A MODEL DEVELOPING CREATIVE LEADERSHIP OF ADMINISTRATORS IN KHONKAEN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2

Main Article Content

ศศิรดา แพงไทย
สุบัน มุขธระโกษา
สมใจ มณีวงษ์

Abstract

The purposes of this research were 1) to study creative leadership characteristic elements 2) Develop creative leadership of school administrators in Khon Kaen Primary Educational Service Area Office 2. Sample groups were 390 people of school administrators, academic leaders and teachers, randomly selected by multiple procedures. Research tools were interview form, questionnaire, and evaluation form. Statistics for data analysis were frequency, percentage, average, standard deviation and confirmatory component analysis.


          The finding were as follow:


          1.To study the elements of creative leadership characteristic of school administrators in office of Khon Kaen Primary Educational Service Area Office 2. There are 3 main elements and 10 sub-elements: 1) Vision (1) Vision building   (2) Communication vision (3) motivation (2) Leadership of leader (1) Cultural awareness and atmosphere (2) Technology ability (3) Intellectual ability  3) Creative and Innovation (1) Innovation Creativity (2) Applying innovation  (3) Challenge (4) Resilience and imagination


  1. The results of creative leadership model of school administrators in Khon Kaen Primary Educational Service Area Office 2 Based on the results of confirmed elements analysis, the elements weight value between .579 -.951, p=.079, GFI.=.990,AGFI =.952, RMSEA=0.040 indicates that the developed model is in harmony with empirical data.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
แพงไทยศ., มุขธระโกษาส., & มณีวงษ์ส. (2019). A MODEL DEVELOPING CREATIVE LEADERSHIP OF ADMINISTRATORS IN KHONKAEN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2. Journal of MCU Nakhondhat, 6(7), 3299-3313. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/207206
Section
Research Articles

References

กิตติ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ไกรยส ภัทราวาท. (2560). บทเรียนสำคัญจากระดับนานาชาติ 21 ธันวาคม 2016. เรียกใช้เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2560 จาก https://thaipublica.org/2016/12/kraiyospisa-2015

จารินี สิกุลจ้อย และคณะ. (2558). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบรรยากาศของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 45-56.

ชวลิต โพธิ์นคร. (2560). ห้องสมุดดิจิทัลกับการก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. เรียกใช้เมื่อ 20 มิถุนายน 2561 จาก https://km.li.mahidol.ac.th/thai-studies-in-thailand-4-0/

ประเวศ วะสี. (2540). ภาวะผู้นำความเป็นไปในสังคมและวิธีการแก้ไข. (พิมพ์ครั้งที่ 7 ). กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มัทนา วังถนอมศักดิ์. (2550). รูปแบบแรงจูงใจในการปฏิบัติงาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปกร.

วรรณี แกมเกตุ. (2551). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2 ). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิมล จันทร์แก้ว. (2555). รูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษา. มหาวิทยาลัยรังสิต.

ศศิรดา แพงไทย. (2559). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 6(1), 72-84.

สมชาย รุ่งเรือง และธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิงสร้างสรรค์. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10(1), 29-43.

สุภมาส อังศุโชติ และคณะ. (2551). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ : เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพมหานคร: บริษัทมิสชั่นมีเดีย จำกัด.

Davar,R.S. (1996). Creative Leadership: the people-oriented task approach. Indian Journal of Industrial Relations, 31(3), 421-424.

Delia Bosiok. (2013). Leadership styles and creativity. Online Journal of Applied Knowledge Management, 1(2), 64-77.