ความต้องการพัฒนาบุคลากรกรมราชทัณฑ์ กระทรวงยุติธรรม

ตุลาชัย วีรสุนทรสกุล; วัลลภ  รัฐฉัตรานนท์

doi:10.60027/iarj.2025.282874

ผู้แต่ง

ตุลาชัย วีรสุนทรสกุล ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ https://orcid.org/0009-0000-6648-6347
วัลลภ รัฐฉัตรานนท์ ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ https://orcid.org/0009-0006-8744-2662

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.282874

คำสำคัญ:

ความต้องการ, พัฒนาบุคลากร, กรมราชทัณฑ์, กระทรวงยุติธรรม

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาทรัพยากรบุคคล (HRD) มีความสำคัญเนื่องจากช่วยพัฒนาทักษะ ความรู้ และความสามารถของพนักงาน ส่งเสริมการเติบโตส่วนบุคคลและประสิทธิผลขององค์กร บริษัทที่ลงทุนในการพัฒนาทรัพยากรบุคคลจะสร้างพนักงานที่มีแรงจูงใจและมีทักษะซึ่งขับเคลื่อนนวัตกรรมและทำให้พนักงานสามารถแข่งขันได้ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับเจตคติและความต้องการพัฒนาบุคลากรของบุคลากรกรมราชทัณฑ์ กระทรวงยุติธรรม (2) เพื่อเปรียบเทียบความต้องการพัฒนาบุคลากร จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ประเภทตำแหน่ง หน่วยงานสังกัด เขตเรือนจำที่สังกัด รายได้ต่อเดือน อายุราชการ (3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเจตคติและความต้องการพัฒนาบุคลากรของบุคลากรกรมราชทัณฑ์ กระทรวงยุติธรรม

ระเบียบวิธีการวิจัย: โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ บุคลากรของกรมราชทัณฑ์ ลูกจ้างประจำ และพนักงานราชการ จำนวนทั้งสิ้น 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบ t-test ทดสอบ One - Way ANOVA และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ Pearson โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05

ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่า 1. เจตคติและความต้องการพัฒนาบุคลากรของบุคลากรกรมราชทัณฑ์ อยู่ในระดับมาก 2. อายุที่แตกต่างกันมีความต้องการพัฒนาบุคลากรของบุคลากรกรมราชทัณฑ์แตกต่างกัน 3. เจตคติของบุคลากรกรมราชทัณฑ์มีความสัมพันธ์กับความต้องการพัฒนาบุคลากร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05

สรุปผล: งานวิจัยนี้ทดสอบสมมติฐานและพบว่าตัวแปรต่างๆ มีความสัมพันธ์กับความต้องการพัฒนาบุคลากร เช่น เจตคติต่อการพัฒนาบุคลากรของกรมราชทัณฑ์ และพบความแตกต่างที่มีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อพิจารณาตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ และ เจตคติต่อการพัฒนาบุคลากรของกรมราชทัณฑ์

เอกสารอ้างอิง

กรมราชทัณฑ์ (2554). ตำนานคุกไทย. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง

กรมราชทัณฑ์. (2537). 80 ปี กรมราชทัณฑ์. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง

การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต(รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์

ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2538). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมกรุงเทพฯ.

ดนัย เทียนพุฒ. (2543). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์บุคแบงค์

ดำรงศักดิ์ ตอประเสริฐ, ร้อยตำรวจเอก. (2544). การศึกษาความต้องการพัฒนาตนเองของข้าราชการตำรวจระดับชั้นประทวน กองตำรวจสันติบาล 1. สารนิพนธ์ ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง

นรินทร์ บุญชู. (2543). ลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นัทธี จิตสว่าง. (2541). หลักทัณฑวิทยา. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มูลนิธิพิบูลย์สงเคราะห์

ประชุม รอดประเสริฐ. (2547). นโยบายและการวางแผนหลักทฤษฎี. กรุงเทพมหานคร : เนติกุลการพิมพ์

ปรีชา เครือจันทร์. (2551). แนวทางการพัฒนาเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ที่ปฏิบัติงานที่เกี่ยวกับผู้ต้องขังรายสำคัญในแดนความมั่นคงสูงสุดในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปัณรส มาลากุล ณ อยุธยา. (2545). แนวคิดเกี่ยวกับการเจ้าหน้าที่สัมพันธ์ในภาคราชการ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

พงษ์นรินทร์ วรรณธนาเลิศ. (2552). แนวทางการพัฒนาบุคลากรของกรมราชทัณฑ์ตามมาตรฐานคุณธรรม จริยธรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ภัทรชนก คุณธร. (2561). การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรระบบราชการ 4.0. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจ,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มนสิชา บุตรโพธิ์ และ ฐิติมา โห้ลำยอง (2566) การพัฒนาบุคลากรเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันทางดิจิทัล ของบุคลากรกรมสรรพสามิต.นนทบุรี : วารสารสหวิทยาการและนวัตกรรมการจัดการ

ยุวดี ศิริยทรัพย์ (2560). การวางแผนทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: จุฬลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วศิน อินทสระ. (2541). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ทองกวาว.

