แนวทางการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1

Main Article Content

ไกรสร วงศ์ณรัตน์
พระครูสังฆรักษ์จักรกฤษณ์ ภูริปญฺโญ
อินถา ศิริวรรณ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) 2) เพื่อศึกษาวิธีการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) 3) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 เป็นงานวิจัยแบบผสมวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากประชากรทั้งหมดที่เป็นครู จำนวน 98 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติคือค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการความจำเป็นของการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) พบว่า ความต้องการจำเป็นอันดับ 1 คือ ด้านมาตรการปลูกฝังให้เกิดความปลอดภัยในสถานศึกษา รองลงมาคือ ด้านมาตรการป้องกันเพื่อให้เกิดความปลอดภัยในสถานศึกษา และด้านมาตรการปราบปรามเพื่อให้เกิดความปลอดภัยในสถานศึกษา 2) วิธีการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) เป็นการบูรณาการการบริหารความปลอดภัย 3 ด้านกับหลักปธาน 4 ประกอบด้วย (1) สังวรปธาน (การระวัง) เฝ้าระวังและตระหนักรู้ถึงความเสี่ยงหรืออันตรายที่อาจเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมของโรงเรียน (2) ปหานปธาน (การป้องกัน) สร้างระบบและมาตรการเพื่อควบคุมพฤติกรรมเสี่ยง และจัดการกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้น (3) ภาวนาปธาน (การพัฒนา) ส่งเสริมความปลอดภัยด้านจิตใจและอารมณ์ สร้างสภาพแวดล้อมที่สงบ และดูแลสุขภาพจิตของนักเรียน (4) อนุรักขนาปธาน (การรักษา) ปลูกฝังความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม เพื่อรักษาความปลอดภัยและคุณธรรมให้ยั่งยืน และ 3) แนวทางการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 ประกอบด้วย (1) ด้านการปลูกฝัง เป็นการวางรากฐานเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาความไม่ปลอดภัยตั้งแต่ต้น ผ่านการวางแผนร่วมกับทุกภาคส่วน การกำหนดพื้นที่ควบคุมและติดป้ายสัญลักษณ์เตือนภัย การจัดตั้งคณะกรรมการความปลอดภัย และการปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางกายภาพให้มีความปลอดภัยอยู่เสมอ (2) ด้านการป้องกัน มุ่งเน้นการสร้างความรู้ ความเข้าใจ และทักษะที่จำเป็นในการป้องกันภัยให้แก่ทุกคนในสถานศึกษา เช่น การจัดกิจกรรมให้ความรู้ การเสริมสร้างจิตสำนึกด้านความปลอดภัย การฝึกอบรมทักษะที่จำเป็นอย่างการปฐมพยาบาลเบื้องต้น และการสอดแทรกเนื้อหาความปลอดภัยในกิจกรรมต่างๆ (3) ด้านการปราบปราม เป็นมาตรการสำหรับจัดการเมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นแล้ว โดยครอบคลุมตั้งแต่การแก้ไขปัญหาระงับเหตุอย่างรวดเร็วผ่านทีมเคลื่อนที่เร็ว การช่วยเหลือเยียวยาฟื้นฟูสภาพจิตใจผู้ประสบเหตุโดยประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และการดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายเพื่อให้ผู้ประสบเหตุได้รับความคุ้มครองอย่างเป็นธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงศ์ณรัตน์ ไ., ภูริปญฺโญ พ. ., & ศิริวรรณ อ. . (2025). แนวทางการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปธาน 4 ของโรงเรียนพระอินทร์ศึกษา (กล่อมสกุลอุทิศ) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 6(3), 110–123. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JOB_EHS/article/view/292262
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

ณัฎฐิยา แก้วถาวร. (2561). การจัดการความปลอดภัยในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 2. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ธนัทธวัฒน์ วรวัชรบวรชัย. (2567). การบริหารความปลอดภัยในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 10(1), 151.

ธีรวัฒน์ สมเพาะ. (2561). การจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเทศบาลสมุทรปราการ. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นภาพรรณ ดูนากูล. (2560). การศึกษาความต้องการของผู้ปกครองเกี่ยวกับสวัสดิภาพของนักเรียนในโรงเรียนอนุบาล. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

แอนน์ สารจินดาพงศ์. (2560). ผลการประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจในการป้องกันโรคต่อพฤติกรรมการป้องกันอุบัติภัยในสถานศึกษา ของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคแพร่. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหิดล.

Celaya Jesus Raul. (2003). Students and parents understandings of schonship to emergency crises. Dissertation Abstracts Interational, 64(1), 1471.

Klonowicz T. and Sokolowska, J. (1993). Every Danger: Individual Difference,Accident Perception and Safety Behavior. Journal of Polish Psychology Bullentin, 24(1), 51-61.