การประเมินความพึงพอใจที่ผู้รับบริการได้รับจากการให้บริการของข้าราชการตำรวจ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเชิงปริมาณนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้รับบริการต่อการให้บริการของข้าราชการตำรวจ เป็นลักษณะการศึกษาเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนหรือผู้รับบริการที่ติดต่อขอรับบริการจากหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ จำนวน 16 หน่วยงาน กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 445,190 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบโควตา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการกำหนดค่าคะแนนเฉลี่ยแบบอิงกลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า หน่วยงานที่ได้รับคะแนนความพึงพอใจในระดับสูงสุด ได้แก่ กองบัญชาการตำรวจสันติบาล อยู่ในระดับดีมาก ส่วนหน่วยงานที่เหลือได้รับคะแนนความพึงพอใจอยู่ในระดับดี โดยเรียงลำดับจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ได้แก่ โรงพยาบาลตำรวจ ตำรวจภูธรภาค 7 กองบัญชาการตำรวจนครบาล กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยว ตำรวจภูธรภาค 4 ตำรวจภูธรภาค 6 ตำรวจภูธรภาค 1 สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ตำรวจภูธรภาค 3 สำนักงานพิสูจน์หลักฐานตำรวจ ตำรวจภูธรภาค 9 ตำรวจภูธรภาค 5 กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ตำรวจภูธรภาค 2 และตำรวจภูธรภาค 8 ตามลำดับ ข้อมูลที่ได้รับจากการวิจัยครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของข้าราชการตำรวจให้ดียิ่งขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนหรือผู้รับบริการได้อย่างเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ รุจิวรโชติ. (2563). การศึกษาความพึงพอใจและความเชื่อมั่นของผู้รับบริการ ณ ศูนย์บริการแบบเบ็ดเสร็จ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ (รายงานการวิจัย). สำนักสถานพยาบาลและการประกอบโรคศิลปะ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ.
ทศพร สันติพงศ์. (2557). ระดับความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการของเจ้าหน้าที่ตำรวจในสังกัดกองบังคับการตำรวจนครบาล 5. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนิดา เทิดตระกูล. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการร้องเรียนการให้บริการเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง งานบริการคนต่างด้าว งานขออยู่ต่อในราชอาณาจักรของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิก สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 719-732.
นัยน์ปพร พูดตรง. (2558). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการบริการของตำรวจภูธรขลุง จังหวัดจันทบุรี (ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
พรพรหม, สุวิชญา. (2559). การศึกษาและการประเมินความพึงพอใจในงานบริการสาธารณะ. สำนักพิมพ์การศึกษา.
พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565. (2565, 16 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139(ตอนที่ 64 ก), 1-18.
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ .2546. https://www.pong-dang.go.th/doc/law/พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี%20พ.ศ.2546.pdf
สมชาย, พีระ. (2554). ความพึงพอใจของผู้รับบริการในหน่วยงานราชการ. วิทยาลัยการปกครอง.
สุรเชษฐ์, กนกพรรณ. (2561). การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจของประชาชนในการให้บริการของหน่วยงานราชการ. สถาบันวิจัยการพัฒนา, นครปฐม.
อัญชลี ชาวนาฟาง. (2556). ความพึงพอใจของประชาชนผ้รับบริการต่องานพิมพ์ลายนิ้วมือ ศูนย์บริการตรวจสอบประวัติบุคคล กองทะเบียนประวัติอาชญากร สํานักงานพิสูจน์หลักฐานตํารวจ สํานักงานตํารวจแห่งชาติ. (ปริญญามหาบัณฑิต). วิทยาลัยทองสุข.
Mullins, L. J. (1969). Management and organizational behaviour. Pitman.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1991). Refinement and reassessment of the SERVQUAL scale. Journal of Retailing, 67(4), 420-450.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R.K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 1977(2), 49-60.
