ผลการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิธีสอนโดยใช้บทบาทสมมติเพื่อพัฒนาทักษะการฟัง และการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e291399คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงาน, วิธีสอนโดยใช้บทบาทสมมติ, ทักษะการฟังภาษาอังกฤษ, ทักษะการพูดภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ภาษาอังกฤษมีความจำเป็นอย่างยิ่งในปัจจุบันการติดต่อสื่อสารทั้งในระดับบุคคล หน่วยงาน องค์กร และประเทศ แต่ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษยังอยู่ในระดับต่ำมาก การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิธีสอนโดยใช้บทบาทสมมติเป็นรูปแบบการสอนที่ให้ความสำคัญเรื่องกระบวนการเรียนรู้ มากกว่าผลลัพธ์ที่ได้ และการฝึกใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์จริง สามารถพัฒนาพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษได้ การวิจัยในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังได้นับการจัดการเรียนรู้กับเกณฑ์ร้อยละ 60
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น (Pre-experimental Design) โดยใช้รูปแบบการศึกษาแบบกลุ่มเดียววัดผลหลังการทดลอง (One-shot case study) กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม ของวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในอำเภอบางละมุง จำนวน 19 คน โดยวิธีจับฉลากเลือกห้องเรียนการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิธีสอนโดยใช้บทบาทสมมติ จำนวน 6 แผน 2) แบบวัดทักษะการฟัง 3) แบบวัดทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรมมีคะแนนทักษะการฟังภาษาอังกฤษหลังการจัดการเรียนรู้เฉลี่ยเท่ากับ 21.84 คะแนน (SD = 2.14) และทักษะการพูดภาษาอังกฤษเฉลี่ยเท่ากับ 69.95 คะแนน (SD = 6.26) ซึ่งทั้งสองด้านสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
สรุปผล: ทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรมหลังการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิธีสอนโดยใช้บทบาทสมมติสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
ณุรัตน์ แย้มฉาย. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานเพื่อพัฒนาความสามารถการพูดนำเสนอภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศิลปากร (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิศนา แขมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิรินันท์ เอื้อนไธสงค์. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นงานปฏิบัติเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศิลปากร (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, การสอนภาษาอังกฤษ). คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สนธิรักษ์ ธนวัฒน์, พรมสิทธิ์ สมจิตต์, วิโรจะ กาญจนา, เชื้อขวด วิชัย, & เชื้อขวด ณัฐวุฒิ. (2565). ผลของการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติต่อผลสัมฤทธิ์ทางการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). กฎบัตรอาเซียน. Academic Focus, 10.
หริศักดิ์ พลตรี. (2559). ผลการใช้บทเรียนภาษาอังกฤษที่เน้นภาระงานและสาระท้องถิ่นต่อความสามารถการฟัง–พูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนน้ำเกลี้ยงวิทยา (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, หลักสูตรและวิธีการสอน). คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อรุณี วิริยะจิตรา, และคณะ. (2555). เหลียวหลังแลหน้าการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: หน้าต่างสู่โลกกว้าง จำกัด.
Harmer, J. (2015). The practice of English language teaching (5th ed.). Pearson Education Limited.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