วัลลภ รัฐฉัตรานนท์. (2556). วิธีและเทคนิคในการวิจัยทำงรัฐศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: เสนาธรรม.

วัลลีย์ ศรีประภาภรณ์, อรอุษา กามลคร, อุษณีย์ ผ่องใส, สุทธิพล อุดมพันธุรัก และอรพรรณ สมันต์ศรี. (2563). ความต้องการในการพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุน : กรณีศึกษาคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล

วิเชียร วิทยอุดม. (2551). พฤติกรรมองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร : ธนธัชการพิมพ์

วิรัตน์ ช่วยเมือง. (2562). ความต้องการพัฒนาตนเองของบุคลากรเรือนจำกลางบางขวาง อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์

ศิรินทรา มีคร้าม, จ่าอากาศเอกหญิง. (2561). ความต้องการพัฒนาบุคลากร กรมการเงินกลาโหม. การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปะศาสตร์ มหาบัณฑิต(รัฐศาสตร์) , มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคนอื่นๆ. (2541). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ธีระฟิลม์ และไซเท็กซ์

สถาบันพัฒนาข้าราชการราชทัณฑ์. (2558). คู่มือดำเนินการฝึกอบรมข้าราชการในเรือนจำ/ทัณฑสถาน (เอกสารอัดสำเนา)

สร้อยตระกูล (ติวยานนท์) อรรถมานะ. (2540). สาธารณบริหารศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สร้อยตระกูล (ติวยานนท์) อรรถมานะ. (2545). พฤติกรรมองค์กร: ทฤษฎีและการประยุกต์. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สาธิกา สามศรี (2555). ความต้องการฝึกอบรมของข้าราชกสรเรือนจำควบคุมพิเศษระดับสูงสุด. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, กรอบยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. (พ.ศ. 2561 – 2580). http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF,

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ. (พ.ศ. 2561- 2580). https://www.nesdc.go.th/ewt_ dl_link.php?nid=6422,

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. (พ.ศ. 2566 – 2570). https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422,

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2544). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2548). จิตวิทยาเพื่อการฝึกอบรมผู้ใหญ่. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

อังคณา พงศ์พนิตานนท์. (2548). ความต้องการพัฒนาตนเองของผู้ต้องขังทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารทรัพยากรมนุษย์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง

อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2554). การจัดทำแผนพัฒนารายบุคคล. กรุงเทพมหานคร: จุฬลงกรณ์มหาวิทยาลัย

Beach, Dale S. (1965). Personnel: The Management of People at Work. 3rd. New York: Macmillan Publishing Co.

Casio Wayne F. (1995). Managing Human Resources, New York, U.S.A. McGraw-Hill, Inc.

Castaneda, M., Kolento, T. A., & Aldag, R. J. (1999). Self – management perception and Practices: A structural equation analysis. Journal of Organization Behavior, 20(5), 101 -120.

Erikson, E. H. (1963). Childhood and Society (2nd Ed.). New York: Norton.

Ernest, D. (1971). Motivating Human Behavior. New York: McGraw-Hill

Gross, R. (1977). The lifelong learner. New York: Simon and Schuster.

Jerry, W.G., and A.M. Gilley. (2003). Strategically Integrated HRD. U.S.A.: Perseus Books.

Knowles, M.S. (1975). Self–directed learning. New York: Association.

Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346

McClelland, D.C. (1953). The Achievement Motive. Appleton-Century-Crofts, New York.

http://dx.doi.org/10.1037/11144-000

Pace, W.R., P.C. Smith and G.E. Mills. (1991). Human resources development. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall.

Rothwell, W.J. (2005). Beyond training and development. New York: AMACOM.

Seng, P. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday/Currency

Watkins, K.E. & Marsick, V.J. (1993). Sculpting the learning organization lesson in the art and science of systemic change. New York: Jossey-Bass Inc.

Werner, J.M. and R.L. DeSimone. (2006). Human Resources Development. Thomson South–Western, Business & Economics.

William, J.R. (2013). Human Performance Improvement. New York: Taylor Francis Group.