การพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรม กลุ่มโรงเรียนบ้านลาดหาดทราย จังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

วัชรินทร์ เรืองแสงอร่าม
พระศรีวัชรสารบัณฑิต
สุทธิพงษ์ ศรีวิชัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสมรรถนะการทำงานของครู 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรม และ 3) เพื่อประเมินการพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรม เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามประชากรทั้งหมดในการวิจัย จำนวน 84 คน และกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 25 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะการทำงานของครูในภาพรวมและรายด้านทั้ง 5 ด้านอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรม กลุ่มโรงเรียนบ้านลาดหาดทราย จังหวัดเพชรบุรี ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการให้ความร่วมมือ เน้นการช่วยเหลือ แบ่งปัน และสื่อสารเชิงบวกเพื่อประโยชน์ของผู้เรียน (2) ด้านการเสริมแรงให้กำลังใจ เน้นการชื่นชมเพื่อนร่วมงานอย่างจริงใจเพื่อสร้างขวัญกำลังใจ (3) ด้านการปรับตัว เน้นสร้างพื้นที่ปลอดภัยเพื่อช่วยเหลือกันรับมือกับการเปลี่ยนแปลง (4) ด้านการแสดงบทบาทผู้นำหรือผู้ตาม เน้นความยืดหยุ่นในบทบาทควบคู่กับความรับผิดชอบในหน้าที่ (5) ด้านการมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาองค์กร เน้นการร่วมวางแผนและปฏิบัติงานตามวิสัยทัศน์เพื่อสร้างความสำเร็จและความเป็นเจ้าของร่วมกัน และ 3) ผลประเมินการพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรมในภาพรวมมีความเป็นประโยชน์ ความเหมาะสม และความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เรืองแสงอร่าม ว., พระศรีวัชรสารบัณฑิต, & ศรีวิชัย ส. . (2026). การพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูตามหลักสาราณิยธรรม กลุ่มโรงเรียนบ้านลาดหาดทราย จังหวัดเพชรบุรี. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 7(2), 369–381. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/300915
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

คติยา อายุยืน. (2553). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะบุคคลตามหลักพุทธธรรมของสถาบันพัฒนา ฝีมือแรงงานภาคใต้ตอนบน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เจริญ ภูวิจิตร์. (2565). แนวทางการพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาในยุค Next Normal. แหล่งที่มา https://www.nidtep.go.th/2017/publish/doc/20220308-4.pdf สืบค้นเมื่อ 7 กันยายน 2568.

นริสรา โรยรส และกฤษกนก ดวงชาทม. (2566) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครู สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดกาฬสินธุ์, วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 178–191.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มณีรัตน์ ฉัตรอุทัย. (2551). การศึกษากรอบสมรรถนะและความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะของผู้ให้บริการห้องสมุดของสำนักหอสมุดกลาง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

สายฝน วิบูลรังสรรค์. (2555). การพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตจังหวัดพิษณุโลก โดยใช้การจัดการความรู้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 31(1), 123.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). เป้าหมายที่ 12 สร้างหลักประกันให้ มีแบบแผนการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุวรรณี หาญกล้า. (2550). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของครูกับการปฏิบัติกิจกรรมทางวิชาการเกี่ยวกับการพัฒนาวิชาชีพครูสำนักงานอาชีวศึกษามหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Thomas and Montgomery. (1998). On becoming a good teacher: Reflective practive with regard to children’s voice. Journal of Teacher Education, 49, 372-380.