมา. (2565). การพัฒนาศักยภาพครูและบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนพิชัยด้วยชุดกิจกรรมตาม แนวคิด Outward Mindset สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พระวิโรจน์ ถิรสทฺโธ (พาดี). (2565). ศึกษาการพัฒนาบุคลากรคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณาชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2537). ฆราวาสธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิธรรมทาน.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และนักรบ หมี้แสน. (2561). การพัฒนาความเป็นผู้นำทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศักดิ์ชัย อนันต์ชัยลิขิต. (2565). การพัฒนาทักษะการบริหารงานบุคคลยุคดิจิทัล ตามหลักวุฒิธรรมของผู้บริหารโรงเรียนวิถีพุทธ ระดับประถมศึกษา จังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณาชวิทยาลัย.
สุภาวดี ศรีมูลผา และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2566). แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
อัชรา เอิบสุขสิริ. (2562). จิตวิทยาสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
