กลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีส่วนร่วม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว

วราวุฒิ คำพานุช
Thailand
ปุณณานันท์ พันธ์แก่น
Thailand
คำสำคัญ: กลยุทธ์, เส้นทางการท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวโดยชุมชน, การมีส่วนร่วม, จังหวัดสระแก้ว
เผยแพร่แล้ว: ก.ค. 26, 2026

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัจจุบันและประเมินศักยภาพทรัพยากรของแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีส่วนร่วม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว และ 2. เพื่อกำหนดกลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีส่วนร่วม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากนักท่องเที่ยวสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ จำนวน 400 คน และเครื่องมือการวิจัยที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ลักษณะของแบบสอบถามทั้งปลายปิดและปลายเปิด วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยทำการวิจัยเชิงเอกสารกับการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสําคัญ (Key Informants) รวมทั้งสิ้น 57 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า แหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชนในอำเภออรัญประเทศมีศักยภาพโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านคุณค่า ความสำคัญ และการให้การศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมเดินทางเป็นกลุ่มเพื่อน ใช้รถยนต์ส่วนตัว สนใจแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ และรับข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก ผลการศึกษานำไปสู่การออกแบบเส้นทางท่องเที่ยวโดยชุมชน จำนวน 9 เส้นทาง และกำหนดกลยุทธ์การพัฒนา 8 กลยุทธ์ เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวโดยชุมชน                  ให้สอดคล้องกับศักยภาพพื้นที่ พฤติกรรมนักท่องเที่ยว และการมีส่วนร่วมของชุมชน อันเป็นแนวทาง ในการส่งเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นและการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง

คำพานุช ว., & พันธ์แก่น ป. . (2026). กลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีส่วนร่วม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 10(2), e299549. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLGISRRU/article/view/299549

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Articles)

หมวดหมู่

เอกสารอ้างอิง

กวินพัฒน์ เลิศพงษ์มณี. (2566). การจัดการเชิงกลยุทธ์. พิษณุโลก. การพิมพ์ดอทคอม.

กสิณ รังสิกรรพุม. (2563). การวิเคราะห์เส้นทางและปัจจัยที่ส่งผลต่อระบบโลจิติกส์เพื่อการท่องเที่ยว ในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 27(2), 52 - 65.

จรัญญา คงเพชร. (2563). ความสำเร็จการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษา ตลาดน้ำท่าคา จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 23(2), 42 - 51.

ฐานเศรษฐกิจ. (2567, 25 พฤษภาคม). ดัชนีพัฒนาการเดินทางและการท่องเที่ยวไทย ปี 67 ร่วงอันดับ. ฐานเศรษฐกิจ. https://www.thansettakij.com/business/596931

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 13(2), 25 - 46.

ธีระพันธ์ ปัญญาดี, นิสากร คุณวงศ์, กฤษดา ตั้งชวาล, พิชรุจน์ เปี้ยวน้อย และ ชนัยกานต์ เปี่ยมสง่า. (2565). การสร้างเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในรูปแบบนวัตกรรมอาหารพื้นถิ่นเพื่อการเป็นสินค้าทางการท่องเที่ยวในเขตจังหวัดเพชรบุรี. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.), 24(1), 7 - 24.

พรฟ้า สุทธิคุณ. (2567). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยว ตามเเนวคิดทฤษฎีของวาโร เพ็งสวัสดิ์. วารสารวิชาการ การพัฒนาท้องถิ่น วิทยาลัยชุมชนพังงา, 1(1), 14 - 25.

ภาณุวัฒน์ ขูรีรัง และพีรญา ชื่นวงศ์. (2564). กลยุทธ์การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ อุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง - ขุนน้ำนางนอน. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ, 15(2), 97 - 106.

วิรัช สงวนวงศ์วาน. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ท้อป จำกัด.

สุนิษา กลิ่นขจร. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยววิถีถิ่น วิถีไทยเพื่อสร้างอัตลักษณ์ใหม่ ของเส้นทางการท่องเที่ยวเมืองร้อยเกาะ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เสกสรรค์ สนวา, สุพัฒนา ศรีบุตรดี, พงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์ และนภัสภรณ์ ภูวตานนท์ ณ มหาสารคาม. (2563). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามวิถีชีวิตของคนในชุมชน. วารสารการบริหาร การปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(1), 259 - 276.

เสกสรรค์ สนวา และพงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์. (2568). การธํารงรักษาอัตลักษณ์การเทศน์แหล่อีสานประเพณีบุญผะเหวด : พื้นที่ต้นแบบทางวัฒนธรรม. วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล, 14(3), 611 - 625.

สมบัติ นามบุรี. (2562). ทฤษฎีการมีส่วนร่วมในงานรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารวิจัยวิชาการ, 2(1), 183 - 197.

อัญชลี ศรีเกตุ. (2565). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่วิถีที่ยั่งยืน. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 270 - 279.

อุบลวรรณา ภวกานันท์ และศรัณย์ กอสนาน. (2565). รูปแบบการมีส่วนร่วมในการเสริมสร้างการปรับตัวทางสังคมของผู้สูงอายุโดยองค์กรเครือข่าย (กิจกรรมที่ 1). ทุนอุดหนุนการวิจัยการทำกิจกรรมส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัยและนวัตกรรมจากสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory statistics, (Second Edition). New York: Harper & Row.