แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ตามหลักอิทธิบาท 4 ในกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนบึงสัมพันธ์ จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

ปรัชญา นพวรรณ
พระสุรชัย สุรชโย
พีรวัฒน์ ชัยสุข

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของภาวะผู้นําทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนบึงสัมพันธ์ 2) ศึกษาการพัฒนาภาวะผู้นําทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธีระหว่างวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามประชากรที่ใช้วิจัยที่เป็นครู จำนวน 126 คน วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ คือ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาเอกสาร ใช้แบบสัมภาษณ์ เก็บข้อมูลผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเอกสารเนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนบึงสัมพันธ์ จังหวัดปทุมธานีในภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการพัฒนาภาวะผู้นําทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 เป็นการบูรณาการกับหลักอิทธิบาท 4 กับภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 5 ด้าน (1) ด้านการมีวิสัยทัศน์เป็นผู้นำดิจิทัล (2) ด้านการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล (3) ด้านความเป็นเลิศในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้ (4) ด้านการพัฒนาและการส่งเสริมความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของบุคลากร (5) ด้านการเป็นพลเมืองในยุคดิจิทัล และ 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 ในกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนบึงสัมพันธ์ จังหวัดปทุมธานี ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการมีวิสัยทัศน์เป็นผู้นำดิจิทัล ผู้บริหารต้องตระหนักถึงความสำคัญและนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการยกระดับการบริหารจัดการและการเรียนรู้ สร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เอื้อต่อการใช้ ICT (2) ด้านการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล มุ่งเน้นการใช้สื่อสังคมออนไลน์และอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีเพื่อเชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างครู นักเรียน และผู้ปกครอง เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงข้อมูล (3) ด้านความเป็นเลิศในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้ โดยบุคลากรต้องได้รับการพัฒนาตนเองให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงเพื่อจัดการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ (4) ด้านการพัฒนาและการส่งเสริมความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของบุคลากร ผู้บริหารต้องส่งเสริมให้มีการบูรณาการเทคโนโลยีเข้ากับการทำงานและการสอน โดยคำนึงถึงความถูกต้องทางจริยธรรมและการรู้เท่าทันสื่อ และ (5) ด้านการเป็นพลเมืองในยุคดิจิทัล มีการปรับเปลี่ยนกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นความรวดเร็ว ทันสมัย (Real-Time) และส่งเสริมให้ผู้เรียนแสวงหาความรู้ได้อย่างกว้างขวาง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นพวรรณ ป. ., สุรชโย พ. ., & ชัยสุข พ. . (2026). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ตามหลักอิทธิบาท 4 ในกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนบึงสัมพันธ์ จังหวัดปทุมธานี. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(4), 322–333. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/295443
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2557). การพัฒนาภาวะผู้นำวิถีพุทธในยุคโลกาภิวัตน์. ดุษฎีนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.

ธีระ รุญเจริญ. (2550). สู่ความเป็นผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตโต). (2546). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2549) การเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.

พัชรี ชำนาญศิลป์. (2557). ภาวะผู้นำเชิงพุทธ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุพชาต ชุ่มชื่น. (2554). ความคิดเห็นครูเกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนนวมินทราชินูทิศสวนกุหลาบวิทยาลัยปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.