GOVERNANCE SYSTEM AND POLITICAL CHANGE

Main Article Content

Phrakhruvadithamwiphat (Suchart Thittayano)

Abstract

Government is often influenced by ideas. The needs of the social and political elite, as the majority of the population is disinterested in civic activities, allows leaders to disclose or conceal information as they want. For this reason it is not difficult to rule the people. The leadership model reflects the realities of today's society in many respects, for example the country is ruled by ethnic minorities. because most people lack knowledge cause political indifference, etc. Rational Model The main characteristic of rational model is Rational policies are those aimed at the best interests of society. The term “best interests of society” means that governments should decide on policies that provide the benefit to society rather than outright costs. And it is better to avoid choosing policies that cost more than the benefits that society will receive. The key steps consist of the main factors: inputs, decision-making processes, and outputs. The inputs contain all the resources necessary for a perfectly rational decision-making process. including all the information necessary for a rational decision-making process. part about the decision-making process It consists of a six-step decision-making process: setting action goals, preparing resources and other valuable assets, preparing all policy alternatives, preparing benefit forecasts. cost of each alternative, calculating the net benefit of each alternative and Comparing and identifying high net benefit alternatives A key aspect of the marginal model is that policy is viewed as an ongoing government activity with little modification.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
(Suchart Thittayano), P. . (2022). GOVERNANCE SYSTEM AND POLITICAL CHANGE. Journal of MCU Nakhondhat, 9(5), 626–637. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/261492
Section
Academic Article

References

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2550). แนวทางการจัดกิจกรรมเตรียมประสบการณ์ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรท้องถิ่น ตามกรอบหลักสูตรการศึกษาปฐมวัยที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนด. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.

ณัฐณิชา กงพะลี. (2552). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาองค์การบริหารส่วนตำบลแก่งเจิงลาน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. ใน การศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น. วิทยาลัยการปกครอง มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ทองคำ ดวงขันเพ็ชร และคณะ. (2562). การพัฒนาศักยภาพของชุมชนและองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริม การท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมไทย-ลาว. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 2(3), 504-514.

ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2540). 100 ปี การปกครองท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2440-2540. (พิมพ์ครั้งที่ 5) . กรุงเทพมหานคร: คบไฟ.

ธัญญะ กิจนุเคราะห์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลไม้รูด อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ. มหาวิทยาลัยบูรพา.

นพพล อัคฮาด. (2555). “มอง” หลักการปกครองท้องถิ่นในรัฐธรรมนูญฉบับ 2550 “ย้อน” แนวพระราชดาริการจัดตั้ง “การประชาภิบาล” ในสมัยรัชกาลที่ 7. วารสารรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 5(1), 24-60.

วราพร นิบูร์. (2550). การมีส่วนร่วมของประชาชนตำบลมะนันยงในการจัดทำแผนพัฒนาสามปี(พ.ศ.2549-2551) ขององค์การบริหารส่วนตำบลมะนันยง อำเภอยะหรั่ง จังหวัดปัตตานีการมีส่วนร่วมของประชาชนตำบลมะนันยงในการจัดทำแผนพัฒนาสามปี. ใน การศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการปกครองท้องถิ่นวิทยาลัยการปกครอง. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สุดจิต นิมิตกุล. (2553). กระทรวงมหาดไทยกับการบริหารจัดการการปกครองที่ดี (good governamce). กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.

สุพรรณี เกลื่อนกลาด. (2549). กลุ่มผลประโยชน์กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษา 4 เทศบาลนครในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ภาควิชาการปกครอง สาขาวิชาการปกครอง. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุภาภรณ์ ธานี. (2553). กลยุทธ์การนำองค์การสู่ความเป็นเลิศของ เทศบาลตำบลนาส่วง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

อภิญญา ขัดมะโน. (2551). การศึกษาการบริหารเพื่อความเป็นเลิศของคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อาดิษฐ์ อินทรจักร. (2552). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบลเวียงพร้าวอำเภอเวียงพร้าว จังหวัดเชียงใหม่. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการเมืองและการปกครอง. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.