ความรู้ที่จำเป็นและแนวทางการจัดการความรู้สำหรับพนักงานปฏิบัติงานเดินรถโดยสารประจำทางองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.)
DOI:
https://doi.org/10.14456/iarj.2023.193คำสำคัญ:
ความรู้ที่จำเป็น; , ความรู้องค์กร; , ความรู้การบริการ; , การจัดการความรู้บทคัดย่อ
ความรู้เป็นสินทรัพย์ที่มีค่าที่สุดขององค์กร มีลักษณะโดดเด่นกว่าสินทรัพย์อื่น ๆ ในองค์กรอย่างไม่มีขีดจำกัดยิ่งใช้มากเท่าไรคุณค่ายิ่งเพิ่มมากขึ้น ยิ่งองค์กรมีความรู้มากเท่าไรก็ยิ่งเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ได้มากขึ้น เมื่อเรียนรู้ได้มากขึ้นก็สามารถสร้างความรู้ใหม่ได้มากขึ้น ดังนั้นความรู้จึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องมีการเก็บรักษาและถ่ายทอด เพื่อต่อยอดความรู้ให้กลายเป็นความรู้ใหม่ที่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกและสามารถนำออกมาใช้ได้ทันเวลาที่ต้องการ เพื่อบรรลุเป้าหมายในการปฏิบัติงานขององค์กร โดยการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบความรู้ที่จำเป็นสำหรับพนักงานปฏิบัติงานเดินรถโดยสารประจำทางองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ 2) สร้างแนวทางการจัดการความรู้ของพนักงานปฏิบัติงานเดินโดยสารประจำทางองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed methods) กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานปฏิบัติงานเดินรถองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำนวน 1,360 คน กำหนดขนาดโดยใช้อัตราส่วนกลุ่มตัวอย่างและตัวแปรเท่ากับ 20: 1 คิดเป็น 20 เท่าของตัวแปรที่ใช้วิเคราะห์ ซึ่งเป็นไปตามช่วงที่ (Hair et al.) กำหนดไว้ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม แบบมาตราส่วน 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่น 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (Factor Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบความรู้ที่จำเป็นสำหรับพนักงานปฏิบัติงานเดินรถโดยสารประจำทางองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ ได้แก่ (1) ความรู้เกี่ยวกับคุณลักษณะของพนักงานปฏิบัติงานเดินรถ (2) ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการการปฏิบัติงานของพนักงานเดินรถ (3) ความรู้เกี่ยวกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง (4) ความรู้เกี่ยวกับทักษะการแก้ปัญหา (5) ความรู้เกี่ยวกับองค์กร (6) ความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมองค์กร (7) ความรู้เกี่ยวกับทฤษฎีการบริการ (8) ความรู้เกี่ยวกับแนวทางการดำเนินการขององค์กร (9) ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีสื่อสาร 2) แนวทางการจัดการความรู้ของพนักงานปฏิบัติงานเดินรถโดยสารประจำทางองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พบว่า (1) มีการสร้างและแสวงหาความรู้โดยการสังเคราะห์ความรู้จากผู้ปฏิบัติงานที่ใกล้เกษียณอายุ (2) มีการฝึกอบรม (3) พนักงานส่วนใหญ่จะเก็บความรู้ไว้กับตัวเอง (4) แลกเปลี่ยนเรียนรู้หรือต่อยอดความรู้ด้วยการเรียนรู้ด้วยตนเองจากการปฏิบัติงาน (5) เผยแพร่ความรู้ด้วยการบอกเล่าพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในชุมชนของพนักงาน
เอกสารอ้างอิง
คำนาย อภิปรัชญา. (2557). การบริการลูกค้า. กรุงเทพมหานคร: โฟกัสมีเดียแอนด์พับลิชชิ่ง.
