แนวทางการพัฒนาเครือข่ายทางการศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาที่ 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1

Main Article Content

พีรพัช สนธิชัย
เผด็จ จงสกุลศิริ
พีรวัฒน์ ชัยสุข

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการดำเนินงานเครือข่ายทางการศึกษา 2) เพื่อศึกษาวิธีการดำเนินงานเครือข่ายทางการศึกษาตามสังคหวัตถุ 4 และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาเครือข่ายทางการศึกษาตามสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาที่ 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 165 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการดำเนินงานเครือข่ายทางการศึกษ ของกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาที่ 4 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการดำเนินงานเครือข่ายทางการศึกษาตามสังคหวัตถุ 4 ได้แก่ (1) ด้านสมาชิก มีความหลากหลายภาคส่วน มุ่งมั่น ร่วมมือ ซื่อสัตย์ มีส่วนร่วมกำหนดทิศทาง มีบทบาทสำคัญ (2) ด้านจุดมุ่งหมายมีความชัดเจน ตอบสนองความต้องการ สอดคล้องบริบทสมเหตุสมผลมีกรอบเวลา เข้าใจบริบทเน้นความต้องการสังคม (3) ด้านการทำหน้าที่อย่างมีจิตสำนึก มีจรรยาบรรณ โปร่งใส รับผิดชอบ ตรวจสอบสม่ำเสมอเปิดโอกาสมีส่วนร่วม เคารพหลากหลาย มอบหมายตามศักยภาพ (4) ด้านการมีส่วนร่วมของสมาชิก มีช่องทางหลากหลายโอกาสเท่าเทียม รับฟังความเห็นส่งเสริมร่วมมือ ร่วมตัดสินใจ สร้างสัมพันธ์ สื่อสารชัดเจนเข้าถึงง่าย (5) ด้านระบบความสัมพันธ์ มีช่องทางสื่อสารเหมาะสม สื่อสารเปิดเผยสนับสนุนความสัมพันธ์ ส่งเสริมร่วมมือ มีกลไกจัดการความขัดแย้งเน้นประนีประนอม 3) แนวทางการพัฒนาเครือข่ายทางการศึกษาตามสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาที่ 4 ประกอบด้วย (1) ด้านสมาชิกยกย่องผู้มีส่วนร่วม แบ่งปันทรัพยากร สื่อสารด้วยปิยวาจา สร้างบรรยากาศร่วมมือเสียสละเพื่อส่วนรวม ให้ความเสมอภาคและติดตามประเมินผลการมีส่วนร่วม (2) ด้านจุดมุ่งหมาย ให้ความสำคัญกับความต้องการสังคม ตั้งเป้าหมาย SMART สื่อสารเป้าหมายที่สร้างแรงบันดาลใจ บูรณาการเป้าหมายกับการดำเนินงาน ส่งเสริมความร่วมมือ กำหนดกรอบเวลาที่ชัดเจนติดตามและปรับปรุง (3) ด้านการทำหน้าที่อย่างมีจิตสำนึก ให้โอกาสเท่าเทียม สื่อสารเปิดกว้าง สร้างแรงจูงใจ ส่งเสริมบทบาทตามความสามารถอำนวยความสะดวกและปฏิบัติอย่างเสมอภาค (4) ด้านการมีส่วนร่วมของสมาชิก ให้โอกาสเท่าเทียมรับฟังความคิดเห็นสนับสนุนการแสดงออก ส่งเสริมการทำงานร่วมกัน กระจายอำนาจตัดสินใจจัดกิจกรรมสร้างความผูกพัน (5) ด้านระบบความสัมพันธ์ ส่งเสริมการสื่อสารเปิดเผยและโปร่งใส สร้างความสัมพันธ์ที่ดีส่งเสริมการทำงานร่วมกันมีกลไกจัดการความขัดแย้งที่ชัดเจนและเป็นธรรมเน้นการเจรจา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สนธิชัย พ. ., จงสกุลศิริ เ. ., & ชัยสุข พ. . (2025). แนวทางการพัฒนาเครือข่ายทางการศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาที่ 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 . วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(3), 317–331. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/292438
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จันจิรา อินต๊ะเสาร์. (2550). การบริหารงานบุคลากรในสถานศึกษาสังกัดเทศบาลนครเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

จันทร์จิรา สระแดง. (2565). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ ของสถานศึกษากลุ่มเครือข่ายหัวไทร 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 7(2), 148-160.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. นนทบุรี: พี บาลานซ์ดีไซด์แอนปริ๊นติ้ง.

ทศพล ธีฆะพร. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนในเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลายจังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1), 329-342.

นิตรีญา สนั่นเมือง. (2546). คู่มือรวบรวมกรณีตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับการประพฤติผิดวินัยตามบทบัญญัติพรบ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ปิยรัตน์ ป้องแสนสี. (2562). รูปแบบการบริหารเครือข่ายเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนอนุบาลนครสวรรค์. รายงานวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

พระมหาสุภีร์ ตเมโธ. (2548). พระพุทธศาสนาที่ควรนามาประยุกต์ใช้กับการบริหารราชการ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ และคณะ. (2544). รูปแบบเครือข่ายการพัฒนาครูและบุคลากรการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. รายงานวิจัย. สำนักงานข้าราชการครู.

เสรี พงศ์พิศ. (2548). เครือข่าย. กรุงเทพมหานคร: เจริญวิทย์การพิมพ์.