การบูรณาการพุทธธรรมกับการบริหารงานคุณภาพเพื่อการบริหารสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริหารจัดการคุณภาพสถานศึกษาที่สามารถสนองตอบต่อความต้องการของชุมชน และเป็นสถานศึกษาที่มีคุณภาพรองรับการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต ผู้บริหารสถานศึกษาเป็นผู้นำองค์กร มีบทบาทในการกำหนดทิศทาง นำนโยบายสู่การปฏิบัติ เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางวิชาการ เป็นนักบริหารมืออาชีพ มีความคาดหวังสูงที่มุ่งสร้างความสำเร็จของงาน ผู้บริหารควรยึดหลักในการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชนที่สำคัญประกอบไปด้วย 1) การใช้พื้นที่เป็นฐาน 2) การนำองค์กรอย่างมีวิสัยทัศน์ 3) การพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง 4) การใช้นวัตกรรมในการขับเคลื่อน 5) การมุ่งเน้นให้ความสำคัญกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และ 6) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเครือข่าย เพื่อพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ และสร้างสถานศึกษาให้เป็นองค์กรต้นแบบแห่งนวัตกรรมยุคใหม่ มีคุณลักษณะที่โดดเด่นเป็นที่ยอมรับ โดยกระบวนการบริหารคุณภาพที่เริ่มต้นจาก 1) วางแผนคุณภาพ 2) ดำเนินงานที่มีคุณภาพ 3) กำกับดูแลคุณภาพ 4) ประเมินคุณภาพ และ 5) พัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง ในการขับเคลื่อนภารกิจการบริหารโรงเรียนคุณภาพที่สำคัญประกอบด้วย 1) การพัฒนาคุณภาพผู้เรียน 2) พัฒนานวัตกรรมเทคโนโลยีดิจิทัล 3) พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานสถานศึกษา 4) พัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา และ 5) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมพัฒนา โรงเรียนได้รับการพัฒนาคุณภาพในทุกมิติ ส่งผลให้ ชุมชน ผู้ปกครองเกิดความเชื่อมั่น และศรัทธาในการพัฒนาคุณภาพของสถานศึกษา ที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์กับชุมชนได้อย่างต่อเนื่อง สู่การเป็นสถานศึกษาคุณภาพของชุมชนที่มีมาตรฐานใกล้บ้าน เป็นสถานศึกษาต้นแบบที่ดีต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพล มิตรอารีย์, พระมหาสมบัติ ธนปญฺโ และสิน งามประโคน. (2566). การจัดการเรียนรู้ในรูปแบบอริยสัจ 4. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 4(1), 27-37.
ทิวัฒน์ ศรีดำรงค์. (2556). การบริหารสถานศึกษาสู่การเป็นโรงเรียนคุณภาพ: การศึกษทฤษฎีฐานราก. วารสารการบริหารการศึกษา มศว., 10(18), 80-100.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2562). การส่งเสริมการศึกษาไทยเพื่อรับมือกับโลกยุค VUCA. แหล่งที่มา https://www.trueplookpanya.com/education/content/76134 สืบค้นเมื่อ 23 มกราคม 2568.
พงกะพรรณ ตะกลมทอง. (2550). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นาผู้บริหารระดับกลางสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยอุดรธานี.
พระครูจิรธรรมธัช (จิรธมฺโม). (2553). ศึกษาการประยุกต์หลักพุทธธรรมที่ใช้ในการบริหารจัดการวงดนตรีหมอลำคณะเสียงอีสาน นกน้อย อุไรพร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเทพดิลก. (2553). การบริหารจัดการองค์กรทางพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2543). ความคิด แหล่งสำคัญของการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2556). ปรัชญาการศึกษาของไทย ภาคพุทธธรรม: แกนนำการศึกษา (ภาคต้นของหนังสือ ปรัชญาการศึกษาของไทย). กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2526). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพจิต.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2542). คุณภาพคือความอยู่รอด. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ดวงกมลสมัย.
วีรวุธ มาฆะศิรานนท์. (2542). องค์กรเรียนรู้สู่องค์กรอัจฉริยะ. กรุงเทพมหานคร: เอ็กซเปอร์เน็ท.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). คู่มือโครงการโรงเรียนคุณภาพวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และเทคโนโลยีตามมาตรฐาน สสวท. (โรงเรียน คุณภาพ SMT สสวท.). กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สมศักดิ ์ดลประสิทธิ์. (2539). การนำเสนอรูปแบบระบบการบริหารคุณภาพแบบมุ่งคุณภาพ ทั้งองค์กรในสำนักงานศึกษาธิการจังหวัด. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2542). คุณภาพ. วารสารวิชาการ, 2(1), 45-50.
Office of the Education Council (2019). State of Education in Thailand 2018/2019, Educational Reform in the Digital Age. Office of the Education Council, Ministry of Education.
Office of the Basic Education Commission. (2021). Guidelines for Establishing a Budget for the Fiscal year 2021. Office of the Basic Education Commission, Ministry of Education.