จิตตินันท์ นันทไพบูลย์. (2555). ศิลปะการให้บริการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชโลธร รับพร. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ของกรมกำลังพลทหารบก. ดุษฏีนิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณัฎฐ์มณ ทิตาสิริจิตภาส. (2561). รูปแบบการจัดการความรู้ผ่านสื่ออีเลกทรอนิกส์ ของสำนักศาลยุติธรรมประจำภาค 1 ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณิชชรีย์ จิตต์ทิพย์กุล. (2561). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะการบริการที่ดีของพักงานต้อนรับบนเครื่องบินบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน). ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ดวงเดือน จันทร์เจริญ. (2560). หลักการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
น้ำเพชร อยู่สกุล. (2553). ความเป็นเลิศในการบริการของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน). ดุษฎีนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2550). Competency Mode กับการประยุกต์ใช้ในองค์กรไทย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์, สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2559). Competency-based approach. นนทบุรี: สำนักพิมพ์เดอะกราฟิโก ซิลเต็มส์.
ฝ่ายวิชาการ วิทยาลัยดุสิตธานี. (2556). คู่มือการจัดการความรู้ วิทยาลัยดุสิตธานี. Retrieved January 16, 2022 from: https://km.raot.co.th/uploads/dip/userfiles/km-dusitthanicolledge.pdf
รุจิระชัย เมืองแก้ว, จิราวัลณ์ วินาลัยวนากูล (2562). การจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาลในการฝึกภาคปฏิบัติ. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 13(1), 23-34.
วิจารณ์ พาณิช. (2551). การจัดการความรู้: ฉบับนักปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ตถาดา พับลิเคชั่น
วิไลเลิศ เขียนวิมล, รุจิรา เจียมอมรรัตน์, อรชร อินทองปาน. (2556). ศึกษาสถานการณ์การดำเนินการจัดการความรู้ของวิทยาลัยในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 21 (1), 96-106.
ศิริพร บุญยวง. (2562). การศึกษาสภาพการจัดการความรู้ของบุคลากร บริษัทบัฟ (ประเทศไทย) จำกัด. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสต-รมหาบัณฑิต (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุกร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ และ อรทัย เสิศสรรณวิทย์. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมสาร.
สมชาย นำประเสริฐชัย (2558). การจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สวัสดิการสำนักงานพัฒนาระบบราชการ. (2547). คู่มือคำอธิบายและแนวทางการปฏิบัติตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. กรุงเทพมหานคร: วิชั่น พับบลิชชิ่ง
สุปัญญา โตจุ้ย. (2559). การจัดการความรู้พัฒนาคุณภาพงานเสมียนจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้สู่การจัดการความรู้. TUH Journal Volume. 1 (3), 43-47.
อานนท์ สวนศรี. (2563). การจัดการความรู้ของพนักงานในมูลนิธิศุภมิตรแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์): มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อุดมรัตน์ จรัสศรี. (2558). รูปแบบการจัดการความรู้ระบบออนไลน์ของครูโรงเรียนสาธิต ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. ดุษฏีนิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Debowski, S. (2006). Knowledge management. Queensland, Australia: John Wiley & Sons.
Hair, J. F., Black, W. C., Bain, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2010). Multivariate data analysis. 7th edition. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education International.
Lucas, R. W. (2015). Customer service: Skills for success. 6th edition. New York: McGraw-Hill
Robere & Associates (Thailand) Ltd. (2015). ISO9001 Standard: 2015. Retrieved on 16 January 2022 from: http://library.sut.ac.th/isoclrem/wp-content/uploads/2021/02/ข้อกำหนด-9001-2015.pdf
Schneider, B., & White, S. S. (2004). Service quality: Research perspectives. Thousand Oaks, CA: Sage
Takeuchi, H., & Nonaka, I. (2004). Hitotsubashi on knowledge management. Singapore: John Wiley and Sons (Asia).
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. 3rd edition. New York: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 Vasin Nuchkong, Kitti Chunhasiwong

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





