นโยบายการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนยั่งยืนเพื่อสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานรากของท้องถิ่น
DOI:
https://doi.org/10.14456/iarj.2023.208คำสำคัญ:
วิสาหกิจชุมชนยั่งยืน; , ความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานรากบทคัดย่อ
นโยบายในการพลิกฟื้นสถานการณืทางด้านเศรษฐกิจของภาครัฐที่จะก่อให้เกิดแนวทางการดำเนินธุรกิจที่เหมาะสมโดยเฉพาะแนวคิดวิสาหกิจชุมชน เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนทางด้านเศรษฐกิจของชุมชน ซึ่งจากแนวคิดดังกล่าวนั้นจึงส่งผลต่อแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนให้แข็งแกร่งเพื่อสร้างกลไกในการแข่งขันกับทั้งตลาดภายในประเทศและตลาดภายนอกประเทศได้มากยิ่งขึ้น การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการศึกษา ดังนี้ (1) ศึกษาการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนยั่งยืน และ (2) ศึกษาการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานราก โดยการศึกษาการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนแบบยั่งยืน เป็นการศึกษาหลักการ ความเป็นมาของวิสาหกิจชุมชนในไทย และศึกษาองค์ประกอบวิสาหกิจชุมชนยั่งยืนประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ ด้านการตลาด ด้านการผลิต ด้านการเงิน และด้านการบริหารจัดการ รวมทั้งศึกษาการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานราก เป็นการศึกษาความหมาย หลักการ และการขับเคลื่อนการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจแบบบูรณาการ โดยการมีส่วนร่วมของหลายภาคส่วน ทั้ง ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคการศึกษาและวิชาการ ภาคประชาสังคม และภาควิสาหกิจชุมชนหรือธุรกิจชุมชน โดยการศึกษาพบว่า องค์ประกอบของวิสาหกิจชุมชน ด้านการตลาด ด้านการผลิต ด้านการเงิน และด้านการบริหารจัดการ ทั้งหมดมีความสำคัญและส่งผลต่อการดำเนินงานเพื่อเป็นการสร้างให้วิสาหกิจชุมชนมีความเข้มแข็ง และสามารถพี่งพาตนเองได้ ตามแนวคิด มั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ส่วนการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานรากต้องอาศัยทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมแบบบูรณาการทั้ง ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคการศึกษาและวิชาการ ภาคประชาสังคม และภาควิสาหกิจชุมชนหรือธุรกิจ เพื่อเชื่อมโยงเครือข่ายซึ่งกันและกันเพื่อขับเคลื่อนการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนท้องถิ่น และเป็นการยกระดับเศรษฐกิจ สังคม และสร้างความมั่งคงทางรายได้ ที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของสมาชิกและประชาชนในชุมชนท้องถิ่นให้อยู่ดี กินดี มีสุขภาพกายและสุขภาพจิตใจที่ดี
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ อุ้ยวงค์. (2564). การเพิ่มรายได้ของชุมชนด้วยความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนใน วิสาหกิจเพื่อสังคม: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาการจัดการ. 8(2), 242-256.
กรรณิการ์ สายเทพ และพิชญา เพิ่มไทย. (2560). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อการส่งออกของ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนดอกไม้ประดิษฐ์ ตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาการจัดการ สมัยใหม่. 10(2), 1-11.
คณะทำงานการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากและประชารัฐ. (2559). สานพลังประชารัฐ. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
จักรพงษ์ พวงงามชื่น และคณะ. (2558). การพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนสู่ประชาคม เศรษฐกิจอาเซียน: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่. รายงานผลการวิจัย. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ชลกนก โฆษิตคณิน และคณะ. (2560). ปัญหา อุปสรรคและแนวทางการพัฒนาการจัดทำบัญชีวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครปฐม. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 10(3), 2138-2151.
ทิพย์วรรณ จันทรา และคณะ(2565). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนแบบยั่งยืนของกลุ่มอาชีพ ในเขตพื้นที่บ้านดอน โรง ตำบลเขาพระบาท อำเภอเชียงใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 9(4), 418-435.
นงคราญ ไชยเมือง. (2558). การพัฒนาการจัดการของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสู่การพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ. 25(1), 15-39.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง. (2555). ความอยู่ดีมีสุข. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 29(2), 23-50.
ปัณณวิชญ์ แสงหล้า และคณะ. (2565). การพัฒนาองค์ความรู้เศรษฐกิจฐานรากของชุมชนเพื่อความยั่งยืนใน ศตวรรษที่ 21. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 9(3), 290-303.
พรชัย พันธุ์ธาดาพร. (2558). การมีส่วนร่วมในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน จังหวัดพระนครสรีอยุธยา. รายงานวิจัย.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
พระปลัดสุระ ญาณธโร(จันทึก) และอรพิน ปิยะสกุลเกียรติ. (2561). บทบาทของสภาองค์กรชุมชนในการ พัฒนาเศรษฐกิจฐานรากในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช วิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์.
ภวัต พัฒนนิภากร และเสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2562). บทบาทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่ไทยแลนด์ 4.0. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 4(1), 53-69.
เมธิกา พ่วงแสง และหญิง มัทนัง. (2563). แนวทางการส่งเสริมการตลาดสำหรับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสตรีบ้าน บึง ตำบลบ้านบึง อำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 12(2), 55-66.
เยาวลักษณ์ สุวรรณแข และคณะ.(2566). การถ่ายทอดความรู้ด้วย SECI Model เพื่อการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลิตภัณฑ์ การเกษตรของวิสาหกิจชุมชนตำบลนาข้าวเสีย และเครือข่าย อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง. วารสารอินทนิล ทักษิณสาร. 18(1), 173-194.
วรรณวิภา ไตลังคะ และโชติ บดีรัฐ, (2565), นโยบายและกลไกการส่งเสริมการเกษตรมูลค่าสูงขององค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น, วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 18(1), 95-107.
ศุภชัย เหมือนโพธิ์ และธีรศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ. (2561). การพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการประชุม ตาม แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 10(1), 131-144.
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. (2558). 15 ปี 15 รูปธรรม “พลังองค์กรชุมชน ขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานราก”. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน.
สัญญา เคณาภูมิ. (2558). แนวทางการพัฒนาประสิทธิผลของวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. 2(3), 68-85.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ.
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี.(2564). คำแถลงประกอบงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี แถลงต่อสภาผู้แทนราษฎร. รัฐบาลไทย. Retrieved on December 5, 2022. Source http://www.thaigov.goth/news/contens/details/42246 .
อุทัย ปริญญาสุทธินันท์. (2560). วิสาหกิจชุมชน ปฏิทรรศน์ในการแข่งขันทางธุรกิจ. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย. 37(2), 131-150.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 Tanakorn Chanyam, Anuchit Mola, Kampanart Wongwatthanaphong

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





