ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ การบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส
DOI:
https://doi.org/10.14456/iarj.2023.181คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง;, ประสิทธิภาพการบริหารงานบทคัดย่อ
ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงจึงได้รับการมองว่าเป็นกระบวนการที่เป็นองค์รวมและเกี่ยวข้องกับการดำเนินการของผู้นำในระดับต่าง ๆ ในหน่วยงานย่อยขององค์กร การกระตุ้นการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ที่สำคัญการกระตุ้นการแข่งขันความคิดการตระหนักในข้อมูลที่เกี่ยวข้องการส่งเสริมความร่วมมือและการทำงานเป็นทีม ดังนั้นการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงาน เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหาร และเพื่อศึกษาระดับประสิทธิภาพการบริหารงาน การศึกษาครั้งนี้ศึกษากับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ศึกษา คือ บุคลากรส่วนราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส จำนวน 89 แห่ง ซึ่งประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง เทศบาลเมือง 3 แห่ง เทศบาลตำบล 13 แห่ง องค์การบริหารส่วนตำบล 72 แห่ง รวมบุคลากรส่วนราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวนทั้งสิ้น 727 คน ใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซี่ และมอรแกน กำหนดให้สัดส่วนของประชากรเท่ากับ 0.5 ระดับความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ 5% และระดับความเชื่อมั่น 95% ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ได้มีจำนวน 347 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าความคิดเห็นเกี่ยวกับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส โดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.26 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด เท่ากับ 4.31 รองลงมาการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.26 การสร้างแรงบันดาลใจ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.25 และการกระตุ้นทางปัญญา มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดเท่ากับ 4.23 ตามลำดับความคิดเห็นเกี่ยวกับประสิทธิภาพการบริหารงานของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส โดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.24 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การบริหารราชการมีประสิทธิภาพและเกิดความคุ้มค่าในเชิงภารกิจของรัฐ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด เท่ากับ 4.28 รองลงมาการบริหารราชการเพื่อให้เกิดประโยชน์สุขของประชาชน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.26 การบริหารราชการแบบลดขั้นตอนการปฏิบัติงาน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.26 การอํานวยความสะดวกและการตอบสนองความต้องการของประชาชน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.26 การบริหารราชการเพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.25 การปรับปรุงภารกิจของส่วนราชการ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.22 และการประเมินผลการปฏิบัติราชการ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดเท่ากับ 4.21 ตามลำดับ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส การมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ การสร้างแรงบันดาลใจ การกระตุ้นทางปัญญา การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิภาพการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส ได้ร้อยละ 43.80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กาณติมา พงษ์นัยรัตน์. (2563). ปัจจัยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่จังหวัดระยอง. วารสารสังคมศาสตร์. 7 (9), 21-27.
กิตติพงษ์ พิพิธกุล, ภูวนิดา คุนผลิน และกนกอร บุญมี. (2562). การจัดการภาครัฐแนวใหม่กับประสิทธิผลการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการ ธรรมทรรศน์. 19(4), 189-198.
จุฑาทิพย์ สุจริตกุล. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0 กรณีศึกษา: องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดภูเก็ต. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6 (10), 4930-4943.
ชุตินันท์ แดงสกล. (2556). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นฤมล จิตรเอื้อ, เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน และนลินณัฐ ดีสวัสดิ์. (2560). บทบาทภาวะผู้นำในการพัฒนาองค์การสู่องค์การแห่งการเรียนรู้. Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10 (2), 1738-1754.
นาตยา อิ่มมาก. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. วิทยานิพนธ์ กศม. การบริหารการศึกษา: มหาวิทยาลัยบูรพา
พิรจิต บุญบันตาล. (2551). คุณลักษณะผู้นำยุคใหม่ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ กับประสิทธิผลองค์การ. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ภรณ์สุดา นาดี. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันต่อองค์การของครูในกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตระยอง 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. การบริหารกรศึกษา: มหาวิทยาลัยบูรพา
ภัทรกร วงศ์สกุล. (2555). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลของการบริหารโรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร ในเขตลาดกระบัง. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการศึกษา วิทยาลัยครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ฤทธิชัย บัลลังค์. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มโรงเรียนอำเภอแก่งหางแมว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. การบริหารการศึกษา: มหาวิทยาลัยบูรพา
วรานิษฐ์ ลำไย. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการที่ดีขององค์การบริหารส่วนตำบลเพื่อพัฒนาชุมชนในพื้นที่ภาคตะวันตก. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรียา เอี่ยมวิบูลย์. (2540), ศักยภาพในการปฏิบัติงานของคณะกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล. ภาคนิพนธ์ปริญญาทีฒนบริหารศาสตรแหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม): สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักงานส่งเสริมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดนราธิวาส. (2565). ข้อมูลทั่วไปของสำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนราธิวาส. Retrieved from: https://narathiwatlocal.go.th/public/visiomisiondata/index/menu/244.
สุธิดา สมานพันธุ์. (2548). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลขององค์การบริหารส่วนตำบล ศึกบากรณี:องค์การบริหารส่วนตำบลในจังห วัดยะลา. ภาคนิพนธ์ปริญญาศิลปะสาสตร์มหาบัณฑิต: สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.
เสาวนารถ เล็กเลอสินธุ์. (2556) การศึกษาความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพในการให้บริการสาธารณะของงอค์การบริหารส่วนตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
โสภณ ภูเก้าล้วน. (2550). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง. บันทึก Gotoknow. Retrieved from: http://www.gotoknow.org.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30 (3), 607-610.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 Ab-dulrormarn Absee, Ibrahim Sareemasae

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





